Με νέα λαθροχειρία Κουτρουμάνη - εργοδοτών ολοκληρώθηκε το έκτρωμα...

του Παναγιώτη Κυριακούλια

Οργανωτικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΙΥΕ) και μέλος της συντονιστικής επιτροπής της Αυτόνομης Παρέμβασης

 

Οκτώ μόλις ημέρες μετά τη λαϊκή ετυμηγορία που με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο έστειλε το μνημονιακό τερατούργημα του Ν. 4046/12 στο καλάθι των αχρήστων, ήρθε η ώρα της υλοποίησης της διαβόητης Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ Νο 6), σύμφωνα με την οποία τερματίζεται βίαια και η τρίμηνη περίοδος της επέκτασης της εφαρμογής των συλλογικών συμβάσεων εργασίας (14.5.2013).

Ωστόσο έχει περάσει σχεδόν απαρατήρητη η απίστευτη λαθροχειρία της Ερμηνευτικής Εγκύκλιου που εξέδωσε στις 12.3.2012 ο υπουργός Εργασίας, η οποία -προφανώς με εργοδοτική υπόδειξη- προσπάθησε να υπερβεί ακόμα και την ίδια τη μνημονιακή αντεργατική διάταξη της ΠΥΣ Νο 6. Σύμφωνα με την τελευταία, όλες οι ΣΣΕ που είναι σε ισχύ 24 μήνες ή και περισσότερο στις 14.2.2012 λήγουν αναγκαστικά στις 14/2/2013 και όχι νωρίτερα.

Πρόκειται πρακτικά για την μεγάλη πλειοψηφία των ΣΣΕ, που είχαν υπογραφεί κατά το 2010, είχαν διάρκεια μεγαλύτερη του ενός (1) έτους και είχαν μετατραπεί σε αορίστου χρόνου (άσχετα από τον εάν ανέγραφαν ημερομηνία λήξεως ή όχι), αφού σαφώς ορίζεται στο άρθρο 9 του Ν. 1876/90 ότι «Κάθε συλλογική σύμβαση εργασίας, που προβλέπει διάρκεια ισχύος πέρα από ένα έτος θεωρείται ότι έχει αόριστη διάρκεια».

Η Ερμηνευτική Εγκύκλιος, εντελώς αυθαίρετα, αναφέρει ότι όσες ΣΣΕ αναγράφουν ημερομηνία λήξεως παύουν δήθεν να ισχύουν στις 14.2.2012 και με το τρίμηνο της παράτασης στις 14.5.2012.

Αυτό άνοιξε τα πανιά στους εργοδότες ώστε από σήμερα να αρχίζουν παράνομα να εφαρμόζουν μονομερώς την «περιορισμένη μετενέργεια» του βασικού μισθού και των 4 επιδομάτων, εφόσον αυτά προβλέπονται από την οικεία ΣΣΕ.

Με τον τρόπο αυτό γίνεται προσπάθεια να καταργηθούν πάνω από 130 καταγεγραμμένες κλαδικές και ομοιοεπαγγελματικές ΣΣΕ, που εξακολουθούν και ισχύουν, βάσει της Μνημονιακής ΠΥΣ. Δεν είναι τυχαίο ότι χθες το πανικόβλητο μετεκλογικά υπουργείο Εργασίας αναθεώρησε εν μέρει την προγενέστερη εγκύκλιό του.

Βέβαια, οι πιο «ενημερωμένοι» εργοδοτικοί φορείς (π.χ. ξενοδόχοι, ασφαλιστικές εταιρείες, ΣΕΛΠΕ) φρόντισαν να καταγγείλουν τις ΣΣΕ ζητώντας μειώσεις έως και 35% (μέχρι σήμερα έχουν καταγγελθεί βάσει στοιχείων του ΟΜΕΔ μόλις 25 από τις 130 ΣΣΕ), ώστε να ροκανίσουν το τρίμηνο της επέκτασης και να περάσουν σύντομα και «νομότυπα» στο καθεστώς της περιορισμένης μετενέργειας και αμέσως μετά στις εκβιαστικές ατομικές συμβάσεις των 586 ευρώ.

Πέραν όμως από τη νομική πλευρά του ζητήματος για το ποιες ΣΣΕ ισχύουν και πότε αρχίζει η μετενέργεια, το ουσιώδες είναι ότι με τα δύο αντεργατικά Μνημόνια ξηλώθηκε το σύνολο του δικαίου των συλλογικών συμβάσεων στη χώρα μας.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κατά τη διάρκεια του Πρώτου Μνημονίου θεσμοθετήθηκαν: α) η υπερίσχυση των «επιχειρησιακών» Συλλογικών Συμβάσεων έναντι των κλαδικών, ακόμα και στις μικροσκοπικές επιχειρήσεις μέσω της απόδοσης ικανότητας για τη σύναψή τους από το έκτρωμα της «Ένωσης Προσώπων», β) η κατάργηση της κήρυξης των ΣΣΕ ως υποχρεωτικών για το σύνολο των εργοδοτών ενός κλάδου και γ) η διάλυση του ΟΜΕΔ με τελευταίο χτύπημα την κατάργηση του δικαιώματος μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία.

Σε όλα αυτά βέβαια προστέθηκε και η κατάργηση της ΕΓΣΣΕ με τη νομοθετική μείωση των κατώτατων μισθών κατά 22% και 32% για τους νέους.

Μόνο ένα τέλος μπορεί να μπει σε αυτό, το πλέον αντεργατικό κατασκεύασμα που γνώρισε ποτέ μια δημοκρατική χώρα. Και αυτό δεν είναι άλλο από το να γίνει άμεσα σεβαστή η πρόσφατη λαϊκή ετυμηγορία, να καταργηθεί η ΠΥΣ και να αποκατασταθούν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας με πλήρη επαναφορά του Ν. 1876/90. Η συνέχιση και η ένταση των εργατικών αγώνων για την υπεράσπιση των συλλογικών συμβάσεων είναι και ο μοναδικός δρόμος που οδηγεί στην παραπάνω κατεύθυνση.

Μόνο η άμεση κατάργηση του Μνημονίου και η αποκατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων μπορεί να είναι συμβατή με τη λαϊκή ετυμηγορία

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

14/5/2012

 

Μία μόλις εβδομάδα μετά τη σαφή και με συντριπτική πλειοψηφία λαϊκή απονομιμοποίηση του κατάπτυστου Μνημονίου που πρόλαβαν και επέβαλλαν οι πρόθυμοι κυβερνητικοί συνέταιροι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, σήμερα ήρθε η στιγμή να εφαρμοστούν οι πιο σκληρές αντεργατικές του διατάξεις, που αφορούν τη βίαια λήξη των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. 

Ούτε η χούντα δεν θα τολμούσε να θεσμοθετήσει το τερατούργημα του Ν. 4046/2012 και της σχετικής Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου (Νο 6) αλλά και την ακόμα πιο τερατώδη Ερμηνευτική Εγκύκλιο του Υπουργού Εργασίας, που υπερβαίνει ακόμα και το ίδιο το Μνημόνιο, της οποίας μαζική χρήση αρχίζουν να κάνουν οι εργοδότες, ώστε να επιβάλλουν από σήμερα και σε πολλές περιπτώσεις εντελώς παράνομα, ατομικές συμβάσεις ντροπής και ένδειας.

Για τους εργαζόμενους και το συνδικαλιστικό κίνημα είναι εντελώς αδιανόητο να εφαρμοστεί το πιο αντεργατικό θεσμικό πλαίσιο, 9 μόλις ημέρες μετά τη λαϊκή ετυμηγορία που διέλυσε το Μνημόνιο.

Ένα θεσμικό πλαίσιο, που δεν έχει υπάρξει ούτε στα πιο αυταρχικά δικτατορικά καθεστώτα και το οποίο δεν αφορά απλώς μειώσεις μισθών, αλλά καταστρέφει κάθε μηχανισμό συλλογικών ρυθμίσεων για τους εργαζόμενους.

Πρόκειται για την πιο βίαια κατάργηση του συνόλου της ελάχιστης συλλογικής προστασίας και των κατακτήσεων των εργαζομένων.

Αν για την ΠΑΣΚΕ – ΓΣΕΕ, το διακύβευμα αυτής της περιόδου είναι η συντήρησή και αναπαραγωγή της μέσα σε ένα συνδικαλιστικό κίνημα της ακινησίας και της αφωνίας, για τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα το πραγματικό διακύβευμα είναι να οργανώσουν την αντίσταση της εργατικής τάξης απέναντι στα απεχθή αποτελέσματα των Μνημονιακών πολιτικών και να απαιτήσουν από όλες τις πολιτικές δυνάμεις, να εναρμονιστούν με τη λαϊκή ετυμηγορία, να καταργήσουν τον κατάπτυστο Ν. 4046/12 αποκαθιστώντας άμεσα τις συλλογικές συμβάσεις.

Καλούμε όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να συντονίσουν με μαζικό και ενωτικό τρόπο τους αγώνες και τη δράση τους.

Εγκύκλιος της Νομικής Υπηρεσίας της ΓΣΕΕ για τη λήξη της μετενέργειας

Γ.Σ.Ε.Ε.

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ υπ' αριθμ. 6 Αθήνα, 14/5/2012

ΠΡΟΣ Τις Ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα Δύναμης Γ.Σ.Ε.Ε. 

  Κοινοποίηση:

1. Ειδικό Γραμματέα Σ.ΕΠ.Ε.

2. Κοινωνικές Επιθεωρήσεις Εργασίας όλης της χώρας 
 

Θέμα: Επείγουσα ενημέρωση για ζητήματα που αφορούν την από 14-5-2012 εφαρμογή της «μετενέργειας» της αντεργατικής ΠΥΣ ν.6/2012.

Συνάδελφοι,

Τα αντισυνταγματικά, άδικα και απρόσφορα μέτρα που έχουν ληφθεί από το ν. 3845/2010 και μετά, με αποκορύφωμα την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου ν.6/2012, εφαρμόζονται σε ένα διαπιστωμένο περιβάλλον ερμηνευτικής σύγχυσης. Η σύγχυση αυτή επιτείνεται διαρκώς από ερμηνευτικές προσεγγίσεις (επίσημες ή μη), που έρχονται στο φως της δημοσιότητας με προφανή στόχο, μέσω της ολοένα και πιο στενής ερμηνείας των διατάξεων, την ενίσχυση του ανέλεγκτου χαρακτήρα του διευθυντικού "δικαιώματος" των εργοδοτών και την εξάλειψη των υποχρεώσεών τους προς τους εργαζομένους.

Μέσα στο διαπιστωμένο αυτό περιβάλλον ερμηνευτικής σύγχυσης, σε αρκετές περιπτώσεις σκόπιμης, η 14η Μαΐου 2012 (3 μήνες μετά τη θέση σε ισχύ της ΠΥΣ ν.6 την 14η-2-2012) προβάλλεται ως ορόσημο γενικευμένης και καθολικής έναρξης ισχύος της μισθολογικής μετενέργειας της ΠΥΣ. Στο πλαίσιο αυτό προωθείται η ερμηνεία ότι, σε περίπτωση που δεν έχει υπογραφεί νέα αντίστοιχη ΣΣΕ, όλοι οι λοιποί όροι της ΣΣΕ που έχει λήξει (εκτός του βασικού μισθού και των 4 προβλεπόμενων επιδομάτων) παύουν αυτόματα να ισχύουν ως όροι των ατομικών συμβάσεων εργασίας των εργαζομένων.

Προκειμένου να ενημερωθούν άμεσα τα σωματεία μέλη σας και οι εργαζόμενοι θέτουμε υπόψη σας την άποψη της Νομικής μας Υπηρεσίας για τα ακόλουθα κρίσιμα σημεία:

1. Ως προς το θέμα της άμεσης γενικής εφαρμογής της περιορισμένης μισθολογικής μετενέργειας από την 14η Μαΐου 2012.

Συνεχίζουν να ισχύουν και να παράγουν την κανονιστική τους ισχύ, δεσμεύοντας τους εργοδότες και τους εργαζόμενους που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής τους,

• όλες οι ΣΣΕ με ισχύ πάνω από ένα (1) έτος, ακόμα κι εάν είχαν ημερομηνία λήξης, αλλά συνεχίζουν να εφαρμόζονται. Αυτές οι ΣΣΕ θεωρούνται αόριστης διάρκειας και λύνονται, ως τέτοιες, μόνο με καταγγελία. Εάν δεν καταγγελθούν, συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι την αναγκαστική τους λήξη που επιβάλλεται, ανεπίτρεπτα και παράνομα, από την ΠΥΣ ν.6 .

• οι ΣΣΕ, που βρίσκονται σε διαδικασία επαναδιαπραγμάτευσής τους, ύστερα από νομότυπη καταγγελία τους, και δεν έχει παρέλθει το 3μηνο (πλέον) της παράτασης της κανονιστικής τους ισχύος.

• τυχόν διεξαγωγή διαβουλεύσεων και ενημερωτικών συναντήσεων μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών σε μία ΣΣΕ που είναι σε ισχύ, για τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων του κλάδου ή του επαγγέλματος ή της επιχείρησης, δεν οδηγεί σε κατάργηση της ΣΣΕ αυτής, η οποία συνεχίζει να παράγει κανονικά και πλήρως τη κανονιστική της δέσμευση.

2. Ως προς το θέμα του περιεχομένου της μετενέργειας μετά τις ρυθμίσεις της ΠΥΣ ν.6/2012 .

Η παραπληροφόρηση που επιχειρείται να προωθηθεί το διάστημα αυτό σχετίζεται με την απάντηση στο ερώτημα εάν «σε περίπτωση που καταγγελθεί μια ΣΣΕ και δεν υπογραφεί εντός τριμήνου νέα ΣΣΕ, οι θεσμικοί όροι της καταγγελθείσας ΣΣΕ συνεχίζουν να αποτελούν όρους των ατομικών συμβάσεων των εργαζομένων».

Η απάντησή μας στο ερώτημα αυτό είναι:

Μετά το πέρας του τριμήνου (πλέον) της παράτασης της κανονιστικής ισχύος της ΣΣΕ μετά την καταγγελία της, είναι στην ευχέρεια του εργοδότη να διατηρήσει τους μισθολογικούς όρους της ΣΣΕ στο ίδιο ύψος ή να «επωφεληθεί» από τη ρύθμιση της παρ.4 του άρθρου 2 της ΠΥΣ 6/2012, μειώνοντας την αμοιβή στο βασικό μισθό της μισθολογικής κατηγορίας κάθε εργαζόμενου με τα τέσσερα προβλεπόμενα επιδόματα συν το επίδομα γάμου, που αποτελεί γενικό κατώτατο όρο εργασίας ρητά προβλεπόμενο από την Ε.Γ.Σ.Σ.Ε., ως κατώτατο όριο προστασίας των εργαζομένων συνταγματικά προστατευόμενο (άρθρα 21 και 22 Συντάγματος).

Εφόσον δεν υπογραφεί νέα ΣΣΕ, στο πεδίο εφαρμογής της οποίας να εμπίπτουν και τα δύο μέρη (εργοδότης και εργαζόμενοι), οι λοιποί όροι εργασίας, δηλαδή όλοι οι υπόλοιποι όροι εκτός της αμοιβής, μετενεργούν στο σύνολό τους ως ενοχικοί όροι των ατομικών συμβάσεων των εργαζομένων που υπάγονταν στο πεδίο εφαρμογής της λήξασας ΣΣΕ, για όσο χρόνο αυτή είχε κανονιστική ισχύ. Αυτοί οι όροι μπορούν να τροποποιηθούν μόνο με συμφωνία του εργαζόμενου και όχι μονομερώς από τον εργοδότη.

Η απάντηση αυτή τεκμηριώνεται κυρίως από τα ακόλουθα:

• Στο πλαίσιο της εκτέλεσης της σύμβασης εργασίας, οι υποχρεώσεις του εργοδότη δεν εξαντλούνται με την καταβολή του μισθού, αλλά συνδέονται αναπόσπαστα και με άλλες υποχρεώσεις του, όπως την υποχρέωση πρόνοιας, η οποία του επιβάλλει να λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα και να φροντίζει την προστασία και την προαγωγή της προσωπικότητας των εργαζομένων.

• Βάσει του ν. 1876/1990 (άρθρο 2), κανονιστικό μέρος μιας ΣΣΕ μπορεί να αποτελέσει το σύνολο των εργασιακών θεμάτων αμοιβαίου ενδιαφέροντος εργοδοτών και εργαζομένων, ατομικών ή συλλογικών, εργασιακών ή ασφαλιστικού περιεχομένου, που αναφέρονται άμεσα ή έμμεσα στις εργασιακές σχέσεις.

• Η ευρύτητα του περιεχομένου των όρων των ΣΣΕ προκύπτει και από τη νομική αντιμετώπιση της συρροής περισσότερων ΣΣΕ για τη ρύθμιση των όρων μιας ατομικής σύμβασης εργασίας. Κατά τη ρητή διατύπωση του νόμου (άρθρο 10 παρ.1 εδ.β΄του ν. 1876/1990) η σύγκριση των ΣΣΕ που συρρέουν γίνεται κατά τις ακόλουθες ενότητες: α) ενότητα αποδοχών και β) λοιποί όροι. Η παρ.1 του άρθρου 10 του ν. 1876/1990 είναι σε πλήρη ισχύ και δεν επηρεάζεται από το γεγονός ότι η διάταξη της παρ.2 του ίδιου άρθρου για τη συρροή κλαδικής και επιχειρησιακής ΣΣΕ έχει ανασταλεί για «όσο διαρκεί η εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής» με την παρ.5 του μνημειώδους άρθρου 37 του ν. 4024/2011.

• Σημειώνεται επίσης ότι το γεγονός ότι με ΣΣΕ μπορεί να ρυθμισθεί ο Κανονισμός Εργασίας, η κατάρτιση του οποίου αποτελεί εκ του νόμου υποχρέωση των επιχειρήσεων, καταδεικνύει ότι στο κανονιστικό περιεχόμενο ΣΣΕ εντάσσονται ευρύτατα θέματα που αφορούν στη διαμόρφωση και διατήρηση ενιαίας τάξεως, ομοιομορφίας και ίσης μεταχείρισης στην εκμετάλλευση/επιχείρηση.

• Ως «μετενέργεια» νοείται η απορρόφηση στις ατομικές συμβάσεις εργασίας των εργαζομένων, με ενδοτική ισχύ, των όρων της ΣΣΕ στο πεδίο εφαρμογής της οποίας (οι εργαζόμενοι) υπάγονταν και η οποία έχει λήξει και δεν έχει αντικατασταθεί από νεώτερη. Η μετενέργεια λειτουργεί ως αναγκαίος συμπληρωματικός θεσμός στην τρίμηνη (πλέον) παράταση της κανονιστικής ισχύος της ΣΣΕ που έχει νομότυπα λήξει. Σκοπός των αλληλοσυμπληρωματικών αυτών θεσμών είναι η απαιτούμενη προστασία των εργαζομένων από την εργοδοτική εξουσία μονομερούς επιβολής οποιουδήποτε δυσμενούς όρου, αλλά και από την εργοδοτική τακτική υπονόμευσης των συλλογικών διαπραγματεύσεων για την αποφυγή σύναψης ΣΣΕ.

• Η μετενέργεια στο σύνολο των εργασιακών όρων εργασίας που περιέχονταν σε ΣΣΕ, όπως και η «ρήτρα διατήρησης» στις ΣΣΕ προηγούμενων μη μισθολογικών συλλογικών ρυθμίσεων, αποτελούν συνήθεις θεσμούς του εργατικού δικαίου και εφαρμόζονται σε αρκετές χώρες παγκοσμίως. Οι θεσμοί αυτοί είναι σύμφωνοι με τις εγγυήσεις που τίθενται από τη δεσμευτική για την Ελλάδα Διεθνή Σύμβαση Εργασίας αρ.98 (κύρωση με ν. 4205/1961). Στις εγγυήσεις της ΔΣΕ 98 εντάσσεται η αποφυγή νομικού κενού και η διασφάλιση συνέχειας στη ρύθμιση των όρων και συνθηκών εργασίας των εργαζομένων σε ατομικό επίπεδο, αλλά και η προστασία των εργαζομένων από την αναγκαστική και αυτόματη διακινδύνευση της συλλογικής τους εκπροσώπησης, που θα οδηγούσε σε κατάργηση της ελεύθερης και ανεξάρτητης βούλησής τους .

• Στις κατευθυντήριες δεσμεύσεις που περιέχονται στα συνημμένα στο ν. 4046/2012 Μνημόνιο Οικονομικών και Χρηματοπιστωτικών Πολιτικών (στοιχείο Ε.28-29) και στο Μνημόνιο Συνεννόησης στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής (στοιχείο 4) περιέχεται η δέσμευση λήψης άμεσων μέτρων για τη μείωση των ονομαστικών μισθών, για την οποία ρητά, ανάμεσα σε άλλα, αναφέρεται:

 «[θ]α λάβουμε και προκαταρκτικά μέτρα για να επιτρέψουμε μια μείωση στους ονομαστικούς μισθούς»

  «[η] κυβέρνηση σκοπεύει να στοχεύσει σε μια μείωση του ανά μονάδα κόστους εργασίας κατά περίπου 15 τοις εκατό κατά τη διάρκεια του προγράμματος»

 [Σ]υγχρόνως, η Κυβέρνηση θα προωθήσει την ομαλή διαπραγμάτευση των μισθών στα διάφορα επίπεδα και θα καταπολεμήσει την αδήλωτη εργασία.

 «[Δ]ιαρθρωτικά μέτρα για το επίπεδο των συλλογικών συμβάσεων. Τα βασικά μέτρα που θα νομοθετήσουμε (ως προαπαιτούμενες ενέργειες) περιλαμβάνουν:

- Διάρκεια των συλλογικών συμβάσεων και αναθεώρηση της 'μετενέργειας' των συλλογικών συμβάσεων. Οι αλλαγές θα ορίζουν ότι: (i) όλες οι συλλογικές συμβάσεις θα πρέπει να έχουν μια μέγιστη διάρκεια 3 ετών, (ii) οι συλλογικές συμβάσεις που υπάρχουν ήδη για 24 μήνες ή περισσότερο θα λήξουν όχι αργότερα από 1 έτος από την ψήφιση του νόμου, (iii) η περίοδος χάριτος μετά την λήξη της σύμβασης μειώνεται από τους 6 στους 3 μήνες, και (iv) σε περίπτωση κατά την οποία δεν είναι δυνατή η επίτευξη μιας νέας συλλογικής σύμβασης μετά από προσπάθειες τριών μηνών, η αμοιβή θα επανέλθει στον βασικό μισθό συν τα παρακάτω γενικά επιδόματα (αρχαιότητας σε υπηρεσία, τέκνου, εκπαίδευσης και επικινδυνότητας). Αυτό θα συνεχίσει να ισχύει μέχρι να αντικατασταθεί από όρους που καθορίζονται σε μια νέα συλλογική συμφωνία ή σε νέα ή ατομική σύμβαση».

Eίναι προφανές ότι οι μνημονιακές δεσμεύσεις και αντίστοιχα οι ρυθμίσεις της ΠΥΣ ν.6/2012 διέπονται από τη ρητή δέσμευση μείωσης των αμοιβών της εργασίας και για τους εργαζομένους ιδιωτικού δικαίου μέσω της παρέμβασης του κράτους στους σχετικούς μισθολογικού περιεχομένου όρους των ΣΣΕ και όχι των λοιπών όρων εργασίας (αυτούς που συνήθως ονομάζουμε ως «θεσμικούς» όρους). Φυσικά, η κακή διατύπωση (όχι μόνο αυτών) των διατάξεων, αφήνει περιθώρια σκόπιμων παρερμηνειών, ειδικά στο ζήτημα των μετενέργειας των όρων ΣΣΕ που έχει λήξει, προκειμένου να τεθούν σε αμφισβήτηση συνολικά οι όροι παροχής εργασίας και η ενιαία προστασία των εργαζομένων από τις σχετικές συλλογικές ρυθμίσεις.

3. Ως προς το θέμα των εργοδοτικών πιέσεων για περιορισμό των εκκρεμών συλλογικών διαπραγματεύσεων μόνο σε μισθολογικά ζητήματα.

Μέσα σ'αυτό εξαιρετικά δυσχερές περιβάλλον, πολλές Οργανώσεις ή σωματεία, που συμβάλλεσθε σε ΣΣΕ, δέχεστε σημαντικές πιέσεις συμμετοχής σε διαβουλεύσεις για την κατάρτιση νέων ΣΣΕ με πιέσεις μείωσης του επιπέδου προστασίας που μέχρι σήμερα διασφαλιζόταν για τους εργαζόμενους, υπό την απειλή καταγγελίας των ΣΣΕ από την εργοδοτική πλευρά και ενεργοποίησης των αντεργατικών ρυθμίσεων της ΠΥΣ ν. 6/2012. Μάλιστα σε περιπτώσεις εκκρεμών διαδικασιών συλλογικών διαπραγματεύσεων για την κατάρτιση νέας ΣΣΕ, έχουν περιέλθει σε γνώση μας καταγγελίες για εργοδοτικές πρακτικές παρέλκυσης της διαδικασίας και οδήγησής της τελικά σε αδιέξοδο και σε μη ρύθμιση, με το επιχείρημα ότι οι νέες διατάξεις για τη μετενέργεια καταργούν των σύνολο των θεσμικών όρων, οπότε δεν υπάρχει υποχρέωση της εργοδοτικής πλευράς να συζητήσει ή να διαπραγματευθεί για ζητήματα που αφορούν λοιπούς όρους της ΣΣΕ.

Βάσει του νόμου, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις για την κατάρτιση ΣΣΕ αποτελούν δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση των συμβαλλόμενων στη ΣΣΕ μερών, οφείλουν δε να γίνονται καλόπιστα και με πρόθεση να λυθεί η συλλογική διαφορά (άρθρο 4 παρ.1 &3 ν. 1876/1990).

Η υποχρέωση της εργοδοτικής οργάνωσης (ή του μεμονωμένου εργοδότη) για καλόπιστη διαπραγμάτευση επιβάλλει, ανάμεσα σε άλλα, τη χορήγηση προς τους εργαζόμενους όχι μόνο των αιτούμενων οικονομικών στοιχείων, αλλά και των στοιχείων πολιτικής προσωπικού της επιχείρησης, καθώς και την αιτιολόγηση των εργοδοτικών προτάσεων ή/και αντιπροτάσεων (άρθρο 4 παρ.4 ν. 1876/1990).

Αντίστοιχα, η εργοδοτική υποχρέωση χορήγησης στοιχείων όχι μόνο για τα μισθολογικά ζητήματα, αλλά και για κάθε υπό διαπραγμάτευση θέμα που αφορά λοιπούς όρους εργασίας ισχύει και κατά το στάδιο της Μεσολάβησης στον Ο.ΜΕ.Δ. (άρθρο 15 παρ.4-5 ν. 1876/1990, όπως ισχύει).

Όλα αυτά τα ζητήματα, όπως και η στάση που τα μέρη τηρούν κατά τη διάρκεια των συλλογικών διαπραγματεύσεων, αποτελούν περιεχόμενο των πρακτικών, τα οποία, βάσει του νόμου, τηρούνται κατά τη διάρκεια των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Με βάση λοιπόν και τα όσα αναφέρονται και στο σημείο 2. της Εγκυκλίου, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις για την κατάρτιση ΣΣΕ καλύπτουν όλα τα ζητήματα που τα διαπραγματευόμενα μέρη θέτουν προς διαπραγμάτευση, δηλαδή όχι μόνο μισθολογικά ζητήματα, αλλά εξίσου και αυτά που αφορούν στη ρύθμιση όλων των θεμάτων που αναφέρονται ως νόμιμο περιεχόμενο της ΣΣΕ.

4. Ζητούμε από τις Υπηρεσίες του Σ.ΕΠ.Ε., στις οποίες κοινοποιείται η παρούσα, να μη διστάζουν να επικοινωνούν με τις οργανώσεις μας που συμβάλλονται σε ΣΣΕ, αλλά και με τη Γ.Σ.Ε.Ε., ώστε να διευκολύνονται ως προς τη κατανόηση της κάθε περίπτωσης.

Ζητούμε εκ νέου να συνεχίζουν να περιφρουρούν τα ελάχιστα ίχνη νομιμότητας που έχουν απομείνει, να αρνηθούν να εφαρμόσουν αντισυνταγματικές διατάξεις και να προβούν σε αυστηρούς ελέγχους και επιβολή προστίμων σε εργοδότες που παραβιάζουν υποχρεώσεις τους και δικαιώματα των εργαζομένων.

Αυτόνομη Παρέμβαση: Η εργοδοτική αυθαιρεσία δεν θα περάσει. Άμεση απελευθέρωση του Γ Κότσαρη

Η μαύρη συγκυβέρνηση, αφού διέλυσε ότι είχε απομείνει από εργασιακό δικαίωμα, ακόμα και σήμερα προχωρά σε συλλήψεις και διώξεις συνδικαλιστών της εταιρίας  Kuehne Nagel κάνοντας πλάτες στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

Συγκεκριμένα η εταιρία Kuehne Nagel  παρά το γεγονός ότι έχει θέσει σε διαθεσιμότητα οκτώ εργαζόμενους, με πρόσχημα ότι έχει πτώση τον κύκλο εργασιών, επιχείρησε να χρησιμοποιήσει σήμερα ενοικιαζόμενους εργαζόμενους.

Στην αντίδραση των εργαζομένων και του Σωματείου τους απάντησε με μηνύσεις, που οδήγησαν στη σύλληψη από το αστυνομικό τμήμα της Σχηματαρίου του προέδρου του Σωματείου Γιώργου Κότσαρη.

Η αστυνομία αντί να συλλάβει την εργοδοσία, η οποία παράνομα και χωρίς ενημέρωση της επιθεώρησης εργασίας επιχείρησε να χρησιμοποιήσει εργαζόμενους από εργολάβο, συνέλαβε συνδικαλιστές που υπερασπίζονταν τη νομιμότητα. Έκανε τα στραβά μάτια στην παρουσία μπράβων της εταιρίας οι οποίοι διευκόλυναν την είσοδο των ενοικιαζόμενων εργαζομένων στην επιχείρηση.

Είναι προφανές ότι οι ενέργειες αυτές γίνονται με την πλήρη κάλυψη της κυβέρνησης και την πολιτικής ηγεσίας του Υπ Εργασίας.

Την ώρα που οι μνημονιακές πολιτικές σφυροκοπούνται από τους εργαζόμενους και θα αποδοκιμαστούν μαζικά από τον Ελληνικό λαό αύριο στις κάλπες, φαίνεται ότι οι εκπρόσωποι του δικομματισμού είναι αμετανόητοι και μέχρι την τελευταία στιγμή δίνουν γη και ύδωρ στην εργοδοσία.

Απαιτούμε τώρα την άμεση απελευθέρωση του Προέδρου του Σωματείου της εταιρίας Kuehne Nagel  Γιώργου Κότσαρη.

Απαιτούμε να σταματήσει η εργοδοτική αυθαιρεσία και η ανοχή από την κυβέρνηση και την αστυνομία

Σε κάθε περίπτωση τους δηλώνουμε ότι η εργοδοτική αυθαιρεσία δεν θα περάσει και  οι εργαζόμενοι με την πάλη τους θα την συντρίψουν.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΙΥΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΑΔΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ  ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ  

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

19/4/2012

Για την ΕΘΝΙΚΗ ΚΛΑΔΙΚΗ ΣΣΕ στον κλάδο του Εμπορίου

Αναφορικά με το ζήτημα της Εθνικής Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας των Εργαζομένων στο Εμπόριο, η Ομοσπονδία μας επισημαίνει τα εξής:

1. Η ΟΙΥΕ προσήλθε, μετά από πρόσκληση των εργοδοτικών οργανώσεων ΕΣΕΕ και ΓΣΕΒΕΕ, σε μια πρώτη συνάντηση – διαβούλευση για το ζήτημα της επαναδιαπραγμάτευσης της Εθνικής Κλαδικής ΣΣΕ στον κλάδο του Εμπορίου, η οποία εξακολουθεί και ισχύει ως τις 14/2/2013 και δεν έχει καταγγελθεί από την εργοδοτική πλευρά.

2. Κατά τη συνάντηση, οι εργοδότες πρότειναν την επαναδιαπραγμά- τευση και υπογραφή νέας ΣΣΕ στο Εμπόριο και ανέπτυξαν μια σχετική επιχειρηματολογία για την εξαιρετικά δυσμενή οικονομική κατάσταση που διέρχεται η οικονομία, ο κλάδος και οι εμπορικές επιχειρήσεις. Από τη μια πρότειναν ως αναγκαία μια σχετική μείωση των αποδοχών των εργαζομένων, ενώ ταυτόχρονα διαβλέπουν ότι το πετσόκομμα των μισθών δε συνιστά λύση και μια τέτοια εξέλιξη θα έχει καταστροφικές συνέπειες και για τον ίδιο τον κλάδο και ιδίως τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις. Για το λόγο αυτό, δεν πρότειναν συγκεκριμένο ποσοστό μείωσης των αποδοχών, αντίθετα μίλησαν για μια ισορροπία μεταξύ βιωσιμότητας των επιχειρήσεων και μισθών, που θα εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για τους εργαζόμενους.

3. Η Ομοσπονδία μας λαμβάνει σοβαρά υπόψη της το καταστροφικό αντεργατικό πλαίσιο που έχουν θεσμοθετήσει η Κυβέρνηση με την Τρόικα και το οποίο ουσιαστικά εκθεμελιώνει τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις με βασικά εργαλεία: α/την κατάργηση της κήρυξής τους ως υποχρεωτικές, β/την υπερίσχυση των επιχειρησιακών συμβάσεων, γ/την κατάργηση της Διαιτησίας του ΟΜΕΔ και δ/τη γενικευμένη εκβιαστική επιβολή νέων δυσμενέστερων ατομικών συμβάσεων εργασίας σε βάρος των  εργαζομένων.

4. Μέσα σε αυτές τις έκτακτες, αντεργατικές συνθήκες, εκτιμούμε ότι είναι αναγκαία για την υπεράσπιση των μισθολογικών και εργασιακών  δικαιωμάτων, η υπογραφή μιας νέας Εθνικής Συμφωνίας Πλαίσιο, για τη συνολική λειτουργία του κλάδου και των εργασιακών σχέσεων σε αυτόν, συστατικό μέρος της οποίας θα είναι και μια νέα Εθνική Κλαδική ΣΣΕ.

5. Κομβικό σημείο για την οποιαδήποτε συμφωνία (και με δεδομένη την κατάργηση του θεσμού κήρυξης των ΣΣΕ ως υποχρεωτικά εφαρμοστέων), αποτελεί η διασφάλιση εκ μέρους της εργοδοτικής πλευράς ότι, η Συλλογική Σύμβαση θα εφαρμοστεί από τις επιχειρήσεις – μέλη τους και θα καλύψει το σύνολο των εργαζομένων στο Εμπόριο. Στην κατεύθυνση αυτή καταθέσαμε και συγκεκριμένες προτάσεις, όπως π.χ. να προσχωρήσουν σε αυτή, με υπογραφή της συμφωνίας, όλες οι πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες οργανώσεις των εμπόρων, αλλά και μεμονωμένες επιχειρήσεις και παράλληλα να υπάρξει σήμανση στις επιχειρήσεις, ώστε να αναδείξουμε και να προβάλουμε αυτές που θα εφαρμόζουν την κλαδική σύμβαση και από κοινού να καλούμε τους καταναλωτές να τις επιλέγουν για να κάνουν τις αγορές τους.

6. Ως προς το ύψος των μισθών, η θέση της ΟΙΥΕ κατά τη συνάντηση ήταν σαφής. Τονίσαμε ότι, η οποιαδήποτε μείωση στις αποδοχές δεν θα προσθέσει στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, ούτε θα αυξήσει τους τζίρους, ενώ αντίθετα μια μείωση των αποδοχών θα οδηγήσει σε ακόμα βαθύτερη ύφεση και θα διαιωνίσει το φαύλο κύκλο που  καταστρέφει το εμπόριο. Επίσης, επισημάναμε ότι, οι εργαζόμενοι έχουν ήδη χτυπηθεί βάναυσα από τις μνημονιακές πολιτικές του πετσοκόμματος των μισθών, της αύξησης της φορολογίας και της επιβολής των κάθε είδους χαρατσιών και για το λόγο αυτό θα υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας για αξιοπρεπείς μισθούς και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας παρά τις Μνημονιακές επιταγές.

7. Με τα δεδομένα αυτά και με βάση τις προτάσεις των εργοδοτών, η Ομοσπονδία μας θα απευθυνθεί πρώτα από όλα στους εργαζόμενους και στα σωματεία μέλη της και μέσα από ενημερωτικές συσκέψεις και δημοκρατικές διαδικασίες, θα διαμορφώσει τις τελικές της θέσεις για την υπογραφή της Εθνικής Συμφωνίας Πλαίσιο και της Εθνικής Κλαδικής ΣΣΕ.

8. Στόχος μας είναι, μέσα από μια νέα Εθνική Κλαδική Συμφωνία που θα εφαρμοστεί και με δική μας ευθύνη, αλλά και με ευθύνη των εργοδοτών, να επαναθεμελιώσουμε το εργατικό μας δίκαιο και να  επαναπροσδιορίσουμε τους μισθούς μας σε βιώσιμα και αξιοπρεπή επίπεδα, αντιστεκόμενοι στο «δίκαιο» που θέλουν να επιβάλουν (καταπατώντας Σύνταγμα, Νόμους και Ελεύθερες Συλλογικές Διαπραγματεύσεις) οι δανειστές, η κυβέρνηση, ο Μπαρόζο και η Τρόικα.

9. Για το λόγο αυτό, καλούμε όλους τους εργαζόμενους να συσπειρωθούν στα σωματεία και στην Ομοσπονδία και όλοι μαζί να τεθούμε σε αγωνιστική ετοιμότητα, προκειμένου να υπερασπίσουμε, μέσα στις σημερινές, έκτακτες και εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες, κατά το καλύτερο δυνατό τρόπο, το σύνολο των εργασιακών μας δικαιωμάτων.

Για την ΟΙΥΕ

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ «ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗ» ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

13/3/2012

 

Τρόικα, Κυβέρνηση, Υπουργός Εργασίας, συμμετέχουν σε μια ιδιότυπη «σκυταλοδρομία», ώστε να παραδοθεί το ταχύτερο δυνατόν η αντεργατική σκυτάλη στα χέρια των εργοδοτών.

Έτσι χθες το έγκλημα κατά των μισθών και των συλλογικών συμβάσεων ολοκληρώθηκε με την ερμηνευτική εγκύκλιο του «συνδικαλιστή» Υπουργού Εργασία δια των κονδυλοφόρων του, ώστε να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι όλοι θα πρέπει άμεσα και χωρίς καθυστερήσεις, να «συμμορφωθούμε προς τα υποδείξεις»του Μνημονίου-2 και της σχετικής Πράξης του Υπουργικού Συμβουλίου.

Καθείς εφ’ ω ετάχθη

-        Το κράτος από το ρόλο διαιτητή, ως όφειλε ανάμεσα σε Εργασία και Κεφάλαιο, ταυτίστηκε με τους εργοδότες.

-        Το εργατικό δίκαιο μετατράπηκε από δίκαιο των εργαζομένων σε δίκαιο των εργοδοτών.

-        Οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις μετατράπηκαν σε ένα μοντέλο επιβολής της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και τρομοκράτησης.

-        Οι νέοι κάτω των 25 μετατρέπονται -με υποχρεωτικό και αδιανόητο για το Σύνταγμα και το Ευρωπαϊκό δίκαιο-τρόπο, σε δεξαμενή φθηνής και εξευτελιστικής εργασίας καθιερώνοντας μια «ρατσιστική» και αδιανόητη διάκριση.

Είναι φανερό πια ότι καθιερώνεται και μονιμοποιείται η δικτατορία των αγορών και των εργοδοτών.

Για τα συνδικάτα και τους εργαζόμενους τα πράγματα είναι πια ξεκάθαρα.

Πρόκειται για μια αντεπανάσταση του Κεφαλαίου, με τις Κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου να οργανώνουν το σάρωμα όλων των εργασιακών και δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Πρόκειται εν τέλει για μια σκληρή ταξική σύγκρουση.

Ή αυτοί ή εμείς.

Τώρα όλοι μαζί να δώσουμε τη μάχη για την οργάνωση των αντιστάσεων και των αγώνων, με την ευρύτερη δυνατή συγκέντρωση δυνάμεων, χωρίς καθυστερήσεις, χωρίς ψευδαισθήσεις και εμμονές σε διαχωρισμούς.

Ο αγώνας των εργαζομένων και του συνδικαλιστικού κινήματος πρέπει να λάβει πολιτικά χαρακτηριστικά, να αναπτύξει ευρύτερες κοινωνικές συμμαχίες και να θέσει ως άμεσο στόχο την Ανατροπή: και των πολιτικών και της κυβέρνησης.

Οι εκλογές αυτές θα πρέπει να μετατραπούν σε ένα παλλαϊκό δημοψήφισμα καταδίκης και ανατροπής όλων εκείνων των δυνάμεων του Μνημονίου και των δορυφόρων τους ως το αναγκαίο βήμα για να βάλουμε ένα stop στην κοινωνική καταστροφή, για να δρομολογηθούν εξελίξεις σε θετική και προοδευτική κατεύθυνση.