Δελτίο Τύπου ΜΕΤΑ: Απεργία στις 9 Απρίλη 2014

Ενώ κυβέρνηση, τρόικα και εργοδότες διαμορφώνουν σήμερα την οριστική -ολοκληρωτική κατεδάφιση και των τελευταίων εργασιακών δικαιωμάτων, διαλύουν την κοινωνική ασφάλιση και τις συντάξεις με τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, απελευθερώνουν τις ομαδικές απολύσεις, απαγορεύουν το δικαίωμα στην Απεργία, επαναθεσμοθετούν το λοκάουτ, προχωρούν συντονισμένα στο χτύπημα των συνδικάτων μέσω της αλλαγής του Ν.1264/82, απολύουν μαζικά με το κόλπο της διαθεσιμότητας χιλιάδες εργαζόμενους, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ είναι αλλού.
 

Την ίδια στιγμή το ζήτημα της ΕΓΣΣΕ σέρνεται, χωρίς να υπάρχει έστω και ένας στοιχειώδης σχεδιασμός για αγωνιστική διεκδίκηση και εφαρμογή της, βυθίζοντας όλους τους μισθούς στα όρια του νομοθετημένου κατώτατου μισθού, και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ αναλώνεται σε επικοινωνιακές συναντήσεις με τους εργοδότες περί δήθεν διάσωσης του θεσμού.

Στη συνεδρίαση της Ε.Ε. της ΓΣΕΕ, για μια ακόμα φορά αναδείχθηκαν οι μεγάλες ευθύνες της ηγετικής πλειοψηφίας της Συνομοσπονδίας, η οποία με τις πλάτες και του ΠΑΜΕ, ουσιαστικά αποφεύγει με κάθε τρόπο, να οργανώσει με σύστημα και μέθοδο τις αντιστάσεις των εργαζομένων.

Ουσιαστικά η ΓΣΕΕ αρνείται να συμπορευθεί με τους χιλιάδες διαθέσιμους – απολυόμενους, τους σχολικούς φύλακες, τις καθαρίστριες, του καθηγητές, τους εργαζόμενους στην Υγεία, που μέσα σε δύσκολες συνθήκες δίνουν το παράδειγμα της συλλογικής αντίστασης και του αγώνα. Αρνείται να συμπορευθεί ακόμα και με τις μικρές αλλά ηρωικές αντιστάσεις όσων εργαζομένων έχουν απομείνει στον ιδιωτικό τομέα και είναι στο έλεος του εργοδότη.

Η νέα μας συνδικαλιστική συλλογικότητα Μ.Ε.Τ.Α. που συγκροτήθηκε στις 15-16 Μάρτη με τη μαζική συμμετοχή εκατοντάδων συνδικαλιστών και εργαζομένων, έθεσε και κατά τη χθεσινή συνεδρίαση της Ε.Ε. συγκεκριμένη και ολοκληρωμένη αγωνιστική πρόταση αντίστασης των εργαζομένων και των συνδικάτων.

Για μια ακόμα φορά πιέσαμε την πλειοψηφία της Συνομοσπονδίας να λάβει τολμηρές αποφάσεις και να διαμορφώσει συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης, με τη μέγιστη δυνατή ενεργοποίηση των πρωτοβάθμιων σωματείων και των δευτεροβάθμιων οργανώσεων, απέναντι στη συνεχιζόμενη και χωρίς τελειωμό επίθεση που δεχόμαστε από Τρόικα και Κυβέρνηση.

Στο πλαίσιο αυτό, το ΠΑΜΕ για άλλη μια φορά, συνεχίζει να αναλώνεται κυρίως στην επίθεση ενάντια στις δυνάμεις της συνδικαλιστικής αριστεράς, να περιχαρακώνεται στη σεχταριστική του τακτική και να αφήνει στο απυρόβλητο την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ.

Από την πλευρά μας, για μια ακόμα φορά επιμείναμε στην ανάγκη να υπάρξει άμεσα κοινή συνεδρίαση ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ, α) στην κατεύθυνση να συνενωθούν οι δυνάμεις του Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα απέναντι στις απολύσεις, στις ιδιωτικοποιήσεις, στις διαθεσιμότητες, στη διεκδίκηση υπογραφής Ε.Σ.Σ.Ε.β) κοινό πανεργατικό – παλλαϊκό Συλλαλητήριο στις 1 Απρίλη (ημέρα συνεδρίασης του ECOFIN) και γ) κορύφωση με Γενική Απεργία στις 9.4.2014.

Επιμείναμε για μια ακόμα φορά, στην ανάληψη συγκεκριμένων πρωτοβουλιών για κοινές δράσεις με επιστημονικούς φορείς, κοινωνικές οργανώσεις και τους μικρομεσαίους επαγγελματίες και τη δημιουργία ενός ευρύτερου κοινωνικού αγωνιστικού μετώπου

Τελικά αποφασίστηκε μόνο η πραγματοποίηση της Απεργίας με τη διαφωνία της ΠΑΣΚΕ, η οποία ουσιαστικά πήρε αποστάσεις από την προετοιμασία και την επιτυχία της απεργίας.

Το Μ.Ε.Τ.Α., έχοντας ανοίξει μια νέα ελπιδοφόρα σελίδα στην πορεία ανασύνταξης και μαζικοποίησης του εργατικού κινήματος, θα δώσει μαζί με τους εργαζόμενους, τα πρωτοβάθμια σωματεία και τις δευτεροβάθμιες οργανώσεις, τη μάχη, για την οργάνωση της Γενικής Απεργίας με μαζική συμμετοχή και αίτημα τη συνολική ανατροπή της νεοφιλελεύθερης μνημονιακής πολιτικής και των πολιτικών της εκφραστών.

18-3-2014

ΑΝΤΙ ΝΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Η ΤΡΟΙΚΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Η ΓΣΕΕ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

6/3/2014

Η Τρόικα για πολλοστή φορά φέρνει βόλτες από δω και από κει, κουνάει το δάκτυλο, καθορίζει την ατζέντα, απαιτεί τα πάντα και φέρνει τα πάνω κάτω στην κοινωνία.

Έχει ήδη καταργήσει το 90% του εργατικού δικαίου και συνεχίζει μέχρι να το κατεδαφίσει πλήρως όπως με την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και σε απόλυτο συγχρονισμό με τη συγκυβέρνηση και τους εργοδότες.

Ταυτόχρονα, προχωρά στη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, οδηγώντας σε οριστική κατάρρευση το ασφαλιστικό και τις συντάξεις, δρομολογώντας την ιδιωτικοποίηση όλου του συστήματος.

Αντί λοιπόν, η Τρόικα ως το όχημα που οργανώνει την πιο σκληρή επίθεση του νεοφιλελευθερισμού σε βάρος των εργαζομένων, να μην μπορεί να κρυφθεί από τις οργανωμένες κινητοποιήσεις των συνδικάτων, έχουμε το τραγικό φαινόμενο να κρύβεται η ΓΣΕΕ από τους εργαζόμενους και την κοινωνία.

Να μην αντιδρά καθόλου στην κατάπτυστη απαγόρευση των συγκεντρώσεων, που για μια ακόμα φορά επιβάλλει αυταρχικά η Κυβέρνηση.

Να μην οργανώνει ούτε μια συμβολική αγωνιστική αντίδραση.

Να κλείνουν οργανισμοί και να αφήνει τους εργαζόμενους που απολύονται το επόμενο διάστημα να αντιδρούν και να αντιστέκονται, χωρίς την παρουσία και συντονισμό της κορυφαίας εργατικής οργάνωσης, από κοινού με τους εργαζόμενους στο Δημόσιο.

Είναι φανερό ότι, αυτή η ομάδα που διοικεί τη ΓΣΕΕ, ούτε μπορεί, ούτε θέλει να εκπροσωπεί τους εργαζόμενους. Έχει διαρρήξει κάθε σχέση εμπιστοσύνης μαζί τους.

Οι εργαζόμενοι δεν αντέχουν άλλο ούτε την αφωνία, ούτε την ακινησία, ούτε την εμφανέστατη στήριξη του μνημιονιακού συστήματος, από τη Συνομοσπονδία.

Για αυτό και απαιτούνται πρωτοβουλίες από όσους πιστεύουν ότι η κατάσταση στην ηγεσία της ΓΣΕΕ πρέπει να αλλάξει άμεσα. Δεν υπάρχει πια χρόνος για χάσιμο.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΥΤ. ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ Για τη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ και την Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη Συνδικάτων

6/2/2014

Η Αυτόνομη Παρέμβαση, έγκαιρα είχε ζητήσει από τη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ να συνεδριάσει η Ε.Ε. της Συνομοσπονδίας, με στόχο να συζητηθούν και να αναληφθούν άμεσα πρωτοβουλίες και δράσεις, για όλα τα ανοιχτά μέτωπα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι.

Ο νέος μνημονιακός κύκλος των αντεργατικών μέτρων που είναι μπροστά μας, δεν επιτρέπει κανένα εφησυχασμό και καμιά αδράνεια από τα συνδικάτα και από τη ΓΣΕΕ να συνεχίζει να είναι απούσα.

Όμως: η ουσιαστική κατάργηση των ΣΣΕ και της ΕΓΣΣΕ, η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων με το «κόλπο» του ΑΣΕ, η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων αρχής γενομένης από τη ΔΕΗ, η επικείμενη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών που θα φέρουν τα ταμεία και τις συντάξεις μια ώρα αρχύτερα στα όρια της κατάρρευσης, τα δραματικά ποσοστά ανεργίας, η φοροκαταιγίδα που δεν έχει σταματημό, η κατάργηση του ΕΟΠΥΥ, η διάλυση του συστήματος υγείας, οι απολύσεις εργαζομένων ιδιωτικού δικαίου στο δημόσιο, ο αυξανόμενος κυβερνητικός αυταρχισμός απέναντι σε όποιον τολμά να αντισταθεί στις μνημονιακές αποφάσεις, φαίνεται να μην απασχολούν καθόλου την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ.

Στη βάση αυτών των προβλημάτων προτείναμε: την ανάληψη πολύμορφων αγωνιστικών δράσεων και πρωτοβουλιών, κοινή συνεδρίαση ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ για συντονισμό δράσης ιδιωτικού – δημόσιου τομέα και την παραπέρα αγωνιστική παρέμβαση και κλιμάκωση του αγώνα του σ.κ.

Για μια ακόμα φορά, η πλειοψηφία με κοινή γραμμή ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ προσπέρασε όλα τα παραπάνω σα να μην τρέχει τίποτε. Σα να μη ζει σε αυτή τη χώρα.  

Καμία ενημέρωση, καμία πρόταση, καμία εισήγηση, καμιά ιδέα.

Καμιά αγωνία για την οργάνωση της αντίστασης των εργαζομένων απέναντι στη συνεχιζόμενη κοινωνική καταστροφή, κανένα σχέδιο συντονισμού των επιμέρους αγώνων που αναπτύσσονται μέσα σε δύσκολες συνθήκες.

Ακόμα και αυτές, οι δικές τους γενικόλογες αποφάσεις στο Γενικό Συμβούλιο για οργάνωση και προετοιμασία των αγώνων, αγνοούνται επιδεικτικά με μια γραφειοκρατική νοοτροπία άνευ προηγουμένου.

Η απόδραση από τα προβλήματα και η διευκόλυνση αντικειμενικά της μνημονιακής πολιτικής, φαίνεται ότι έχει πια καταστεί κεντρική γραμμή της πλειοψηφίας.

Το ΠΑΜΕ από την πλευρά του και για τους δικούς του λόγους, συνεχίζει την ιδιότυπη και σιωπηλή «συμπόρευση» με την πλειοψηφία, που αναπαράγει την αδράνεια. Διευκολύνει την ΠΑΣΚΕ και την ΔΑΚΕ με τη δήθεν αδιάφορη και ουδέτερη στάση του, ως προς το τι συντελείται στην τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση, δίνοντας ουσιαστικά άλλοθι στην πλειοψηφία να απαξιώνει συνολικά το σ.κ. και να ακυρώνει το ρόλο του.

Στην ίδια λογική κινείται η επιλογή του ΠΑΜΕ με την απόδρασή του και από τη θέση του Προέδρου κατά τη συγκρότηση του Προεδρείου του ΕΚΑ και από τη μη συμμετοχή στη συγκρότηση Προεδρείου στην ΑΔΕΔΥ, όπου από μια δήθεν «αγωνιστική» στάση, προτιμά να παραμείνει σε ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ το Προεδρείο της ΑΔΕΔΥ.

Η ηγεσία του ΠΑΜΕ συνεχίζει, στο όνομα της ταξικής καθαρότητας, να βαδίζει στο δρόμο του πολιτικοσυνδικαλιστικού απομονωτισμού και της σεχταριστικής λογικής. Επιμένει να αφαιρεί και όχι να προσθέτει δυνάμεις στην αναγκαία μέγιστη δυνατή συσπείρωση των εργαζομένων, ως αντίπαλου πόλου απέναντι στη νεοφιλελεύθερη μνημονιακή καταστροφή.

Με επιμονή μας, τελικά η Εκτελεστική Επιτροπή αποφάσισε να πραγματοποιήσει ολομέλεια της Διοίκησης το αμέσως επόμενο διάστημα, προκειμένου να υπάρξει ένας προγραμματισμός δράσης για όλα τα επίδικα ζητήματα και να διοργανωθούν κοινές συναντήσεις με τις ομοσπονδίες εργαζομένων στις επιχειρήσεις που οδηγούνται στο σφαγείο της ιδιωτικοποίησης, με στόχο την ανάληψη συντονισμένης δράσης.

Για την Ευρωπαϊκή Διάσκεψη των συνδικάτων του νότου.

Κατά τα λοιπά και παρά την επιμονή μας, να ληφθούν ουσιαστικές αποφάσεις για όλα τα ανοιχτά μέτωπα, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, εξάντλησε τη συνεδρίαση στην διοργάνωση της Ευρωπαϊκής Συνδιάσκεψης των συνδικάτων των χωρών του νότου (Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Κύπρος, Ελλάδα), στα μέσα Φλεβάρη.

Ακόμα και αυτήν την πρωτοβουλία, η οποία υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό γεγονός στην πορεία για την αναγκαία  διεθνοποίηση του αγώνα των εργαζομένων και στην οργάνωση συντονισμένων αντιστάσεων, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ φροντίζει να την υποβαθμίζει.

Χωρίς καμιά πρότερη ενημέρωση των οργάνων, χωρίς κανένα σχεδιασμό ως προς το ουσιαστικό της περιεχόμενο, φαίνεται να την οδηγεί σε μια (δημοσίων σχέσεων)  «συνάντηση κορυφής συνδικαλιστικών ηγεσιών» και όχι ως το πρώτο αναγκαίο βήμα για το συντονισμό των αγώνων των εργαζομένων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ως  Αυτόνομη Παρέμβαση, υποστηρίξαμε ότι έστω και αργά, η Ευρωπαϊκή Διάσκεψη των συνδικάτων (την αναγκαιότητα της οποίας έχουμε θέσει εδώ και δύο χρόνια), θα πρέπει να πάρει ουσιαστικά χαρακτηριστικά αγωνιστικής συντονισμένης δράσης.

Η συζήτηση που θα γίνει στη Διάσκεψη, θα πρέπει να λάβει ουσιαστικό πολιτικό και συνδικαλιστικό περιεχόμενο, να αναλύσει το μέγεθος της οικονομικής κοινωνικής καταστροφής που συντελείται στις κοινωνίες και τους εργαζόμενους από τις μνημονιακές πολιτικές της νεοφιλελεύθερης λιτότητας που επιβάλλει η Ε.Ε. και να καταλήξει σε μια πειστική εναλλακτική πρόταση των συνδικάτων, που θα υπερβαίνει τις γνωστές προσεγγίσεις και προτάσεις της ΣΕΣ για το ρόλο και την προοπτική της Ε.Ε.

Πάνω από όλα όμως, στη Διάσκεψη απαιτείται να υπάρξει ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα που θα καταδικάζει τις πολιτικές της Ε.Ε. και θα οδηγούν με καθαρά αιτήματα στη συντονισμένη αγωνιστική δράση των συνδικάτων όχι μόνο στο νότο αλλά και πανευρωπαϊκά.

Αυτό που απαιτείται είναι η ανάπτυξη και ο συντονισμός ευρωπαϊκών εργατικών  και κοινωνικών αγώνων, με συνέχεια, με κοινό σχέδιο και με προοπτική, που θα βάλουν τη σπίθα μιας νικηφόρας ανατροπής του νεοφιλελευθερισμού σε όλη την Ευρώπη και θα σηματοδοτήσουν ένα διαφορετικό προοδευτικό τοπίο για τους εργαζόμενους.

Που είναι η ΓΣΕΕ; Πρωτοβουλίες άμεσης ανατροπής τώρα, για να ξαναγίνουν τα συνδικάτα υπολογίσιμη δύναμη

Από τη συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου της ΓΣΕΕ στις 20 Νοέμβρη έχουν περάσει πάνω από 2 μήνες, με την κοινωνική καταστροφή να παίρνει γενικευμένη μορφή, με την φτώχεια, και την ανεργία να σπάνε κάθε ιστορικό ρεκόρ.

Θυμίζουμε ότι εκείνο, το Γενικό Συμβούλιο, υποτίθεται ότι συγκλήθηκε, μετά από προετοιμασία μέσα από την «εγκύκλιο» της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ προς τις οργανώσεις, και συνεδρίασε για να συζητήσει τις προτάσεις και τις ιδέες των συνδικάτων, ώστε να διαμορφώσει και να αποφασίσει ένα άμεσο αγωνιστικό πρόγραμμα δράσης κατά το επόμενο διάστημα.

Ένα πρόγραμμα, που θα είχε σχέδιο, προοπτική, σταθερό βηματισμό, παρεμβάσεις στους εργασιακούς χώρους, ενημέρωση των εργαζομένων, θα βάζει τους επιμέρους αγώνες των κλάδων στις ράγες μια συνολικής συντονισμένης κατεύθυνσης, με στόχο την ανατροπή της συνεχιζόμενης μνημονιακής καταστροφής.

Θυμίζουμε ότι εκείνο το γενικό συμβούλιο του Νοέμβρη, ολοκλήρωσε τις εργασίες χωρίς καμιά απόφαση, χωρίς κανένα προγραμματισμό δράσης. Εκείνο το Γενικό Συμβούλιο, το μόνο που αποφάσισε είναι ότι πάλι ΘΑ προετοιμάσει τους αγώνες και τις αντιστάσεις των εργαζομένων.

Είναι πια εμφανέστατο, ότι η «καλή προετοιμασία των αγώνων» συνεχίζει να είναι το βολικό άλλοθι για τη συνεχιζόμενη ακινησία και αφασία του συνδικαλιστικού κινήματος και ιδίως της κορυφαίας οργανωτικής του έκφρασης.

Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ αλλά και για τους δικούς τους λόγους οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, με μια ιδιότυπη μεταξύ τους συνεννόηση, εξακολουθούν και αναμασούν το «επιχείρημα» της «καλής προετοιμασίας» των αγώνων, οι οποίοι όμως σχεδόν ποτέ δεν εξαγγέλλονται ούτε πραγματοποιούνται.

Και ενώ όλα αυτά συντελούνται στο εσωτερικό του συνδικαλιστικού κινήματος, την ίδια ώρα η δικομματική κυβερνητική κοινοπραξία των Σαμαρά – Βενιζέλου, επιταχύνει.

·         Η μνημονιακή οικονομική πολιτική της εξοντωτικής λιτότητας, τα αλλεπάλληλα φορολογικά νομοσχέδια και τα ατέλειωτα χαράτσια τσακίζουν τα νοικοκυριά, τους εργαζόμενους, τους άνεργους τους συνταξιούχους. Την ίδια στιγμή τα τραπεζικά σκάνδαλα με τα θαλασσοδάνεια των ημετέρων επιχειρηματιών προκαλούν την οργή των εργαζομένων, ενώ η πραγματική οικονομία ασφυκτιά από την έλλειψη ρευστότητας. 

·         Η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων έχει οδηγήσει σε εκατοντάδες χιλιάδες ατομικές συμβάσεις εργασίας ή συμφωνίες με μισθούς ακόμα κάτω και από αυτούς που νομοθέτησε ο Βρούτσης

·         Η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων είναι στα σκαριά, ανοίγοντας τους ασκούς του Αιόλου και οδηγώντας σε νέα δραματική αύξηση της ανεργίας στα όρια που προβλέπει το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ (33%)

·         Το γαϊτανάκι των ιδιωτικοποιήσεων με αρχή αυτή της ΔΕΗ και μάλιστα με όρους ξεπουλήματος, ξεκινά με ραγδαίους ρυθμούς. Σε λίγο όλα τα δημόσια - κοινωνικά αγαθά θα είναι στα χέρια της κερδοσκοπικής ιδιωτικής «πρωτοβουλίας», προσβάσιμα μόνο στους λίγους πλούσιους.

·         Η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών είναι προ των πυλών και φέρνει μια ώρα αρχύτερα την κατάρρευση των ταμείων και των συντάξεων

·         Οι ίδιες οι συντάξεις θα υποστούν νέες οδυνηρές περικοπές και θα μεταλλαχθούν οριστικά σε προνομιακά επιδόματα

·         Ο ΕΟΠΠΥ καταργείται και οι ασφαλισμένοι εργαζόμενοι δεν έχουν τη στοιχειώδη φροντίδα υγείας, ενώ οι ανασφάλιστοι προσφεύγουν μαζικά στα διάφορα κοινωνικά ιατρεία. Η υγεία από υποχρέωση του κράτους, μετατρέπεται σε φιλανθρωπική δραστηριότητα

·         Ολοκληρώνονται οι απολύσεις των 4.000 εργαζομένων ιδιωτικού δικαίου, ενώ προετοιμάζεται και η επιπλέον απόλυση άλλων 11.000 εργαζομένων του 2014, για να τηρηθούν στο ακέραιο οι μνημονιακές δεσμεύσεις της διετίας 2013-2014

·         Ο αυταρχισμός, η βία και η περιστολή των δημοκρατικών, κοινωνικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων από τη δικομματική κυβέρνηση όχι μόνο συνεχίζεται αλλά εντείνεται και πολλαπλασιάζεται.

·         Η χουντικής έμπνευσης απόφαση της Κυβέρνησης να απαγορέψει τις διαδηλώσεις την ημέρα της ανάληψης της ελληνικής προεδρίας στην Ε.Ε., συνιστά μέγιστη αντιδημοκρατική εκτροπή.

·         Πολλοί εργασιακοί χώροι, όπως οι συγκοινωνίες και οι ναυτεργάτες είναι ακόμα στο γύψο της επιστράτευσης.

Απέναντι σε όλα αυτά, το αυτονόητο ερώτημα είναι που είναι η ΓΣΕΕ;

Η απουσία, η αδράνεια, η ακινησία και η τακτική της απόδρασης από κάθε παρέμβαση της Συνομοσπονδίας, με ευθύνη της ηγετικής της πλειοψηφίας, απέναντι στα προβλήματα των εργαζομένων και της κοινωνίας, που οξύνονται καταιγιστικά και γενικεύουν την κοινωνική καταστροφή, ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ.

Ζητούμε να συνεδριάσει άμεσα, η Ε.Ε. της ΓΣΕΕ και να πάρει αποφάσεις για οργάνωση της δράσης των εργαζομένων και για σχέδιο αγωνιστικών παρεμβάσεων σε συνεννόηση και με το χώρο του Δημοσίου.

Όσο η ηγετική πλειοψηφία της ΓΣΕΕ εξακολουθεί να μην αλλάζει ρότα, όσο συνεχίζει να αποδρά από τα προβλήματα και την ανάπτυξη συντονισμένων αντιστάσεων, τόσο θα απαξιώνεται όχι μόνο στα μάτια των εργαζομένων και της κοινωνίας, αλλά και στο εσωτερικό του συνδικαλιστικού κινήματος και όλων όσων βλέπουν ότι αυτή η αδράνεια και ακινησία, οδηγεί σε στρατηγική ήττα το θεσμό των συνδικάτων και στην κατάρρευση τους.

Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί. Απαιτούνται πολύπλευρες πρωτοβουλίες από όλους όσους πιστεύουν ότι η αλλαγή πορείας του συνδικαλιστικού κινήματος και το σταμάτημα της απαξίωσής του δεν μπορεί να περιμένει.

Αυτόνομη Παρέμβαση: Το συνδικαλιστικό κίνημα επιτέλους να σηκώσει το γάντι με όλους όσους θέλουν και μπορούν

Το Γενικό Συμβούλιο της ΓΣΕΕ επιβεβαίωσε ότι, αυτή η ηγεσία ούτε θέλει, ούτε μπορεί να εκπροσωπήσει τους εργαζόμενους.
 

Όταν έξω από την αίθουσα του Γενικού Συμβουλίου, γίνεται ένας απίστευτος πόλεμος σε βάρος των εργαζομένων και της κοινωνίας, όταν η ανεργία ξεπερνάει τα 2 εκατομμύρια, η κοινωνική ασφάλιση, η δημόσια υγεία και παιδεία εξολοθρεύονται, αυτή η ηγεσία κατάφερε το ακατόρθωτο, ούτε συζήτησε, ούτε αποφάσισε τίποτα, για όλα αυτά προβλήματα.

Βολεύεται στα ήρεμα νερά της αδράνειας, συμβάλλει στην απαξίωση των συνδικάτων, έχει ενσωματωθεί στο μνημονιακό καθεστώς, αποτελεί μέρος του προβλήματος, ζει και αναπνέει μόνο για την αναπαραγωγή της.

Το κοινωνικό ολοκαύτωμα συνεχίζεται

Μια αντικειμενική αποτίμηση της μνημονιακής περιόδου, μπορεί αβίαστα να μιλήσει για μηδενισμό του κοινωνικού κοντέρ.

Η ανεργία, η φτώχεια, η απώλεια της αξιοπρέπειας, η καθίζηση της ποιότητας ζωής, η συρρίκνωση των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών, χαρακτηρίζουν με τίτλους ένα κοινωνικό ολοκαύτωμα που έχει συντελεστεί στη χώρα και όχι μόνο.

Ο κατάλογος των διαπιστώσεων θα μπορούσε να συνεχιστεί και να καταγραφεί σε εκατοντάδες σελίδες, χωρίς ωστόσο να μπορεί ακόμα κανείς να αποτυπώσει με ακρίβεια την έκταση της κοινωνικής και ανθρωπιστικής καταστροφής.

Οι δυνάμεις του κεφαλαίου με αρωγό και διαμεσολαβητή τις μνημονιακές κυβερνήσεις αναζητούν έξοδο από την κρίση, υλοποιώντας τις πιο βίαιες ανατροπές και εφαρμόζοντας κατά γράμμα το δόγμα του σοκ και δέος όσο πιο ακραία, όσο πιο γρήγορα κι όσο πιο βίαια

Οι παραπάνω μονομερείς επιθέσεις θα ήταν προφανώς πιο αδύναμες εάν συναντούσαν ως αντίπαλο πόλο μια οργανωμένη εργατική τάξη, ένα αποφασισμένο εργατικό κίνημα.

Για την αδυναμία αυτή και την έλλειψη ενός οργανωμένου σχεδίου αποτελεσματικής αντίστασης, –τρία χρόνια μετά – είναι προφανείς πλέον και αυταπόδεικτες οι ευθύνες της πλειοψηφικής ηγεσίας της ΓΣΕΕ.

Η πλειοψηφία της Συνομοσπονδίας, ούτε από την αρχή του Μνημονίου αλλά ούτε και κατά την τελευταία περίοδο, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί για δήθεν αιφνιδιασμό ή για λάθος πρόβλεψη σχετικά με την έκταση της κρίσης και των επιπτώσεών της. Απλώς απέδειξε ότι ούτε ήθελε, ούτε θέλει, να οργανώσει και να συντονίσει την αντίσταση των εργαζομένων.

Να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων τα συνδικάτα και να συγκροτήσουν ένα άμεσο σχέδιο αντιπαράθεσης

Στις σημερινές συνθήκες ο χρόνος δεν είναι πλέον απεριόριστος. Αντίθετα απαιτούνται άμεσες, επείγουσες ενέργειες ανασύνταξης και επανασχεδιασμού της δράσης του συνδικαλιστικού κινήματος.

Η κατάσταση έχει φθάσει στο απροχώρητο. Η απόσταση των εργαζομένων από την ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος γίνεται όλο και πιο μεγαλύτερη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εάν αφεθούν ως έχουν τα πράγματα, το σ.κ. θα γκρεμιστεί κάτω από το βάρος της αναποτελεσματικότητας και της αναξιοπιστίας του. Οι ηγεσίες που δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των καιρών, θα μεταφέρουν και τη δική τους απαξίωση στον ίδιο το θεσμό των συνδικάτων, στην ίδια την ιδέα για την αναγκαιότητα της συλλογικής συνδικαλιστικής δράσης.

Αντίθετα οι αγώνες που αναπτύχθηκαν σε πολλούς κλάδους εργαζομένων δείχνουν τις ανεκμετάλλευτες δυνατότητες του κινήματός μας. Αποτελούν δυνατά και ελπιδοφόρα παραδείγματα αξιοπιστίας, αξιοπρέπειας και αντίστασης με δυνατό πολιτικό και κοινωνικό συμβολισμό.

Οι αγώνες των εργαζομένων στην ΕΡΤ, των εργαζομένων στα Πανεπιστήμια, των εκπαιδευτικών, των εργαζομένων στην Υγεία, στη Χαλυβουργία, στην Εύβοια, σε πολλούς νομούς, κλάδους, εργοστάσια, οι αντιστάσεις και τα κινήματα στις πόλεις και στις γειτονιές, μας δείχνουν το δρόμο και τις απεριόριστες δυνατότητες του εργατικού και κοινωνικού κινήματος.

Στους αγώνες αυτούς η κυβερνητική αφήγηση και προπαγάνδα τα βρήκε σκούρα. Η κυβέρνηση έφαγε και τρώει τα μούτρα της.

Τα παραδείγματα αυτά αναδεικνύουν στα μάτια των εργαζομένων την αξία και τη δύναμη της συλλογικής δράσης και των συνδικάτων. Το κυριότερο: εμφανίζονται ως παραδείγματα που επιβεβαιώνουν ότι το σ.κ. δεν έχει τελειώσει πολιτικά. Αντίθετα αποτυπώνουν την ευκαιρία και τη δυνατότητα μετάβασης σε μια νέα περίοδο ανασυγκρότησης και επιστροφής του σ.κ. στις ριζοσπαστικές του καταβολές.

Η συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου της ΓΣΕΕ οργανώθηκε και αυτή την φορά χωρίς καμία στοιχειώδη προετοιμασία, χωρίς να συνεδριάσουν τα θεσμικά όργανα, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία συζήτηση για την ατζέντα των θεμάτων, χωρίς τελικά να αποφασίσει για τίποτα.

Ωστόσο και ανεξάρτητα από τους κυβερνητικούς τακτικισμούς, βρισκόμαστε μπροστά σε νέα καταιγίδα μέτρων. Το σ.κ. δεν μπορεί να επιλέξει ως αντίδραση μια στάση αναμονής, περιμένοντας τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης, για να περιοριστεί μετά σε μια κλασσικού τύπου αντίσταση.

Αντίθετα, απαιτείται ένα συνεκτικό σχέδιο πρωτοβουλιών και δράσεων, που θα καθορίζει τα δικά μας προτάγματα αυτής της περιόδου, θα διατυπώνει τη δική μας ατζέντα και θα καθορίζει τα δικά μας οράματα.

Να υπερασπιστούμε στη πράξη τα συμφέροντα των εργαζομένων και των ανέργων

Θέτουμε προς διεκδίκηση τα δικά μας αιτήματα και συμμετέχουμε σε μια διαδικασία ανοιχτής διαβούλευσης με άλλες κοινωνικές ομάδες: τους συνταξιούχους, τους άνεργους, τους νέους και τις νέες, τους νέους επιστήμονες, τους ελευθέρους επαγγελματίες, για να συμπληρώσουμε το ψηφιδωτό της δικής μας εναλλακτικής πρότασης εξόδου από την κρίση και από θέσεις ταξικής αναφοράς, θέτουμε έτσι σε ευθεία αμφισβήτηση τις μνημονιακές πολιτικές ως δήθεν αναγκαστικές και αναπόφευκτες.

Η ακύρωση των μνημονίων, η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, η αναδιανομή του εισοδήματος, η αύξηση των δημοσίων επενδύσεων, το σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων, η ενίσχυση των κοινωνικών δομών και του κράτους πρόνοιας, η επαναφορά του κατώτατου μισθού και των συλλογικών διαπραγματεύσεων, μπορούν να αποτελέσουν τα δικά μας προτάγματα.

Μπορούμε να κτίσουμε τα δικά μας αναχώματα απέναντι στην πιο άγρια επίθεση του νεοφιλελευθερισμού που έχουμε μέχρι τώρα γνωρίσει.

Η εξουσία εξάλλου γνωρίζει ότι, όταν τα κοινωνικά αιτήματα μορφοποιούνται σε συνολικό διεκδικητικό αίτημα ανατροπής των εφαρμοζόμενων πολιτικών, τότε τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν, τότε η δική τους αφήγηση μπορεί να ηττηθεί, τότε ο φόβος και η οργή μπορούν να γίνουν μαζική αγωνιστική δράση

Η περίοδος που έχουμε μπροστά μας ορίζει νέα καθήκοντα

Προστασία της λαϊκής κατοικίας

Από την 1η Γενάρη του 2014 αίρεται η προστασία από πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια πολιτική δήμευσης της κατοικίας των εργαζομένων και των ανέργων, που χωρίς τη δική τους υπαιτιότητα μετατράπηκε ένα όνειρο ζωής σε εφιάλτη τους.

Το σ.κ. πρέπει να εγγυηθεί ότι κανένας εργαζόμενος και άνεργος δε πρόκειται να χάσει το σπίτι του. Η επίθεση ενάντια στην κατοικία εξαιτίας των πλειστηριασμών ή του φόρου ακίνητης περιουσίας, πρέπει να αποτελέσει κεντρικό ζήτημα για το σ.κ.

Με άμεσα μέτρα, ξεκινάμε από αύριο καμπάνια ενημέρωσης όλων των εργαζομένων για το τι ισχύει σήμερα και τι θα αλλάξει από 1η Γενάρη, τι συμβαίνει σε άλλες χώρες που βρίσκονται στη δίνη των πλειστηριασμών και ποια είναι τα εργαλεία αντίδρασης και κυρίως αυτά του κινηματικού χαρακτήρα για να αναχαιτίσουμε αυτή την επίθεση.

Τα εργατικά κέντρα, οι ομοσπονδίες και τα σωματεία, δημιουργούμε πρωτοβουλίες ευρύτερων συσπειρώσεων. Συντονίζουμε τη δράση μας και συμβάλλουμε στη δημιουργία ενός ευρύτερου κινήματος για το δικαίωμα όλων στη στέγη.

Κίνημα κατά της ανεργίας - προστασία των ανέργων

Δύο εκατ. άνεργοι με μηδενικό εισόδημα, με πρόβλημα στέγασης, σίτισης, χωρίς πρόσβαση στα μέσα μεταφοράς, στην υγειονομική περίθαλψη, δεν μπορούν να παραμένουν εκτός των τειχών και της δράσης και των ενδιαφερόντων των συνδικάτων.

Με την πρωτοβουλία των συνδικάτων στα νοσοκομεία τις συγκοινωνίες, τον ΟΑΕΔ, συγκροτούμε τις πρώτες συσπειρώσεις για διεκδίκηση των αιτημάτων για τους ανέργους.

Οι πρωτοβουλίες αυτές να διευρυνθούν και να απαιτήσουν μέτρα επέκτασης και αύξησης του επιδόματος ανεργίας, την καθολική πρόσβαση όλων στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, το δικαίωμα ελεύθερης μετακίνησης στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ως ελάχιστα μέτρα ανακούφισης.

Οργανώνουμε τους ανέργους σε επίπεδο εργατικών κέντρων – ομοσπονδιών. Δημιουργούμε δομή πανελλαδικής δικτύωσης που θα διεκδικεί μέτρα στήριξης και ανακούφισης των ανέργων.

Υπεράσπιση των κοινωνικών αγαθών

Βάζουμε φρένο στον μονόλογο κυβέρνησης και οικονομικών συμφερόντων, για την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων επιχειρήσεων και της διάλυσης του κράτους πρόνοιας.

Συγκροτούμε ενιαίο πολιτικό, ιδεολογικό και κινηματικό κέντρο υπεράσπισης των δημοσίων επιχειρήσεων και αγαθών, με δικτύωση σε όλη την περιφέρεια για την υπεράσπιση του δικαιώματος της καθολικής πρόσβασης στα δημόσια αγαθά.

Κοινωνικοποιούμε τους αγώνες μας και βάζουμε φρένο στην αύξηση των εισιτηρίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς και των τιμολογίων στις ΔΕΚΟ, που ήδη είναι προ των πυλών.

Υπερασπιζόμαστε την δημοκρατία και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες

Βασικός πυλώνας των μνημονιακών πολιτικών είναι ο αυταρχισμός. Η κυβέρνηση βλέπει τη δημοκρατία, τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, το δικαίωμα της απεργίας ως σκουριά που πρέπει να αποτινάξει από τις πλάτες του πολιτικού συστήματος. Προκρίνει την τρομοκράτηση, ενοχοποιεί και στοχοποιεί τους εργαζόμενους που έρχονται σε επαφή με το συνδικάτο τους, για την άσκηση των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων τους.

Το σ.κ. οφείλει να δεσμευτεί -πέρα από παραταξιακές συγγένειες που μπορεί να υπάρχουν στους κάθε φορά διωκόμενους- ότι η απόλυση ή δίωξη εργαζόμενου για συνδικαλιστική δράση, συνιστά συνολική σύγκρουση με το συνδικαλιστικό κίνημα.

Προϋπολογισμός

Αν και πρόκειται για έναν προσχηματικό προϋπολογισμό (μειωμένο κατά 1,8 στην κοινωνική ασφάλιση ή με τους φόρους που συνεχίζεται το ξεζούμισμα των εργαζομένων) αφήνει όμως τα αποτυπώματά του. Επιταχύνει την παραπέρα διάλυση του εναπομείναντος κράτους πρόνοιας, της δημόσιας υγείας και παιδείας, της κοινωνικής ασφάλισης και των συντάξεων, μας κλειδώνει στους σκληρούς κανόνες του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής για απεριόριστο χρόνο.

Απαιτείται μια μεγάλη καμπάνια ενημέρωσης που θα αποκαλύπτει σε όλους τους εργαζόμενους το περιεχόμενο και τη στρατηγική επιδίωξη μέσω του προϋπολογισμού των εφαρμοζόμενων πολιτικών και να διεκδικεί την διεύρυνση των αντιστάσεων και των διεκδικήσεών μας απέναντι σε αυτή την άγρια και νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας

Τα συνδικάτα να σημάνουν συναγερμό και να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, να θέσουν κεντρικό στόχο πάλης την Διεκδίκηση Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για όλους τους εργαζόμενους.

Να δεσμευτούμε σήμερα ότι, θα προχωρήσουμε με τολμηρά και αποφασιστικά βήματα, ώστε οι αντίστοιχες ομοσπονδίες να συνεννοηθούν και να συμπορευτούν για ενοποιημένες ΣΣΕ ανά κλάδο.

Η διεκδίκηση αυτή θα συνενώσει τις δυνάμεις των εργαζομένων, θα ενισχύσει την αυτοπεποίθηση της διεκδίκησης, θα δημιουργήσει ισχυρό και αποφασισμένο αντίπαλο απέναντι στην εργοδοσία που παίζει σε γήπεδο χωρίς αντίπαλη ομάδα, σε γήπεδο με τα συνδικάτα θεατές και τους εργαζόμενους να σκύβουν το κεφάλι, αντιμέτωπος ο καθένας με τον βραχνά της ατομικής τρομοκρατίας.

Ενοποίηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας ανά κλάδο

Συντονισμός – Συνεργασία- Ενοποίηση των συνδικάτων ανά κλάδο

Για να αποκτήσουν οι εργαζόμενοι Σ.Σ.Ε – Κανένας εργαζόμενος με ατομική σύμβαση εργασίας- Συλλογική προστασία όλων των εργαζομένων

Ανασυγκρότηση της δομής του συνδικαλιστικού κινήματος

Το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει να αντιστοιχίσει την δομή του στην σημερινή πραγματικότητα του εργασιακού τοπίου, να ανακτήσει την διαπραγματευτική και πολιτική του ικανότητα.

Απαιτείται χωρίς άλλη καθυστέρηση και δικαιολογία να προχωρήσουμε σε ένα 6μηνο σε καταστατικό συνέδριο που θα αναζητήσει τον επαναπροσδιορισμό της οργανωτικής του μορφής:

1) Ενοποίηση ΓΣΣΕ – ΑΔΕΔΥ

2) Ενοποίηση Ομοσπονδιών και συνδικάτων

3) Την εκπροσώπηση όλων των εκτός των τειχών εργαζομένων.