Εκδήλωση ΜΕΤΑ Θεσ/νίκης για τη μνημονιακή επίθεση κατά του συνδικαλισμού & των εργασιακών δικαιωμάτων

Η συνδικαλιστική παράταξη ΜΕΤΑ  διοργανώνει την Πέμπτη 4/9/2014, στις 19:00, στην αίθουσα «Αβράαμ Μπεναρόγια» του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης (Αριστοτέλους 32), εκδήλωση συζήτηση με θέμα:

 «Πυροβολούν» το συνδικαλισμό και τα δικαιώματα
και «πέφτουν» οι άνθρωποι – Η απάντηση της κοινωνίας

με ομιλητές τον Άρη Καζάκο, καθηγητή ΑΠΘ, Ζήση Παπαδημητρίου, ομότιμο καθηγητή Νομικής ΑΠΘ και Γιάννη Κουζή, καθηγητή του Πάντειου Πανεπιστημίου.

Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Γιώργο Παπακωνσταντίνου, μέλος της διοίκησης της ΓΣΕΕ και της Ε/Ε του Ε.Κ.Θ.

Υπενθυμίζεται, ενόψει της 79ης ΔΕΘ:

Την Παρασκευή 5/9/2014, στις 12:30, θα δοθεί συνέντευξη τύπου του ΜΕΤΑ, σε αίθουσα της ΕΔΟΘ.

Το Σάββατο 6/9/2014, στις 10:30, στο ΕΚΘ, θα πραγματοποιηθεί πανελλαδική σύσκεψη συνδικαλιστικών στελεχών του ΜΕΤΑ, με θέμα: «Απολογισμός δράσης του ΜΕΤΑ και η παρέμβασή του στο συνδικαλιστικό κίνημα για την επόμενη περίοδο».

Την ίδια ημέρα, το ΜΕΤΑ θα συμμετέχει στο συλλαλητήριο των συνδικάτων έξω από τη ΔΕΘ. Προσυγκέντρωση, στις 18:00, στη συμβολή των οδών Εγνατίας & Ελευθερίου Βενιζέλου.

ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑ ΣΤΗΝ 79η ΔΕΘ

Παρασκευή 5/9: Συνέντευξη Τύπου, ώρα 12μ.
Σάββατο 6/9: Πανελλαδική Σύσκεψη, ώρα 10.30 π.μ.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
ΣΑΒΒΑΤΟ 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΛεπτομέρειες, ΕΔΩ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Μ.Ε.Τ.Α. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ (ΕΤΕ)

Να αποκαταστήσουμε την αξιοπιστία των συνδικάτων

23/7/2014

Η συνδικαλιστική παράταξη ΜΕΤΑ με αφορμή τις ανακοινώσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας σχετικά με τις προσλήψεις παιδιών, εν ενεργεία συνδικαλιστικών στελεχών, στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας (Ε.Τ.Ε.), δηλώνει τα εξής:

1.Η ενέργεια αυτή αποτελεί ύβρη στην ιστορία του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, το οποίο αγωνίζεται για ίσα δικαιώματα για όλους, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

2.Είναι πρόκληση για τους υπόλοιπους εργαζόμενους και τα μέλη του Συλλόγου Υπαλλήλων Ε.Τ.Ε., τα οποία υποτίθεται ότι εκπροσωπούν, όταν διαπραγματεύονται την εξασφάλιση ιδιοτελών συμφερόντων, όταν εξαγοράζονται απ’ την εργοδοσία για μια θέση εργασίας των παιδιών τους, σε μια περίοδο, που γενικεύεται η επίθεση για την άλωση των εργασιακών σχέσεων στο χώρο τους, όταν πολλαπλασιάζονται οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις και οι δανειζόμενοι εργαζόμενοι, πολύ περισσότερο όταν η ανεργία στους νέους βρίσκεται στα ύψη.

3.Η ενέργεια αυτή των «συνδικαλιστών» του Σ.Υ.Ε.Τ.Ε. αποτελεί την καλύτερη προσφορά υπηρεσίας προς την κυβέρνηση, την τρόικα και τα μνημονιακά ΜΜΕ, που θέλουν να απαξιώσουν κάθε έννοια συλλογικής και συνδικαλιστικής δράσης. Τους δίνει άλλοθι και τους «νομιμοποιεί» κοινωνικά και ηθικά στη λήψη των αντεργατικών μέτρων για τον περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης και των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων.

4.Οι εργαζόμενοι δεν έχουν ανάγκη από τέτοιους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους, γιατί αυτού του τύπου ο συνδικαλισμός, αποτελεί την πιο ακραία έκφραση των φαινομένων του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Είναι ο συνδικαλισμός που μας έφερε ως εδώ, που θόλωσε τα οράματα της εργατικής τάξης και που έκανε αδιάκριτα τα σύνορά της από τα συμφέροντα των αντίπαλων κοινωνικών τάξεων και των εργοδοτών. Είναι ο συνδικαλισμός που ενδημεί στις ηγετικές ομάδες της πλειοψηφίας στις ανώτερες συνδικαλιστικές οργανώσεις, που συγκροτούν για χρόνια εναλλάξ την κυβερνητική πλειοψηφία.

Η συνδικαλιστική παράταξη ΜΕΤΑ θεωρεί, ότι ελάχιστη υποχρέωση όλων όσων εμπλέκονται σ’ αυτές τις προσλήψεις είναι η παραίτησή τους τώρα απ’ όλα τα συνδικαλιστικά όργανα.

Ταυτόχρονα, ζητάμε να σταματήσει το αμαρτωλό καθεστώς των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, να εφαρμοστεί ο κανονισμός προσλήψεων της Εθνικής Τράπεζας και να ακυρωθούν αυτές οι προσλήψεις, που συνδέονται με τα συγκεκριμένα «συνδικαλιστικά στελέχη».

«Συνάδελφοι» με τις πράξεις σας προσφέρατε τις καλύτερες υπηρεσίες στους ταξικούς αντιπάλους και την Κυβέρνηση. Εσείς δεν μπορείτε να συνεχίσετε να εκπροσωπείτε εργαζόμενους.

Η Ε/Ε του ΜΕΤΑ

Μ.Ε.Τ.Α.: Η ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΕΠΙΤΑΧΥΝΕΙ ΧΩΡΙΣ ΦΡΕΝΟ ΣΕ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΤΗΦΟΡΟ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Μ.Ε.Τ.Α (9.7.2014)

Η χρονική στιγμή την οποία επέλεξαν τα συστημικά ΜΜΕ για να επαναφέρουν στην δημοσιότητα το ζήτημα των επερχόμενων ή έστω σχεδιαζόμενων αλλαγών στο δίκαιο των συνδικαλιστικών οργανώσεων μόνο τυχαία δεν είναι. Αυτές τις ημέρες οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα δίνουν μια μάχη αξιοπρέπειας για τους ίδιους και έναν ύστατο αγώνα προάσπισης βασικών δημοσίων αγαθών για όλους τους υπόλοιπους. Οι κινητοποιήσεις αφενός, ενάντια στην αξιολόγηση και στην περαιτέρω συρρίκνωση-υποβάθμιση του δημοσίου τομέα και αφετέρου, για την αποτροπή του ξεπουλήματος της ΔΕΗ και της πλήρους απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας συντονίζονται από δύο μεγάλα συνδικάτα της χώρας.

Τόσο η ΑΔΕΔΥ, όσο και η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα διότι προσπαθούν να ασκήσουν ένα από τα τελευταία συλλογικά εργασιακά δικαιώματα που τυπικά μόνον έχει μείνει όρθιο μετά το πέρασμα του νέο-φιλελεύθερου μνημονιακού τυφώνα, δηλαδή το δικαίωμα της απεργίας. Μέσα ακόμη και από προσωποποιημένες αήθεις επιθέσεις λάσπης και κατασυκοφάντησης ενάντια σε συγκεκριμένα συνδικαλιστικά πρόσωπα, τα κυρίαρχα ΜΜΕ εξυφαίνουν ένα αντι-συνδικαλιστικό σχέδιο αναπαράγοντας αυτούσια όσα εμπεριέχονται στην τελευταία έκθεση του ΔΝΤ για την χώρα μας.

Έχει προηγηθεί με πλήθος αντεργατικών νομοθετικών διατάξεων από το 2010 μέχρι σήμερα ο πλήρης θεσμικός αφοπλισμός των συνδικαλιστικών οργανώσεων στο πεδίο της συλλογικής διαπραγμάτευσης με αποτέλεσμα οι συλλογικές συμβάσεις, όταν δεν υπογράφονται μονομερώς από τον εργοδότη στα πλαίσια των «ενώσεων προσώπων», να αποτελούν, πλέον, απλά επικυρωτικά φωτοαντίγραφα των εργοδοτικών εισηγήσεων. Τα συνδικάτα και οι συλλογικές ελευθερίες, μολονότι συνταγματικά κατοχυρωμένοι πυλώνες για την δημοκρατία στους χώρους δουλειάς, μαραζώνουν με τις ευλογίες των κυβερνόντων λόγω της ανεργίας, των περιορισμένων οικονομικών πόρων και της θεσμικής απορρύθμισης τους.

Το περιεχόμενο της συζήτησης για τις αλλαγές στον Ν. 1264/1982 είναι ενδεικτικό του οράματος των ελίτ για μια νέα απολυταρχική διακυβέρνηση της χώρας, χωρίς ίχνος διαλόγου με τους εκπροσώπους των παραγωγικών τάξεων, με αντισυνταγματικά κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα και με την δικαστική εξουσία σε πλήρη εναρμονισμό με τις εκάστοτε καθεστωτικές νεοφιλελεύθερες επιταγές. Απώτερος στόχος είναι η απόλυτη καταστροφή των συνδικαλιστικών οργανώσεων μέσα από την οριστική θεσμική απαξίωση του ρόλου τους και με στοχευμένα βήματα τα οποία είναι τα εξής:

α) η κατάργηση και τυπικά του δικαιώματος της απεργίας, εφόσον εκτός από την συνηθισμένη τακτική της συλλήβδην κήρυξής τους ως παράνομων και καταχρηστικών και την παγιωμένη πλέον επιστράτευση των απεργών, η απειλή της ανταπεργίας και η δυσκολία στην διαδικασία της κήρυξης μιας απεργίας θα ακυρώσουν στην πράξη το εν λόγω δικαίωμα,

β) η αναθεώρηση του πλαισίου των συνδικαλιστικών αδειών πέρα από τις προβλέψεις του 1264/82 σκοπό έχει να δυσκολέψει σε απαγορευτικό βαθμό το έργο της παρέμβασης στα σύγχρονα εργασιακά κάτεργα, όπου βασιλεύουν η εργοδοτική αυθαιρεσία και η εργασιακή και ασφαλιστική παρανομία, με συνέπεια ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενοι να μην έρχονται καθόλου σε επαφή με τα συνδικάτα του κλάδου τους,

γ) η διακοπή της κρατικής εγγύησης και όχι όπως ψευδώς ισχυρίζονται κρατικής χρηματοδότησης για την είσπραξη των εργατικών συνδρομών για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, θα σημάνει τον οικονομικό στραγγαλισμό τους και θα θέσει μεσοπρόθεσμα σε κίνδυνο την ίδια την λειτουργική επιβίωσή τους  

Τα συνδικάτα σήμερα δεν δίνουν μια μάχη «απλά» για την επιβίωσή τους, αλλά για να κρατηθεί όρθια μια οικονομικά και παραγωγικά κατεστραμμένη χώρα.

Καλούμε τους εργαζόμενους να υπερασπιστούν το αυτονόητο δικαίωμά τους για συλλογική δράση και συλλογική διεκδίκηση.

Ο αντιδημοκρατικός κατήφορος της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου με την φιλική ανοχή  μερίδας της συνδικαλιστικής ηγεσίας ( ΓΣΕΕ) καθιστούν την άμεση ενεργοποίηση και εμπλοκή όλων των συνδικάτων σε όλη τη κλίμακα του συνδικαλιστικού κινήματος επιτακτική και αναγκαία.

Ε.Ε. ΜΕΤΑ

Αυτόνομη Παρέμβαση: Το συνδικαλιστικό κίνημα επιτέλους να σηκώσει το γάντι με όλους όσους θέλουν και μπορούν

Το Γενικό Συμβούλιο της ΓΣΕΕ επιβεβαίωσε ότι, αυτή η ηγεσία ούτε θέλει, ούτε μπορεί να εκπροσωπήσει τους εργαζόμενους.
 

Όταν έξω από την αίθουσα του Γενικού Συμβουλίου, γίνεται ένας απίστευτος πόλεμος σε βάρος των εργαζομένων και της κοινωνίας, όταν η ανεργία ξεπερνάει τα 2 εκατομμύρια, η κοινωνική ασφάλιση, η δημόσια υγεία και παιδεία εξολοθρεύονται, αυτή η ηγεσία κατάφερε το ακατόρθωτο, ούτε συζήτησε, ούτε αποφάσισε τίποτα, για όλα αυτά προβλήματα.

Βολεύεται στα ήρεμα νερά της αδράνειας, συμβάλλει στην απαξίωση των συνδικάτων, έχει ενσωματωθεί στο μνημονιακό καθεστώς, αποτελεί μέρος του προβλήματος, ζει και αναπνέει μόνο για την αναπαραγωγή της.

Το κοινωνικό ολοκαύτωμα συνεχίζεται

Μια αντικειμενική αποτίμηση της μνημονιακής περιόδου, μπορεί αβίαστα να μιλήσει για μηδενισμό του κοινωνικού κοντέρ.

Η ανεργία, η φτώχεια, η απώλεια της αξιοπρέπειας, η καθίζηση της ποιότητας ζωής, η συρρίκνωση των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών, χαρακτηρίζουν με τίτλους ένα κοινωνικό ολοκαύτωμα που έχει συντελεστεί στη χώρα και όχι μόνο.

Ο κατάλογος των διαπιστώσεων θα μπορούσε να συνεχιστεί και να καταγραφεί σε εκατοντάδες σελίδες, χωρίς ωστόσο να μπορεί ακόμα κανείς να αποτυπώσει με ακρίβεια την έκταση της κοινωνικής και ανθρωπιστικής καταστροφής.

Οι δυνάμεις του κεφαλαίου με αρωγό και διαμεσολαβητή τις μνημονιακές κυβερνήσεις αναζητούν έξοδο από την κρίση, υλοποιώντας τις πιο βίαιες ανατροπές και εφαρμόζοντας κατά γράμμα το δόγμα του σοκ και δέος όσο πιο ακραία, όσο πιο γρήγορα κι όσο πιο βίαια

Οι παραπάνω μονομερείς επιθέσεις θα ήταν προφανώς πιο αδύναμες εάν συναντούσαν ως αντίπαλο πόλο μια οργανωμένη εργατική τάξη, ένα αποφασισμένο εργατικό κίνημα.

Για την αδυναμία αυτή και την έλλειψη ενός οργανωμένου σχεδίου αποτελεσματικής αντίστασης, –τρία χρόνια μετά – είναι προφανείς πλέον και αυταπόδεικτες οι ευθύνες της πλειοψηφικής ηγεσίας της ΓΣΕΕ.

Η πλειοψηφία της Συνομοσπονδίας, ούτε από την αρχή του Μνημονίου αλλά ούτε και κατά την τελευταία περίοδο, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί για δήθεν αιφνιδιασμό ή για λάθος πρόβλεψη σχετικά με την έκταση της κρίσης και των επιπτώσεών της. Απλώς απέδειξε ότι ούτε ήθελε, ούτε θέλει, να οργανώσει και να συντονίσει την αντίσταση των εργαζομένων.

Να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων τα συνδικάτα και να συγκροτήσουν ένα άμεσο σχέδιο αντιπαράθεσης

Στις σημερινές συνθήκες ο χρόνος δεν είναι πλέον απεριόριστος. Αντίθετα απαιτούνται άμεσες, επείγουσες ενέργειες ανασύνταξης και επανασχεδιασμού της δράσης του συνδικαλιστικού κινήματος.

Η κατάσταση έχει φθάσει στο απροχώρητο. Η απόσταση των εργαζομένων από την ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος γίνεται όλο και πιο μεγαλύτερη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εάν αφεθούν ως έχουν τα πράγματα, το σ.κ. θα γκρεμιστεί κάτω από το βάρος της αναποτελεσματικότητας και της αναξιοπιστίας του. Οι ηγεσίες που δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των καιρών, θα μεταφέρουν και τη δική τους απαξίωση στον ίδιο το θεσμό των συνδικάτων, στην ίδια την ιδέα για την αναγκαιότητα της συλλογικής συνδικαλιστικής δράσης.

Αντίθετα οι αγώνες που αναπτύχθηκαν σε πολλούς κλάδους εργαζομένων δείχνουν τις ανεκμετάλλευτες δυνατότητες του κινήματός μας. Αποτελούν δυνατά και ελπιδοφόρα παραδείγματα αξιοπιστίας, αξιοπρέπειας και αντίστασης με δυνατό πολιτικό και κοινωνικό συμβολισμό.

Οι αγώνες των εργαζομένων στην ΕΡΤ, των εργαζομένων στα Πανεπιστήμια, των εκπαιδευτικών, των εργαζομένων στην Υγεία, στη Χαλυβουργία, στην Εύβοια, σε πολλούς νομούς, κλάδους, εργοστάσια, οι αντιστάσεις και τα κινήματα στις πόλεις και στις γειτονιές, μας δείχνουν το δρόμο και τις απεριόριστες δυνατότητες του εργατικού και κοινωνικού κινήματος.

Στους αγώνες αυτούς η κυβερνητική αφήγηση και προπαγάνδα τα βρήκε σκούρα. Η κυβέρνηση έφαγε και τρώει τα μούτρα της.

Τα παραδείγματα αυτά αναδεικνύουν στα μάτια των εργαζομένων την αξία και τη δύναμη της συλλογικής δράσης και των συνδικάτων. Το κυριότερο: εμφανίζονται ως παραδείγματα που επιβεβαιώνουν ότι το σ.κ. δεν έχει τελειώσει πολιτικά. Αντίθετα αποτυπώνουν την ευκαιρία και τη δυνατότητα μετάβασης σε μια νέα περίοδο ανασυγκρότησης και επιστροφής του σ.κ. στις ριζοσπαστικές του καταβολές.

Η συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου της ΓΣΕΕ οργανώθηκε και αυτή την φορά χωρίς καμία στοιχειώδη προετοιμασία, χωρίς να συνεδριάσουν τα θεσμικά όργανα, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία συζήτηση για την ατζέντα των θεμάτων, χωρίς τελικά να αποφασίσει για τίποτα.

Ωστόσο και ανεξάρτητα από τους κυβερνητικούς τακτικισμούς, βρισκόμαστε μπροστά σε νέα καταιγίδα μέτρων. Το σ.κ. δεν μπορεί να επιλέξει ως αντίδραση μια στάση αναμονής, περιμένοντας τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης, για να περιοριστεί μετά σε μια κλασσικού τύπου αντίσταση.

Αντίθετα, απαιτείται ένα συνεκτικό σχέδιο πρωτοβουλιών και δράσεων, που θα καθορίζει τα δικά μας προτάγματα αυτής της περιόδου, θα διατυπώνει τη δική μας ατζέντα και θα καθορίζει τα δικά μας οράματα.

Να υπερασπιστούμε στη πράξη τα συμφέροντα των εργαζομένων και των ανέργων

Θέτουμε προς διεκδίκηση τα δικά μας αιτήματα και συμμετέχουμε σε μια διαδικασία ανοιχτής διαβούλευσης με άλλες κοινωνικές ομάδες: τους συνταξιούχους, τους άνεργους, τους νέους και τις νέες, τους νέους επιστήμονες, τους ελευθέρους επαγγελματίες, για να συμπληρώσουμε το ψηφιδωτό της δικής μας εναλλακτικής πρότασης εξόδου από την κρίση και από θέσεις ταξικής αναφοράς, θέτουμε έτσι σε ευθεία αμφισβήτηση τις μνημονιακές πολιτικές ως δήθεν αναγκαστικές και αναπόφευκτες.

Η ακύρωση των μνημονίων, η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, η αναδιανομή του εισοδήματος, η αύξηση των δημοσίων επενδύσεων, το σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων, η ενίσχυση των κοινωνικών δομών και του κράτους πρόνοιας, η επαναφορά του κατώτατου μισθού και των συλλογικών διαπραγματεύσεων, μπορούν να αποτελέσουν τα δικά μας προτάγματα.

Μπορούμε να κτίσουμε τα δικά μας αναχώματα απέναντι στην πιο άγρια επίθεση του νεοφιλελευθερισμού που έχουμε μέχρι τώρα γνωρίσει.

Η εξουσία εξάλλου γνωρίζει ότι, όταν τα κοινωνικά αιτήματα μορφοποιούνται σε συνολικό διεκδικητικό αίτημα ανατροπής των εφαρμοζόμενων πολιτικών, τότε τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν, τότε η δική τους αφήγηση μπορεί να ηττηθεί, τότε ο φόβος και η οργή μπορούν να γίνουν μαζική αγωνιστική δράση

Η περίοδος που έχουμε μπροστά μας ορίζει νέα καθήκοντα

Προστασία της λαϊκής κατοικίας

Από την 1η Γενάρη του 2014 αίρεται η προστασία από πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια πολιτική δήμευσης της κατοικίας των εργαζομένων και των ανέργων, που χωρίς τη δική τους υπαιτιότητα μετατράπηκε ένα όνειρο ζωής σε εφιάλτη τους.

Το σ.κ. πρέπει να εγγυηθεί ότι κανένας εργαζόμενος και άνεργος δε πρόκειται να χάσει το σπίτι του. Η επίθεση ενάντια στην κατοικία εξαιτίας των πλειστηριασμών ή του φόρου ακίνητης περιουσίας, πρέπει να αποτελέσει κεντρικό ζήτημα για το σ.κ.

Με άμεσα μέτρα, ξεκινάμε από αύριο καμπάνια ενημέρωσης όλων των εργαζομένων για το τι ισχύει σήμερα και τι θα αλλάξει από 1η Γενάρη, τι συμβαίνει σε άλλες χώρες που βρίσκονται στη δίνη των πλειστηριασμών και ποια είναι τα εργαλεία αντίδρασης και κυρίως αυτά του κινηματικού χαρακτήρα για να αναχαιτίσουμε αυτή την επίθεση.

Τα εργατικά κέντρα, οι ομοσπονδίες και τα σωματεία, δημιουργούμε πρωτοβουλίες ευρύτερων συσπειρώσεων. Συντονίζουμε τη δράση μας και συμβάλλουμε στη δημιουργία ενός ευρύτερου κινήματος για το δικαίωμα όλων στη στέγη.

Κίνημα κατά της ανεργίας - προστασία των ανέργων

Δύο εκατ. άνεργοι με μηδενικό εισόδημα, με πρόβλημα στέγασης, σίτισης, χωρίς πρόσβαση στα μέσα μεταφοράς, στην υγειονομική περίθαλψη, δεν μπορούν να παραμένουν εκτός των τειχών και της δράσης και των ενδιαφερόντων των συνδικάτων.

Με την πρωτοβουλία των συνδικάτων στα νοσοκομεία τις συγκοινωνίες, τον ΟΑΕΔ, συγκροτούμε τις πρώτες συσπειρώσεις για διεκδίκηση των αιτημάτων για τους ανέργους.

Οι πρωτοβουλίες αυτές να διευρυνθούν και να απαιτήσουν μέτρα επέκτασης και αύξησης του επιδόματος ανεργίας, την καθολική πρόσβαση όλων στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, το δικαίωμα ελεύθερης μετακίνησης στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ως ελάχιστα μέτρα ανακούφισης.

Οργανώνουμε τους ανέργους σε επίπεδο εργατικών κέντρων – ομοσπονδιών. Δημιουργούμε δομή πανελλαδικής δικτύωσης που θα διεκδικεί μέτρα στήριξης και ανακούφισης των ανέργων.

Υπεράσπιση των κοινωνικών αγαθών

Βάζουμε φρένο στον μονόλογο κυβέρνησης και οικονομικών συμφερόντων, για την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων επιχειρήσεων και της διάλυσης του κράτους πρόνοιας.

Συγκροτούμε ενιαίο πολιτικό, ιδεολογικό και κινηματικό κέντρο υπεράσπισης των δημοσίων επιχειρήσεων και αγαθών, με δικτύωση σε όλη την περιφέρεια για την υπεράσπιση του δικαιώματος της καθολικής πρόσβασης στα δημόσια αγαθά.

Κοινωνικοποιούμε τους αγώνες μας και βάζουμε φρένο στην αύξηση των εισιτηρίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς και των τιμολογίων στις ΔΕΚΟ, που ήδη είναι προ των πυλών.

Υπερασπιζόμαστε την δημοκρατία και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες

Βασικός πυλώνας των μνημονιακών πολιτικών είναι ο αυταρχισμός. Η κυβέρνηση βλέπει τη δημοκρατία, τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, το δικαίωμα της απεργίας ως σκουριά που πρέπει να αποτινάξει από τις πλάτες του πολιτικού συστήματος. Προκρίνει την τρομοκράτηση, ενοχοποιεί και στοχοποιεί τους εργαζόμενους που έρχονται σε επαφή με το συνδικάτο τους, για την άσκηση των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων τους.

Το σ.κ. οφείλει να δεσμευτεί -πέρα από παραταξιακές συγγένειες που μπορεί να υπάρχουν στους κάθε φορά διωκόμενους- ότι η απόλυση ή δίωξη εργαζόμενου για συνδικαλιστική δράση, συνιστά συνολική σύγκρουση με το συνδικαλιστικό κίνημα.

Προϋπολογισμός

Αν και πρόκειται για έναν προσχηματικό προϋπολογισμό (μειωμένο κατά 1,8 στην κοινωνική ασφάλιση ή με τους φόρους που συνεχίζεται το ξεζούμισμα των εργαζομένων) αφήνει όμως τα αποτυπώματά του. Επιταχύνει την παραπέρα διάλυση του εναπομείναντος κράτους πρόνοιας, της δημόσιας υγείας και παιδείας, της κοινωνικής ασφάλισης και των συντάξεων, μας κλειδώνει στους σκληρούς κανόνες του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής για απεριόριστο χρόνο.

Απαιτείται μια μεγάλη καμπάνια ενημέρωσης που θα αποκαλύπτει σε όλους τους εργαζόμενους το περιεχόμενο και τη στρατηγική επιδίωξη μέσω του προϋπολογισμού των εφαρμοζόμενων πολιτικών και να διεκδικεί την διεύρυνση των αντιστάσεων και των διεκδικήσεών μας απέναντι σε αυτή την άγρια και νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας

Τα συνδικάτα να σημάνουν συναγερμό και να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, να θέσουν κεντρικό στόχο πάλης την Διεκδίκηση Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για όλους τους εργαζόμενους.

Να δεσμευτούμε σήμερα ότι, θα προχωρήσουμε με τολμηρά και αποφασιστικά βήματα, ώστε οι αντίστοιχες ομοσπονδίες να συνεννοηθούν και να συμπορευτούν για ενοποιημένες ΣΣΕ ανά κλάδο.

Η διεκδίκηση αυτή θα συνενώσει τις δυνάμεις των εργαζομένων, θα ενισχύσει την αυτοπεποίθηση της διεκδίκησης, θα δημιουργήσει ισχυρό και αποφασισμένο αντίπαλο απέναντι στην εργοδοσία που παίζει σε γήπεδο χωρίς αντίπαλη ομάδα, σε γήπεδο με τα συνδικάτα θεατές και τους εργαζόμενους να σκύβουν το κεφάλι, αντιμέτωπος ο καθένας με τον βραχνά της ατομικής τρομοκρατίας.

Ενοποίηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας ανά κλάδο

Συντονισμός – Συνεργασία- Ενοποίηση των συνδικάτων ανά κλάδο

Για να αποκτήσουν οι εργαζόμενοι Σ.Σ.Ε – Κανένας εργαζόμενος με ατομική σύμβαση εργασίας- Συλλογική προστασία όλων των εργαζομένων

Ανασυγκρότηση της δομής του συνδικαλιστικού κινήματος

Το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει να αντιστοιχίσει την δομή του στην σημερινή πραγματικότητα του εργασιακού τοπίου, να ανακτήσει την διαπραγματευτική και πολιτική του ικανότητα.

Απαιτείται χωρίς άλλη καθυστέρηση και δικαιολογία να προχωρήσουμε σε ένα 6μηνο σε καταστατικό συνέδριο που θα αναζητήσει τον επαναπροσδιορισμό της οργανωτικής του μορφής:

1) Ενοποίηση ΓΣΣΕ – ΑΔΕΔΥ

2) Ενοποίηση Ομοσπονδιών και συνδικάτων

3) Την εκπροσώπηση όλων των εκτός των τειχών εργαζομένων.

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΑΒΡΙΛΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

ΠΡΩΤΑ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ,

ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ

6/9/2013

Οι δηλώσεις Μιχελάκη για την επέκταση και στις εκλογές των συνδικαλιστικών οργανώσεων του προτεινόμενου εκλογικού συστήματος και στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, αποτελούν μνημείο αυταρχισμού και υποκρισίας.

Κατ’ αρχήν, πρέπει να τονιστεί ότι το συνδικαλιστικό κίνημα ως συνταγματικά κατοχυρωμένος ανεξάρτητος θεσμός προάσπισης των δικαιωμάτων των εργαζομένων, επιβάλλεται να διατηρεί την αυτονομία και το αυτοδιοίκητο της λειτουργίας του, από κάθε αυθαίρετη παρέμβαση από την πλευρά της κεντρικής εξουσίας.

Εν συνεχεία, επισημαίνεται η διατήρηση της απλής αναλογικής για την ανάδειξη των εκπροσώπων των εργαζομένων σε όλα τα συνδικαλιστικά όργανα, που αποτελεί ταυτόχρονα μια ιστορική κατάκτηση των εργαζομένων και την μοναδική εγγύηση για τη δημοκρατική αντιπροσώπευση όλων των τάσεων και ρευμάτων στο εσωτερικό του συνδικαλιστικού κινήματος.

Ο πλουραλισμός και ο ειλικρινής σεβασμός στις διαφορετικές ιδεολογικές και πολιτικές αντιλήψεις προστατεύεται με το σύστημα της απλής αναλογικής, το οποίο τυγχάνει καθολικής και ομόφωνης αποδοχής στις τάξεις των εργαζομένων.

Αυτές οι πονηρές τοποθετήσεις, με θέμα τη δήθεν μέριμνα για την εξάλειψη φαινομένων κυβερνητικού εναγκαλισμού και διαφθοράς, προέρχονται στην πραγματικότητα από τους εμπνευστές του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού και υποτάσσονται στην απέλπιδα προσπάθεια, να συγκαλύψουν την κατάρρευση των δυνάμεων τους στις εκλογές, για την ανάδειξη των συνδικαλιστικών εκπροσώπων, ώστε να παρατείνουν τεχνηέντως την ολική κατάρρευση τους.

Ο καλύτερος τρόπος για τη διασφάλιση λειτουργιών και συμπεριφορών ακηδεμόνευτου συνδικαλισμού στο εσωτερικό του κινήματος μας, είναι η μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες οριστική εξαφάνιση από το προσκήνιο όλων εκείνων των «εκλεκτών», των διάφορων πολιτικών και οικονομικών ελίτ, που καταστρέφουν συστηματικά τη χώρα μας με μνημόνια και νεοφιλελεύθερες, ανθρωποκτόνες πολιτικές.