Αυτόνομη Παρέμβαση: Πόσο σωτήρες είναι οι Βρούτσηδες

Εδώ και τρία χρόνια, οι εργαζόμενοι και ο ελληνικός λαός ζουν στον αστερισμό των «σωτήρων»: πότε για να μην χρεοκοπήσει η χώρα και πότε για να μην χρεοκοπήσει το ασφαλιστικό σύστημα.

Τρεις διαδοχικές μνημονιακές κυβερνήσεις μέχρι τώρα επιδίδονται σε ένα ασταμάτητο πογκρόμ μέτρων εξωφρενικής λιτότητας και απροκάλυπτης ληστείας σε βάρος των εργαζομένων και των συνταξιούχων. 

 

Σήμερα δε, ο νέος Υπουργός Εργασίας της τρικομματικής συγκυβέρνησης αναδεικνύεται σε «μνημονιακότερο των μνημονιακών» και ως καινούριος «σωτήρας», έχει αναλάβει τη μερίδα του λέοντος των καταστροφικών περικοπών του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής των 11,5 δις Ευρώ, υλοποιώντας κυνικά τη διατεταγμένη υπηρεσία που του έχουν αναθέσει, η εσωτερική και η εξωτερική τρόικα.

Σε χρόνο μηδέν και πρώτος από όλους, σε συμφωνία με τους κυβερνητικούς εταίρους, έχει ήδη εισηγηθεί και έχει έτοιμο προς εφαρμογή το νέο σχέδιο υφαρπαγής 6 δις Ευρώ! από εργαζόμενους και συνταξιούχους: 2,5 δις περικόπτονται από τις συντάξεις και άλλα 3,5 δις από τα κοινωνικά και προνοιακά επιδόματα.

Ουσιαστικά, πρόκειται για τη συνέχεια του μεγαλύτερου πολιτικού και οικονομικού εγκλήματος, που εδώ και τρία χρόνια αδιάκοπα διαπράττεται σε βάρος του ασφαλιστικού – συνταξιοδοτικού μας συστήματος και του κοινωνικού κράτους, στο όνομα της «σωτηρίας».

Η συστηματική ναρκοθέτηση του ασφαλιστικού και των συντάξεων.

Το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό τοπίο της τελευταίας τριετίας έχει μετατραπεί σε έναν εφιάλτη φτώχειας και ανασφάλειας για εργαζόμενους και συνταξιούχους. Εδώ και τρία χρόνια, κάθε 5-6 μήνες θεσπίζονται ρυθμίσεις και λαμβάνονται κάθε φορά νέα και ακόμα πιο επώδυνα μέτρα που καταργούν κάθε έννοια ασφαλιστικής δικαιοσύνης ακόμα και με όρους αυστηρής ανταποδοτικότητας.

Οι διαδοχικές μειώσεις των συντάξεων και οι περικοπές παροχών υγείας και προνοιακών παροχών είναι ένα έργο που συνεχίζεται χωρίς ορατό τέλος. Οι αλλεπάλληλες μειώσεις κοινωνικών παροχών μας βυθίζουν ολοένα και περισσότερο στην οικονομική και κοινωνική κρίση, ενώ κάθε περικοπή εντείνει τον φαύλο κύκλο της ύφεσης και οδηγεί σε νέες περικοπές.

Ήδη, ο σωτήρας Υπουργός Εργασίας μας προϊδέασε, ότι η σύνταξη των 1.400 Ευρώ, ανεξάρτητα από τα χρόνια ασφάλισης και ανεξάρτητα του ύψους των εισφορών του ασφαλισμένου σύντομα θα είναι παρελθόν.

Η «αρνητική αναλογικότητα» των συντάξεων είναι εδώ. Η υπεξαίρεση της περιουσίας και των χρημάτων των ασφαλισμένων είναι πολιτική επιλογή, που γίνεται ακόμα προκλητικότερη από την ασυλία εισφοροδιαφυγής και των χαριστικών ρυθμίσεων, που έχει εξασφαλιστεί για τους εργοδότες.

Η τριετής εφαρμογή του Μνημονίου έχει προδιαγράψει το εφιαλτικό μέλλον του συνταξιοδοτικού με βασική κατεύθυνση τον δραστικό περιορισμό των δαπανών για συντάξεις (η προβλεπόμενη αύξηση στη συνταξιοδοτική δαπάνη πρέπει να διατηρείται ετησίως κάτω των 2,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2060), ενώ οι συνταξιούχοι θα έχουν αυξηθεί κατά 700.000.

Για την επίτευξη αυτού του στόχου, καταργήθηκε ο δημόσιος χαρακτήρας του ΣΚΑ μέσω του περιορισμού εγγύησης του κράτους στη βασική σύνταξη και την κατάργηση της τριμερούς χρηματοδότησης και κατά συνέπεια προωθείται η αύξηση των ελάχιστων ετών ασφάλισης από 15 σε 20, η μείωση του ύψους των συντάξεων και δραστικές περικοπές κοινωνικών και προνοιακών επιδομάτων για τις ανάγκες του Μνημονίου.

Τα έργα και οι ημέρες των μνημονιακών κυβερνήσεων, ήρθαν να επιταχύνουν τη υπονόμευση του ασφαλιστικού συστήματος από τις διαδοχικά εφαρμοζόμενες πολιτικές, με την καταλήστευση των αποθεματικών, τη γενικευμένη εισφοροδιαφυγή, και τη μείωση των εσόδων.

Ορισμένα ενδεικτικά στοιχεία και αριθμοί σοκάρουν. Δείχνουν πώς μεθοδεύεται η συστηματική υπονόμευση και οικονομική βιωσιμότητα του Ασφαλιστικού συστήματος:

 οι συνολικές απώλειες των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων με ευθύνη των κυβερνητικών πολιτικών έξι δεκαετιών, εκτιμώνται σήμερα σε 58 δις Ευρώ!

 από το προκλητικό κούρεμα της περιουσίας και των αποθεματικών των ταμείων μέσω του PSI εξανεμίστηκαν 14 δις Ευρώ, ενώ οι πρόσθετες απώλειες από τη μείωση των αποδόσεων και τους τόκους έχουν υπερβεί τα 600 εκατ. Ευρώ

 μόνο κατά το 2011, η πολιτική μείωσης των μισθών στέρησε από τα ασφαλιστικά ταμεία 6 δις Ευρώ.

 για κάθε 1% μείωση μισθών, οι απώλειες για τα ταμεία φθάνουν τα 115 εκατ. Ευρώ και για κάθε 1% αύξηση της ανεργίας, η απώλεια είναι 450 εκατ. Ευρώ

 οι συσσωρευμένες ανείσπραχτες εισφορές κατά τη τριετία 2009-2011, για το Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης ξεπερνούν τα 11 δις

 η εισφοροδιαφυγή μόνο των ετών 2011-2012 αγγίζει τα 8 δις

 η ανασφάλιστη – αδήλωτη εργασία, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΣΕΠΕ υπερβαίνει το 30%, κάτι που μεταφράζεται σε 6 δις Ευρώ ως ελάχιστη ετήσια απώλεια για τα ασφαλιστικά ταμεία

Οι συντάξεις και οι κοινωνικές παροχές στο στόχαστρο της «μνημονιακής σωτηρίας» σε μια πορεία ολοκληρωτικής απαξίωσης των συνταξιοδοτικών παροχών.

Στα χρόνια του Μνημονίου, οι παρεμβάσεις υπήρξαν καταστροφικές για τις συντάξεις και η αναφορά σε ορισμένα μόνο από τα μέτρα που έλαβαν οι Κυβερνήσεις αρκεί για να αναδείξει το μέγεθος της επιχειρούμενης εξαθλίωσης που θα συνεχιστεί:

 μειώθηκαν τα επιδόματα αδείας (200 €), Πάσχα (200€) και Χριστουγέννων (400 €), ενώ για τους συνταξιούχους κάτω των 60 ετών και όσους είχαν σύνταξη πάνω από 2.500 € περικόπηκαν εντελώς (Ν. 3847/10)

 θεσμοθετήθηκε νέος ΛΑΦΚΑ («εισφορά αλληλεγγύης συνταξιούχων») για συντάξεις άνω των 1.400 Ευρώ, με αποτέλεσμα μειώσεις από 3 έως 10% (Ν. 3863/10) καθώς και νέα αύξησή του μεταγενέστερα που μείωσε εκ νέου τις συντάξεις από 6 έως 14% (Ν. 3986/11)

 ξεχωριστή ειδική εισφορά συνταξιούχων για τις επικουρικές συντάξεις από 3 έως 10% (Ν. 3986/11)

 μείωση κατά 40% της κύριας σύνταξης για το ποσό άνω των 1000 ευρώ για συνταξιούχους του δημοσίου κάτω των 55 ετών και 20% για το ποσό άνω των 1200 Ευρώ για τους συνταξιούχους του δημοσίου άνω των 55 ετών(Ν. 4024/11)

 μείωση από 1.1.2012, 12% στις κύριες συντάξεις άνω των 1300 Ευρώ για συνταξιούχους ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, μείωση 7% στο σύνολο των συντάξεων του ΝΑΤ και μείωση από 10 έως 20% στις επικουρικές συντάξεις του ΕΤΕΑΜ (Ν. 4051/12)

Η συνέχεια της «σωτηρίας»

Η συνέχεια της «σωτηρίας» εξελίσσεται σε έναν πόλεμο χωρίς τέλος, με μέτρα σε βάρος των συνταξιούχων, τα οποία αποτελειώνουν κάθε ψήγμα κοινωνικής και ασφαλιστικής δικαιοσύνης.

Η νέα συγκυβέρνηση, χρησιμοποιώντας την πολιτική ως τέχνη παραπλάνησης και εξαπάτησης των εργαζομένων και των συνταξιούχων, έχει ήδη συμφωνήσει να εφαρμόσει το νέο επαχθές πακέτο περικοπών που περιλαμβάνει:

 Μείωση στις συντάξεις από 2% έως 15% ή και 20% με πιθανό όριο εφαρμογής τα 800 ευρώ και άνω και με τη μείωση να υπολογίζεται από το πρώτο ευρώ.

 Κατάργηση του ΕΚΑΣ για όσους είναι κάτω των 65 ετών.

 Αύξηση κατώτατου χρόνου για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος από τα 15 χρόνια στα 20 (6000 ένσημα).

 Περικοπή ή κατάργηση της 13ης και 14ης επικουρικής σύνταξης και πλαφόν στις επικουρικές.

 Μείωση ή περιορισμός των δικαιούχων των συντάξεων του ΟΓΑ

 Μείωση του εφάπαξ κατά 23% για τους δημοσίους υπαλλήλους και έως 45%, για τους υπόλοιπους, ανάλογα με τις εισφορές που έχουν καταβάλει.

 Περικοπές στα προνοιακά επιδόματα με θέσπιση εισοδηματικών αλλά και περιουσιακών κριτηρίων (π.χ. ιδιοκατοίκηση) για την οικογένεια των δικαιούχων.

 Περικοπές στις συντάξεις όσων λαμβάνουν δεύτερη και τρίτη σύνταξη, καθώς και στις συντάξεις που παίρνουν οι άγαμες θυγατέρες.

Πολιτική και κοινωνική αναμέτρηση με τη μνημονιακή κυβέρνηση

Αποτελεί πια κοινή διαπίστωση ότι η επίθεση χωρίς τέλος σε βάρος των εργαζομένων δεν συνιστά πολιτική εθνικής σωτηρίας ή μια νέα στρατηγική, αλλά είναι πολιτική ταξικού χαρακτήρα με τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους να γίνονται πειραματόζωα σε ένα σπιράλ διαδοχικών εκβιασμών και μαζικής εξαθλίωσής τους.

Κανένας κοινωνικός διάλογος δεν μπορεί να χωρέσει στις σημερινές συνθήκες. Καμία στάση αναμονής, καμία στάση παθητικής αποδοχής δεν είναι επιτρεπτή. Η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων και της κοινωνίας δεν είναι διατεθειμένη να γίνει στο ίδιο έργο θεατές.

Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, δεν μπορεί να μετατρέπεται σε προνομιακό συνομιλητή «σωτήρων» τύπου Βρούτση, νομιμοποιώντας τον πολιτικό κυνισμό με τον οποίο συντελείται ο σφαγιασμός της κοινωνίας, των εργαζομένων και των συνταξιούχων.

Η ανάγκη για την οργάνωση της μετωπικής πολιτικής και κοινωνικής αναμέτρησης για την οριστική ανατροπή των καταστροφικών πολιτικών της τρικομματικής κυβέρνησης του Μνημονίου και της υποτέλειας στους δανειστές είναι επιτακτική.

Δεν υπάρχουν περιθώρια για χάσιμο άλλου χρόνου. Τα συνδικάτα μπορούν να ξαναπιάσουν το νήμα των μεγάλων κινητοποιήσεων, από το ευρηματικό σύνθημα-Η ΕΜΕΙΣ Η ΑΥΤΟΙ- και να βάλουν σε τροχιά κινητοποίησης τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού που είναι και οι «χαμένοι» των μνημονιακών πολιτικών.

Η απεργιακή συγκέντρωση στις 8 Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη μπορεί να εξελιχθεί σε ένα μεγάλο πολιτικό γεγονός, που θα δώσει το μήνυμα επαναφοράς του λαϊκού παράγοντα και επανεκκίνησης των κοινωνικών αγώνων για την ανατροπή της δολοφονικής λιτότητας και των μνημονίων.

22-8-2012

Αυτόνομη Παρέμβαση: Νέα επίθεση σε βάρος των εργαζομένων

Ο Υπουργός Εργασίας στην επιστολή του προς τους «κοινωνικούς εταίρους» εργοδοτικές οργανώσεις - ΓΣΕΕ και στα πλαίσια της προγραμματικής Συμφωνίας όπως ισχυρίζεται των συγκυβερνώντων όρισε και τη θεματολογία και τα όρια που θα μπορούσε να επιδιωχθεί μία νέα κοινωνική συμφωνία σε κρίσιμα θέματα όπως η ΑΝΕΡΓΙΑ – ΕΘΝΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ – κ.ά.).

Από το περιεχόμενο της επιστολής έχουμε να επισημάνουμε:

1. Ότι εγκαταλείπεται κάθε σκέψη ως προς την αναθεώρηση της Δανειακής Σύμβασης ή των επαχθών όρων, ξεκαθαρίζοντας ότι από την κυβέρνηση έχει υιοθετηθεί ως απόλυτη προτεραιότητα η εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων που συμπυκνώνεται σε μία επίθεση χωρίς τέλος σε βάρος των εργαζομένων.
2. Μας προϊδεάζει με σαφή τρόπο ότι τα όρια αυτού του προτεινόμενου κοινωνικού διαλόγου και των διαπραγματεύσεων θα φτάνουν μέχρι εκεί που βάζουν τις κόκκινες γραμμές οι μνημονιακές πολιτικές και οι Δανειστές.
3. Επιχειρεί με νεφελώδεις διατυπώσεις περί επαναφοράς του συστήματος Συλλογικής Αυτονομίας και των Συλλογικών Συμβάσεων Eργασίας στο ευρωπαϊκό κεντημένο με προφανή σκοπό να θολώσει τα νερά αφού η διατύπωση αυτή είναι ασαφής, γενικόλογη ή χωρίς ουσιαστικές δεσμεύσεις. Σ’αντίθετη περίπτωση θα έφθανε η δέσμευση ότι θα καταργηθούν οι διατάξεις που περιόρισαν το βασικό μισθό, που επέβαλαν την επικράτηση των δυσμενέστερων όρων από τις επιχειρησιακές συμβάσεις σε βάρος ευνοϊκότερων κλαδικών και επέτρεψαν να συνομολογούνται συμβάσεις με ενώσεις προσώπων που κατά κανόνα τις ορίζουν οι εργοδότες.
4. Προσποιείται ότι αφήνει στα συνδικάτα και στην εργοδοσία την ελευθερία της διαπραγμάτευσης για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού χωρίς όμως να αποκαθιστά κανέναν από τους θεσμούς της αγοράς εργασίας ή των συλλογικών διαπραγματεύσεων και το χειρότερο καθορίζει ότι η διαπραγμάτευση θα κινηθεί στα περιορισμένα όρια που ορίζει το Μνημόνιο (μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας 15%, νέα μείωση του κατώτατου μισθού στο ύψος των ανταγωνιστικών κρατών (Βαλκάνια).
5. Χρησιμοποιώντας εργαλεία του χθες επενδύει και πάλι στη γραμμή του κοινωνικού αυτοματισμού ανάμεσα σ’εργαζόμενους και ανέργους προτείνοντας ως ισοδύναμο μέτρο τη δυνατότητα αυξημένων προσλήψεων από τους επιχειρηματίες αντί του αιτήματος για επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ.
6. Χρησιμοποιεί μύθους και ψέματα που συνδέει τα υψηλά ποσοστά ανεργίας με την χαμένη ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και την ίδια ώρα μοιράζει ψεύτικες υποσχέσεις στους νέους εργαζόμενους για νέες θέσεις εργασίας αρνούμενος να εξαλείψει τη διάκριση για τους νέους κάτω των 25 ετών στους οποίους έχει επιβληθεί επιπλέον μείωση 32% επί του βασικού μισθού.
7. Επαναφέρει την συζήτηση για τη μείωση του μη μισθολογικού κόστους αφαιρώντας νέους πόρους από τα ασφαλιστικά ταμεία και σε ανοιχτή γραμμή με τον Πρόεδρο του ΣΕΒ και σε απόλυτο συγχρονισμό μαζί του, ανοίγουν και πάλι τον δρόμο για ένα νέο ασφαλιστικό σύστημα για το οποίο φρόντισαν να μας προϊδεάσουν ότι θα αποδεσμευθεί από κάθε «αξιακή οπτική» περί αλληλεγγύης και αναδιανομής σ’ένα σύστημα προκαθορισμένων εισφορών όχι όμως και παροχών, τινάζοντας έτσι στον αέρα ότι έχει απομείνει μέχρι σήμερα από το Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης.

Ο νέος Υπουργός με την επιστολή του προς τους «κοινωνικούς εταίρους» είναι προφανές ότι έχει αναλάβει για λογαριασμό των συγκυβερνώντων να αποτελειώσει ότι δεν ισοπέδωσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Έχει αναγορεύσει τον εαυτό του στον προθυμότερο όλων και από τις πρώτες ημέρες της τοποθέτησής του ανέλαβε σε ρόλο επισπεύδοντος να περικόψει σε μισθούς, εφάπαξ, επιδόματα και σε συντάξεις πάνω από 6 δις ευρώ από τα 11.5 δις των μνημονιακών δεσμεύσεων.

Σε δεύτερο χρόνο κάλυψε πολιτικά την παρέμβαση των ΜΑΤ στις πύλες της Χαλυβουργίας σε βάρος των απεργών και δείχνει παγερά αδιάφορος στις εκδικητικές και παράνομες απολύσεις των εργαζομένων που ακολούθησαν από τον εργοδότη ΜΑΝΕΣΗ.

Με την επιστολή του προς τους «κοινωνικούς εταίρους» καθορίζει και την αντζέντα και τα όρια της διαπραγμάτευσης κλιμακώνοντας ουσιαστικά την επίθεση σε βάρος των εργαζομένων δημιουργώντας στην κυριολεξία συνθήκες μαζικής εξαθλίωσης.

Τέλος η νέα κυβέρνηση είπε ψέματα ότι θα αποκαταστήσει τους εργασιακούς θεσμούς της χώρας και συνεχίζει χωρίς ταλαντεύσεις στη γραμμή των Μνημονιακών Δεσμεύσεων.

Για το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα ο χρόνος τρέχει επικίνδυνα. Το στοίχημα της ανασυγκρότησής του αποκτά επείγοντα χαρακτήρα και μπορεί να διεκδικηθεί όχι ως μια εσωστρεφή διαδικασία εντός των γραμμών του αλλά με διττό τρόπο.

α) Μέσα από πρωτοβουλίες και επιλογές που αναμοχλεύουν ακόμα την ανάγκη επανίδρυσης του συνδικαλιστικού κινήματος.

β) ασκώντας παράλληλη καθημερινή δράση όπου χρειάζεται.

Δεν υπάρχουν περιθώρια για χάσιμο άλλου χρόνου. Τα συνδικάτα μπορούν να ξαναπιάσουν το νήμα των μεγάλων κινητοποιήσεων, από το ευρηματικό σύνθημα-Η ΕΜΕΙΣ Η ΑΥΤΟΙ- και να βάλουν σε τροχιά κινητοποίησης τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού που είναι και οι «χαμένοι» των μνημονιακών πολιτικών.

Η απεργιακή συγκέντρωση στις 8 Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη μπορεί να εξελιχθεί σε ένα μεγάλο πολιτικό γεγονός που θα δώσει το μήνυμα επαναφοράς του λαϊκού παράγοντα και επανεκκίνησης των κοινωνικών αγώνων για την ανατροπή της δολοφονικής λιτότητας και των μνημονίων.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΑΔΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

Αθήνα 30/7/2012

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΑΔΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ

Η απόφαση της Διοίκησης της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων (ΟΙΥΕ), στην οποία οι δυνάμεις της Αυτόνομης Παρέμβασης έχουν σημαντικό ρόλο, να προχωρήσει τελικά στην υπογραφή κλαδικής συλλογικής σύμβασης στο Εμπόριο, ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη απόφαση που λήφθηκε  μέσα σε ένα διαλυμένο εργασιακό τοπίο, μετά από τα 2,5 χρόνια εφαρμογής των αντιλαϊκών αντεργατικών πολιτικών του Μνημονίου. 

Η απόφαση της ΟΙΥΕ, δεν λήφθηκε στο κενό, ούτε μακριά από τους εργαζόμενους και τα σωματεία.

Ορισμένες αλήθειες…..

Η ΣΣΕ, αφορά έναν μεγάλο κλάδο της οικονομίας με χιλιάδες  εργαζόμενους, οι οποίοι πολύ περισσότερο από ότι σε άλλους κλάδους, χτυπήθηκαν ακόμα πιο σκληρά από τις αντεργατικές πολιτικές του Μνημονίου που διέλυσαν κυριολεκτικά τις εργασιακές σχέσεις και την ελάχιστη συλλογική προστασία που παρείχε μέχρι πρόσφατα η κλαδική ΣΣΕ. 

Οι εργαζόμενοι στο Εμπόριο, οι οποίοι πριν από την εκδήλωση της κρίσης και της ύφεσης υπολογίζονταν σε περίπου 400.000, ενώ το 90% σχεδόν από αυτούς εργάζεται σε μικρά και μεσαίου μεγέθους εμπορικά καταστήματα κάτω των 10 ατόμων.  

Ο βαθμός οργάνωσης των εργαζομένων στα σωματεία είναι εξαιρετικά χαμηλός, γεγονός που έχει να κάνει σε απόλυτη σχέση με τη δομή του κλάδου στη χώρα μας, λόγω της κυριαρχίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων  

Σήμερα 2,5 χρόνια μετά το Μνημόνιο, ο κλάδος του Εμπορίου θυμίζει  βομβαρδισμένο μισθολογικό και εργασιακό τοπίο.

Το κλείσιμο των εμπορικών καταστημάτων έχει λάβει διαστάσεις μάστιγας και μόνο τον τελευταίο χρόνο οι απολύσεις των εργαζομένων έχουν υπερβεί σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία τις 70.000. Εκτιμώνται ότι άλλοι τόσοι πρόκειται να απολυθούν μέχρι το τέλος του 2012, καθώς η ύφεση βαθαίνει και η ζήτηση καταρρέει ως αποτέλεσμα των πολιτικών του Μνημονίου.

Καθημερινά, εργαζόμενοι εγκαταλείπονται στο δρόμο από τους ιδιοκτήτες των καταστημάτων που και αυτοί εντάσσονται σε καθεστώς ανεργίας.

Οι απλήρωτοι εργαζόμενοι (από 2 έως 6 μήνες)  εκτιμώνται ότι υπερβαίνουν ήδη τις 100.000, ενώ η  υποχρεωτική μερική απασχόληση και η εκ περιτροπής εργασία κάνουν θραύση. Από τα στοιχεία του ΣΕΠΕ, η ανασφάλιστη εργασία αγγίζει το 30%.

Μέσα σε αυτό το τοπίο, ήρθε να προστεθεί και το αντεργατικό πλαίσιο των 2 Μνημονίων, το οποίο ξεθεμελίωσε όλο σχεδόν το δίκαιο των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και αποστέρησε από τις κλαδικές ομοσπονδίες την θεσμική και οργανωτική ικανότητα διαπραγμάτευσης και υπογραφής ικανοποιητικών και αξιοπρεπών Συλλογικών Συμβάσεων.

Θυμίζουμε ότι τα Μνημόνια θεσμοθέτησαν την υπερίσχυση των επιχειρησιακών συμβάσεων, δίνοντας την ευχέρεια υπογραφής ΣΣΕ ακόμα και στις πλέον μικρές επιχειρήσεις από το εργοδοτικό έκτρωμα της  «ένωσης προσώπων», κατάργησαν την κήρυξη των κλαδικών συμβάσεων ως υποχρεωτικών για το σύνολο των εργοδοτών, αποδόμησαν τον ΟΜΕΔ και τη Διαιτησία, μείωσαν τους κατώτατους μισθούς στα εξευτελιστικά 586 € και στα 510 € για τους νέους. Οι ατομικές συμβάσεις εργασίας έγιναν θεσμός.

Αυτό είναι το τοπίο, μέσα στο οποίο η ΟΙΥΕ κλήθηκε να βρει τρόπους για να σταματήσει μια άνευ προηγουμένου κατάρρευση των εργασιακών σχέσεων και των μισθών.

Για πάνω από 6 μήνες είχαμε μπροστά μας να αντιμετωπίσουμε τη  δεδηλωμένη απόφαση των μικρών εργοδοτών  (ΕΣΕΕ – ΓΣΕΒΕΕ) να ζητήσουν νέα σύμβαση με μειώσεις της τάξης του 15-20% και την καταγγελία της ΣΣΕ από τα μεγάλα πολυκαταστήματα (ΣΕΛΠΕ) των οποίων η πρόταση ήταν η θεσμοθέτηση βασικού μισθού στα 750 €, χωρίς επιδόματα και άλλες ρυθμίσεις.

Κυρίαρχο όπλο στα χέρια των εργοδοτών, ήταν η γενικευμένη πρακτική των επιχειρήσεων (που υποστηρίχθηκε και από τις σχετικές εγκυκλίους του Υπουργείου Εργασίας που γνωμοδότησαν ότι η ΣΣΕ έχει λήξει) και άρχισαν  να εφαρμόζουν μετά από τις 14/5/2012 το Ν. 4046/12  δηλ. την περιορισμένη μετενέργεια (μείωση μισθού 20-40%), ενώ ακόμα περισσότερες προχώρησαν σε εκβιαστικές τροποποιητικές  συμβάσεις εργασίας στο ύψος των νέων κατώτατων μισθών των 586€

Οι θέσεις μας…..

Απέναντι σε αυτό το δυσμενές τοπίο και παρά τον εξαιρετικά αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων, η Α.Π. Ιδιωτικών Υπαλλήλων προσπάθησε να οργανώσει την αντίσταση των εργαζομένων. Κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης οργανώθηκαν δεκάδες περιοδείες, συσκέψεις και συζητήσεις με πάνω από 50 σωματεία – μέλη της Ομοσπονδίας.

Όλο το προηγούμενο διάστημα και παρά τις αντιξοότητες οι δυνάμεις της Α.Π. και η ΟΙΥΕ, βρεθήκαμε δίπλα στους εργαζόμενους σε μια σειρά εργασιακούς χώρους και επιχειρήσεις που προσπάθησαν να επιβάλλουν μειώσεις μισθών με όπλο το Ν. 4046/12 και να γενικεύσουν την μερική απασχόληση και εκ περιτροπής εργασία: στον ΚΩΤΣΟΒΟΛΟ, στο  ΦΩΚΑ, στο  ΧΟΝΤΟ, στα ΑΛΕΞ ΠΑΚ, στα Sprider Stores, στα Multirama, στον ΑΡΑΘΥΜΟ, στα Extra Super Market και αλλού.

Σχεδόν από παντού (με εξαίρεση τα ελεγχόμενα από το ΠΑΜΕ σωματεία) το μήνυμα ήταν κοινό: να υπογραφεί ΣΣΕ, η δυνατότερη ευνοϊκή σε συνθήκες Μνημονίου και με στόχο να λειτουργήσει έτσι ώστε να μπει ένας φραγμός στη βία των ατομικών συμβάσεων, στην κατάρρευση των μισθών και στον κανιβαλισμό των εργοδοτών.

Κατά συνέπεια και μέσα πάντα στις συγκεκριμένες συνθήκες του κλάδου και με δεδομένο τον συσχετισμό δυνάμεων,  οι δυνάμεις μας στην ΟΙΥΕ προχώρησαν στην τελική διαπραγμάτευση και υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ, βασικό χαρακτηριστικό της οποίας είναι η διαμόρφωση των μισθών βάσει της τελευταίας κηρυχθείσας ως υποχρεωτικής  ΣΣΕ, αυτής του 2009.

Η απόφασή μας……..

 Για την απόφαση αυτή, βαρύνοντα ρόλο μέσα στις σημερινές συνθήκες έπαιξε το μείζον και όχι το έλλασον.

Σε αυτή την καταστροφική περίοδο για τους μισθωτούς το διακύβευμα δεν είναι μόνο το ύψος  του μισθού (το οποίο και βεβαίως είναι σοβαρότατο ζήτημα), αλλά η διαφύλαξη και διατήρηση εν ζωή του μοναδικού εργαλείου – θεσμού, που έχουν κατακτήσει τα συνδικάτα στην ιστορική τους πορεία, αυτόν της ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ.

Και σήμερα είναι πλέον φανερό, ότι ο στόχος της Τρόικας είναι μεν στη σημερινή συγκυρία η εσωτερική  υποτίμηση, αλλά το στρατηγικό τους σχέδιο αφορά στην εξαφάνιση της συλλογικής προστασίας των μισθωτών μέσα από τις ΣΣΕ, την αποδυνάμωση των ίδιων των συνδικάτων και την ανεξέλεγκτη εφαρμογή της πιο ακραίας εργασιακής ευελιξίας σε μια αγορά εργασίας – ζούγκλα.

Στο πλαίσιο αυτό, η απόφαση της ΟΙΥΕ να προχωρήσει στην υπογραφή ΣΣΕ, αφορά μια κίνηση ανάγκης με οριακή υποχώρηση (-6% και όχι -16% όπως ψευδώς αναπαράγεται) προσωρινού χαρακτήρα, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο στρατηγικός μας στόχος: η διάσωση  και  υπεράσπιση της συλλογικής προστασίας των εργαζομένων, του θεσμού των ΣΣΕ  και η κατοχύρωση κατακτήσεων ετών (επιδόματα, παροχές, θεσμικές ρυθμίσεις)

Η απόφαση αυτή, δεν ήταν  μια επιλογή κορυφής και σε απόσταση από τους εργαζόμενους, αλλά στηρίχθηκε από γραπτές εξουσιοδοτήσεις και τη σύμφωνη γνώμη της συντριπτικής πλειοψηφίας  των σωματείων – μελών της ΟΙΥΕ, που πάρθηκαν μέσα από Γενικές Συνελεύσεις.

Έχει τα χαρακτηριστικά ανάληψης της ευθύνης για τη μέγιστη δυνατή προστασία των εργαζομένων, μέσα στις συγκεκριμένες συνθήκες του Μνημονίου και της γενικευμένης επίθεσης που δέχεται η εργατική τάξη, διεξάγοντας αμυντικό αγώνα σε συνθήκες ύφεσης και εκτεταμένης ανεργίας.   

Είναι μια σύμβαση, ελάχιστων δυνατών απωλειών και είναι χαρακτηριστικό ότι σε άλλους κλάδους  και εργασιακούς χώρους, με  κατά τεκμήριο μεγαλύτερη οργανωτική και αγωνιστική ικανότητα (ΟΤΕ, Τράπεζες), έχουν υπογραφεί δυσμενέστερες ΣΣΕ και με μειώσεις μισθών που αγγίζουν ή υπερβαίνουν το 15%

Η κλαδική ΣΣΕ: α) έχει συγκεκριμένα πολιτικά χαρακτηριστικά και δίνει ισχυρά πολιτικά μηνύματα, β) εντάσσεται σε μια ευρύτερη κλαδική συμφωνία, που προσπαθεί να υπερβεί το Μνημόνιο και τις αντεργατικές του δεσμεύσεις, γ) βάζει και τους ίδιους τους εργοδότες (ειδικά στο Εμπόριο όπου η  μείωση των μισθών μειώνει τη ζήτηση) να αποκρούσουν τα φαινόμενα «μισθολογικού κανιβαλισμού», δ) διεκδικεί την επαναφορά του εργατικού δικαίου και του δικαίου των συλλογικών συμβάσεων στην προ – Μνημονίου εποχή, ε) διασφαλίζει όλα τα επιδόματα, τις ωριμάνσεις, κάθε είδους παροχή και θεσμική ρύθμιση, παρά την τροικανή επιταγή για κατάργησή τους.

Εν τέλει, λειτουργεί και πρέπει να λειτουργήσει ως εργαλείο ταξικής διεκδίκησης και εφαρμογής ελάχιστων όρων αμοιβής και εργασίας σε κάθε επιχείρηση και σε κάθε εργασιακό χώρο.

…… Για το ΠΑΜΕ και την τακτική του

Είναι αλήθεια ότι η υπογραφή  κλαδικής  ΣΣΕ στο Εμπόριο ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση μέσα στα συνδικάτα  για το περιεχόμενο των ΣΣΕ.

Στη συζήτηση αυτή, πεποίθησή μας είναι ότι κάθε φορά οι αντικειμενικές συνθήκες και ο συσχετισμός δυνάμεων είναι καθοριστικοί παράγοντες για τη διαμόρφωση της τακτικής μας, επαναπροσδιορίζοντας τις προτεραιότητες και τις ιεραρχήσεις μας.   

 Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, καθήκον του συνδικάτου είναι μέσα από μια αγωνιστική κινητικότητα, να διασφαλίζει με τον καλύτερο δυνατό κάθε φορά τρόπο, τα συλλογικά συμφέροντα των μισθωτών. Καθήκον μας είναι και θα είναι, να  μην αφήσουμε τον εργαζόμενο μόνο του απέναντι στη βία του εργοδότη. Καθήκον μας είναι να αγωνιστούμε για τη συλλογική  προστασία και ενάντια στις ατομικές συμβάσεις.

Απέναντι σε αυτή την προσέγγιση, το ΠΑΜΕ και οι δυνάμεις του, επιλέγουν τα εύκολα, που είναι η επιλογή τους για μη εμπλοκή  στις  συλλογικές διαπραγματεύσεις και βολεύονται στα ήρεμα νερά της μη ανάληψης των ευθυνών τους.

Μια τέτοια τακτική όμως είναι άκρως επικίνδυνη, καταστροφική γιατί απαξιώνει το ρόλο των συνδικάτων και αφήνει τους εργαζόμενους μόνους και έρμαια μπροστά στον εργοδότη.

Αποτέλεσμα αυτής της καταστροφικής πολιτικής είναι ότι μια σειρά Ομοσπονδίες (Κλωστοϋφαντουργία, Οικοδόμοι, Φάρμακο, Λογιστές κλπ) να μην έχουν υπογράψει ΣΣΕ από το 2009, και οι εργαζόμενοι σε αυτούς τους κλάδους να έχουν ατομικές συμβάσεις εργασίας και μισθούς μειωμένους από 20 έως και 50%.   

Μια τέτοια τακτική δεν μπορεί να διεκδικεί «ταξικές δάφνες» και να αυτοπροβάλλεται ως μια αποτελεσματική επιλογή υπεράσπισης των εργαζομένων. 

Αυτόνομη Παρέμβαση Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων. Συνεχίζουμε τον αγώνα

ΓΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ

ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

Οι εκλογές τέλειωσαν, όχι όμως οι εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες, όπως ελπίζουν οι εργοδότες, διάφοροι πολιτικο-οικονομικοί παράγοντες και ΜΜΕ, καλώντας μας να βοηθήσουμε την «εθνική προσπάθεια».

 

Στη λαϊκή συνείδηση και στη λαϊκή ετυμηγορία τα Μνημόνια και οι καταστροφικές πολιτικές της λιτότητας, της ύφεσης και της ανεργίας καταδικάστηκαν με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο.

Οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα παρακολουθούν με προσοχή τη συγκρότηση της Κυβέρνησης, θα παρακολουθήσουν, όμως με ακόμα μεγαλύτερη προσοχή, τις πολιτικές που θα εφαρμοστούν στο αμέσως επόμενο διάστημα.

Οι εργαζόμενοι και το 1,5 εκατ. ανέργων ήδη βιώνουν μια καθημερινή κόλαση που μας οδηγεί στην εξαθλίωση και τη φτώχεια, ως αποτέλεσμα της λαίλαπας του Μνημονίου.

Οι μειώσεις των μισθών, οι μειώσεις των συντάξεων, η εφαρμογή του πλαισίου που κατήργησε τις συλλογικές συμβάσεις και τους κατώτερους μισθούς, τα νέα φορολογικά χαράτσια, οι απολύσεις και η εργασιακή ζούγκλα δεν εξαφανίστηκαν.

Το αντίθετο: εντείνονται και γενικεύονται.

Το συνδικαλιστικό κίνημα έχει υποχρέωση και καθήκον μέσα στις σημερινές εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες για τους εργαζόμενους και τον ελληνικό λαό, να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις του και να οργανώσει τις αντιστάσεις των εργαζομένων το επόμενο διάστημα, ώστε να ανατραπεί όλο το αντεργατικό μνημονιακό πλαίσιο, να επανέλθουν οι μισθοί και οι συλλογικές συμβάσεις.

Η Ομοσπονδία μας, εκφράζοντας τους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, το Εμπόριο και τις Υπηρεσίες, θα συνεχίσει και θα εντείνει τον αγώνας της μαζί, με όλα τα σωματεία για την οριστική ανατροπή της μνημονιακής λαίλαπας

-  Θα αντισταθούμε στην εργοδοτική αυθαιρεσία και ασυδοσία.

-  Θα αγωνιστούμε για την υπογραφή αξιοπρεπών ΣΣΕ, απέναντι σε μια επιθετική εργοδοσία που ζητά μειώσεις μισθών από 15-30% και κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος

-  Θα δώσουμε το παρόν μαζί με τα όλα συνδικάτα σε κάθε μάχη, σε κάθε αγώνα, σε κάθε κινητοποίηση, που θα ξεδιπλωθεί το επόμενο διάστημα.

-  Θα συμβάλουμε ώστε να υπάρξει η μέγιστη δυνατή ενότητα στη δράση και ο μέγιστος δυνατός αποτελεσματικός συντονισμός των συνδικάτων από τη βάση μέχρι την κορυφή.

Οι εργοδότες, το πολιτικο-οικονομικό κατεστημένο και όλοι όσοι τους στηρίζουν θα πρέπει να καταλάβουν και να συνειδητοποιήσουν ότι, η επόμενη μέρα είναι και θα είναι διαφορετική

ΕΝΤΕΙΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ - ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΟΥΣ

20-6-2012

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΟΙΥΕ ΣΤΟΝ ΚΩΤΣΟΒΟΛΟ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΟΙΥΕ)

30/5/2012

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΟΙΥΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

Η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΙΥΕ) μετά τη χθεσινή άκρως αιφνιδιαστική, εκβιαστική και αντεργατική ενέργεια της εταιρείας ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ να καλέσει τους εργαζόμενους να υπογράψουν  ατομικές  συμβάσεις εργασίας με μείωση μισθών 12%, επισείοντας ταυτόχρονα την απειλή απόλυσής τους, προχώρησε σήμερα σε παρέμβαση προς τη Διοίκηση της Εταιρείας ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ.

Κατά την παρέμβαση επισημάναμε και απαιτήσαμε τα εξής:  

·        Η ενέργεια της εταιρείας, είναι εντελώς παράνομη και καταχρηστική, από τη στιγμή που η εταιρεία ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ, ως μέλος του ΣΕΛΠΕ  έχει ρητή υποχρέωση εφαρμογής της από 9/1/2012 ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (Π.Κ. 2/26-1-2012) μεταξύ της ΟΙΥΕ και του ΣΕΛΠΕ. Η συγκεκριμένη σύμβαση ναι μεν έχει καταγγελθεί από τον ΣΕΛΠΕ στις 20/4/2012, πλην όμως αυτή τη στιγμή διανύει το τρίμηνο της επέκτασης το οποίο και λήγει στις 20/7/2012. Συνεπώς, είναι παράνομη οιαδήποτε προσπάθεια μη εφαρμογής της ΣΣΕ και η επιβολή ατομικών συμβάσεων για μείωση μισθού.

·        Οι πρακτικές που χρησιμοποίησε η εταιρεία και τα διευθυντικά της στελέχη προκειμένου να επιβάλουν τις αποφάσεις τους (αιφνιδιασμός εργαζομένων, εκβιασμοί, απειλές, διακίνηση ταυτόχρονα με την ατομική σύμβαση και τροποποιητικής καταγγελίας (απόλυση), συνιστούν μια άκρως επιθετική, εχθρική και εκδικητική κίνηση σε βάρος των εργαζομένων της εταιρείας, την οποία δεν αποδεχόμαστε και θα αντισταθούμε με κάθε νόμιμο τρόπο και μέσο.

·        Η Διοίκηση της ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ οφείλει πρώτα από όλα, χωρίς αιφνιδιασμούς και εκβιασμούς, να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους εργαζόμενους και την ΟΙΥΕ και να μην προβεί σε καμία μονομερή ενέργεια.  

·        Ζητήσαμε να παγώσει τώρα κάθε προσπάθεια επιβολής των ατομικών συμβάσεων εργασίας, να αποσυρθούν οι μειώσεις αποδοχών και καλέσαμε τη διοίκηση σε απευθείας συνάντηση με εκπροσώπους των εργαζομένων και την ΟΙΥΕ.

Για όλα αυτά αναμένουμε την απάντηση της Διοίκησης, την οποία και θα ανακοινώσουμε άμεσα σε όλους τους εργαζόμενους μέσω των καταστημάτων της εταιρείας. 

Παράλληλα, η Ομοσπονδία μας ζήτησε με έγγραφη και τηλεφωνική επικοινωνία, την επείγουσα σύγκληση τριμερούς κεντρικής σύσκεψης στο Υπουργείο Εργασίας, παρουσία του Υπηρεσιακού Υπουργού κ. Α. Ρουπακιώτη, η οποία αναμένουμε να πραγματοποιηθεί εντός των ημερών.    

Τέλος, η ΟΙΥΕ έκανε διάβημα διαμαρτυρίας και προς τον ΣΕΛΠΕ, ζητώντας να τιμήσει την υπόσταση και την υπογραφή του στη ΣΣΕ, να παρέμβει προς τη Διοίκηση της ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ και να ζητήσει να αποσυρθούν οι ατομικές συμβάσεις και η μείωση των μισθών.

Η ΟΙΥΕ καλεί τους εργαζόμενους να  μην υπογράψουν ούτε την  ατομική σύμβαση εργασίας ούτε την τροποποιητική καταγγελία και  να επικοινωνούν με την Ομοσπονδία, ώστε από κοινού να οργανώσουμε (δεδομένης και της μη ύπαρξης επιχειρησιακού σωματείου) το συντομότερο δυνατό τη συλλογική μας αντίδραση, με συνάντηση στα γραφεία της ΟΙΥΕ (που θα ανακοινώσουμε άμεσα) και πρώτη κίνηση αντίδρασης,  την αγωνιστική  κινητοποίηση όλων των εργαζομένων κατά την ημέρα που το Υπουργείο θα μας προσδιορίσει τη σύγκληση της τριμερούς σύσκεψης. 

Για την ΟΙΥΕ

ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ: ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΙΥΕ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΟΙΥΕ)

29/5/2012

ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΚΑΙ ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΕΣ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ

Η γνωστή αλυσίδα ηλεκτρικών ειδών ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ (θυγατρική της Πολυεθνικής DIXONS), αφού επί χρόνια θησαύρισε όχι μόνο σε βάρος των εργαζομένων αλλά και των καταναλωτών, έχοντας μάλιστα καταδικαστεί πρόσφατα από τη Γ.Γ. Καταναλωτή με βαρύ πρόστιμο για παραπλανητικές πρακτικές, βρήκε τη «χρυσή ευκαιρία» να κάνει χρήση του αντεργατικού Μνηνονιακού εκτρώματος του Ν. 4046/12 και να προσπαθεί να επιβάλει παράνομα και εκβιαστικά  ατομικές συμβάσεις εργασίας, με μείωση αποδοχών κατά 12%.

Κάλεσε μάλιστα όλους τους εργαζόμενους στις 10.00 !! το βράδυ, επιδεικνύοντας σχέδιο ατομικής σύμβασης εργασίας, το οποίο τους απαγόρεψε να το πάρουν στα χέρια τους και τους κάλεσε με απειλές και τρομοκρατία να τις υπογράψουν μέσα σε 12 ώρες!!!

Η Ομοσπονδία μας καταγγέλλει την εταιρεία ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ, η οποία γράφει στα «παλαιότερα των υποδημάτων της» ακόμα και τα τελευταία ψήγματα εργατικής νομοθεσίας που απέμειναν από τη λαίλαπα του Μνημονίου. Δεν διστάζει να παρανομήσει  ΚΑΤΑΦΩΡΑ, αφού η ίδια είναι  μέλος του ΣΕΛΠΕ και έχει υποχρέωση να εφαρμόσει τη ΣΣΕ μεταξύ ΟΙΥΕ και ΣΕΛΠΕ, η οποία βρίσκεται στο τρίμηνο της επέκτασης της ισχύος της και λήγει μετά τις 19/7/2012.

Καταγγέλλουμε ακόμα τους ωμούς εκβιασμούς που ασκεί η εταιρεία ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ στους εργαζόμενους, προκειμένου με το πιστόλι στον κρόταφο να υπογράψουν  άμεσα και χωρίς καθυστέρηση τις ατομικές συμβάσεις εργασίας, επισείοντας  την απειλή της απόλυσης.

Απαιτούμε από τον ΣΕΛΠΕ, αν θέλει να τιμήσει την υπόστασή του και τις υπογραφές που μόλις πριν από 120 ημέρες έβαλε στη ΣΣΕ, να παρέμβει τώρα στη Διοίκηση της εταιρείας ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ και να σταματήσει αυτό το παιγνίδι ενάντια στους εργαζόμενους, ως την υπογραφή νέας ΣΣΕ.

Καλούμε τους εργαζόμενους να μην υποκύψουν και να μην υπογράψει κανείς ατομική σύμβαση εργασίας.

Η Ομοσπονδία μας, θα προσφύγει στον Υπουργό Εργασίας και σε όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΣΕΠΕ, ώστε να τηρηθεί η νομιμότητα.

ΟΙ ΑΝΟΧΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΟΧΕΣ ΜΑΣ ΕΞΑΝΤΛΗΘΗΚΑΝ !!

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΜΕ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ

ΤΑ ΚΕΡΔΟΦΟΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ

ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΘΑ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ!

Για την ΟΙΥΕ

Η κυνική ομολογία του κ. Βενιζέλου

AΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

 

Η κυνική ομολογία του κ. Βενιζέλου ότι οι εργοδότες κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων χρησιμοποιούσαν ως διαμεσολαβητή την τρόικα για να προωθήσουν το άμεσο ξήλωμα των ΣΣΕ, θα παραμείνει ατελής αν δεν συμπληρωθεί με την παραδοχή ότι η Κυβέρνηση Παπαδήμου και Παπανδρέου ανέλαβαν στη συνέχεια να διεκπεραιώσουν στο ακέραιο όλη τη βρώμικη δουλειά σε βάρος των εργαζομένων.

 

Είναι προφανές, ότι οι εργοδότες ούτε στα καλύτερα όνειρα τους δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ότι θα έβρισκαν τόσους πρόθυμους για να ικανοποιήσουν το σύνολο των διαχρονικών αιτημάτων τους, κάτι το οποίο δεν κατάφεραν όλα τα προηγούμενα χρόνια εξαιτίας της σθεναρής αντίστασης των εργαζομένων.

Την ίδια στιγμή δε, που ο κ. Βενιζέλος μαζί με όλο το 2ο μπλοκ κ. Σαμαρά ψήφισαν το 2ο Μνημόνιο του Φεβρουαρίου με το σύνθημα «μνημόνιο ή θάνατος», υπόσχονται τώρα τη δήθεν αναθεώρηση του Μνημονίου, προφανώς για να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις από τη νέα ψυχρολουσία που βίωσαν χιλιάδες συνταξιούχοι μετά και τη σημερινή σφαγή των συντάξεων τους με αναδρομική ισχύ και ακόμα να θαμπώσουν την εικόνα απ' την εργοδοτική επιδρομή που συντελείτε σε βάρος των εργαζομένων.

Με απύθμενη δόση υποκρισίας και ψεμάτων, τα κυβερνητικά στελέχη της Κυβέρνησης Παπαδήμου, μιλούν με αυταρέσκεια για τη δανειακή σύμβαση αποσιωπώντας την ίδια ώρα το άρθρο 1, που εμπεριέχει τα αντεργατικά μέτρα καταστροφής για τους μισθούς, τις συλλογικές συμβάσεις, τα εργασιακά δικαιώματα και τις συντάξεις.

Είναι οι ίδιοι που εδώ και δύο χρόνια, στοχοποίησαν τους εργαζόμενους και τους διαπόμπευσαν, που δαιμονοποίησαν τις συλλογικές συμβάσεις, τη σταθερή απασχόληση, που χρέωσαν στους μισθούς την κακή οικονομική κατάσταση της χώρας και ξήλωσαν κομμάτι – κομμάτι όλο το εργατικό δίκαιο. Είναι οι ίδιοι που αποδόμησαν με θατσερικής έμπνευσης νομοθετήματα την καθολική κοινωνική ασφάλιση και την οδηγούν τώρα στην πλήρη εξαφάνιση.

Για την εργατική τάξη και τον ελληνικό λαό, το έγκλημα που έχει συντελεστεί έχει ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς. Για το σχεδιασμό, την οργάνωση και την εφαρμογή του δεν εργάστηκε μόνο το Διευθυντήριο της Τρόικας, εργάστηκαν και συμμετείχαν τα κόμματα που στήριξαν την κυβέρνηση Παπαδήμου και Παπανδρέου και ακόμα η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας, η οποία αγνοώντας την πολιτική και ηθική δέσμευση που όφειλε απέναντι στους εργαζόμενους, συμπεριφέρθηκε με τον καταστροφικότερο τρόπο, πιστεύοντας ότι μέσα από ένα σύστημα εξουσίας θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν την πολιτική τους επιβίωση.

Το εργατικό κίνημα και οι απλοί εργαζόμενοι έχουν ήδη καταγράψει στις συνειδήσεις τους με μελανά χρώματα, όσους σενετέλεσαν σε αυτή την κοινωνική καταστροφή και διεκδικούν να βάλουν ένα τέλος. Γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι το συμφέρον τους βρίσκεται σήμερα σε αγεφύρωτη αντίθεση με τη βαρβαρότητα των μνημονιακών πολιτικών.

22-5-2012

Με νέα λαθροχειρία Κουτρουμάνη - εργοδοτών ολοκληρώθηκε το έκτρωμα...

του Παναγιώτη Κυριακούλια

Οργανωτικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΙΥΕ) και μέλος της συντονιστικής επιτροπής της Αυτόνομης Παρέμβασης

 

Οκτώ μόλις ημέρες μετά τη λαϊκή ετυμηγορία που με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο έστειλε το μνημονιακό τερατούργημα του Ν. 4046/12 στο καλάθι των αχρήστων, ήρθε η ώρα της υλοποίησης της διαβόητης Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ Νο 6), σύμφωνα με την οποία τερματίζεται βίαια και η τρίμηνη περίοδος της επέκτασης της εφαρμογής των συλλογικών συμβάσεων εργασίας (14.5.2013).

Ωστόσο έχει περάσει σχεδόν απαρατήρητη η απίστευτη λαθροχειρία της Ερμηνευτικής Εγκύκλιου που εξέδωσε στις 12.3.2012 ο υπουργός Εργασίας, η οποία -προφανώς με εργοδοτική υπόδειξη- προσπάθησε να υπερβεί ακόμα και την ίδια τη μνημονιακή αντεργατική διάταξη της ΠΥΣ Νο 6. Σύμφωνα με την τελευταία, όλες οι ΣΣΕ που είναι σε ισχύ 24 μήνες ή και περισσότερο στις 14.2.2012 λήγουν αναγκαστικά στις 14/2/2013 και όχι νωρίτερα.

Πρόκειται πρακτικά για την μεγάλη πλειοψηφία των ΣΣΕ, που είχαν υπογραφεί κατά το 2010, είχαν διάρκεια μεγαλύτερη του ενός (1) έτους και είχαν μετατραπεί σε αορίστου χρόνου (άσχετα από τον εάν ανέγραφαν ημερομηνία λήξεως ή όχι), αφού σαφώς ορίζεται στο άρθρο 9 του Ν. 1876/90 ότι «Κάθε συλλογική σύμβαση εργασίας, που προβλέπει διάρκεια ισχύος πέρα από ένα έτος θεωρείται ότι έχει αόριστη διάρκεια».

Η Ερμηνευτική Εγκύκλιος, εντελώς αυθαίρετα, αναφέρει ότι όσες ΣΣΕ αναγράφουν ημερομηνία λήξεως παύουν δήθεν να ισχύουν στις 14.2.2012 και με το τρίμηνο της παράτασης στις 14.5.2012.

Αυτό άνοιξε τα πανιά στους εργοδότες ώστε από σήμερα να αρχίζουν παράνομα να εφαρμόζουν μονομερώς την «περιορισμένη μετενέργεια» του βασικού μισθού και των 4 επιδομάτων, εφόσον αυτά προβλέπονται από την οικεία ΣΣΕ.

Με τον τρόπο αυτό γίνεται προσπάθεια να καταργηθούν πάνω από 130 καταγεγραμμένες κλαδικές και ομοιοεπαγγελματικές ΣΣΕ, που εξακολουθούν και ισχύουν, βάσει της Μνημονιακής ΠΥΣ. Δεν είναι τυχαίο ότι χθες το πανικόβλητο μετεκλογικά υπουργείο Εργασίας αναθεώρησε εν μέρει την προγενέστερη εγκύκλιό του.

Βέβαια, οι πιο «ενημερωμένοι» εργοδοτικοί φορείς (π.χ. ξενοδόχοι, ασφαλιστικές εταιρείες, ΣΕΛΠΕ) φρόντισαν να καταγγείλουν τις ΣΣΕ ζητώντας μειώσεις έως και 35% (μέχρι σήμερα έχουν καταγγελθεί βάσει στοιχείων του ΟΜΕΔ μόλις 25 από τις 130 ΣΣΕ), ώστε να ροκανίσουν το τρίμηνο της επέκτασης και να περάσουν σύντομα και «νομότυπα» στο καθεστώς της περιορισμένης μετενέργειας και αμέσως μετά στις εκβιαστικές ατομικές συμβάσεις των 586 ευρώ.

Πέραν όμως από τη νομική πλευρά του ζητήματος για το ποιες ΣΣΕ ισχύουν και πότε αρχίζει η μετενέργεια, το ουσιώδες είναι ότι με τα δύο αντεργατικά Μνημόνια ξηλώθηκε το σύνολο του δικαίου των συλλογικών συμβάσεων στη χώρα μας.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κατά τη διάρκεια του Πρώτου Μνημονίου θεσμοθετήθηκαν: α) η υπερίσχυση των «επιχειρησιακών» Συλλογικών Συμβάσεων έναντι των κλαδικών, ακόμα και στις μικροσκοπικές επιχειρήσεις μέσω της απόδοσης ικανότητας για τη σύναψή τους από το έκτρωμα της «Ένωσης Προσώπων», β) η κατάργηση της κήρυξης των ΣΣΕ ως υποχρεωτικών για το σύνολο των εργοδοτών ενός κλάδου και γ) η διάλυση του ΟΜΕΔ με τελευταίο χτύπημα την κατάργηση του δικαιώματος μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία.

Σε όλα αυτά βέβαια προστέθηκε και η κατάργηση της ΕΓΣΣΕ με τη νομοθετική μείωση των κατώτατων μισθών κατά 22% και 32% για τους νέους.

Μόνο ένα τέλος μπορεί να μπει σε αυτό, το πλέον αντεργατικό κατασκεύασμα που γνώρισε ποτέ μια δημοκρατική χώρα. Και αυτό δεν είναι άλλο από το να γίνει άμεσα σεβαστή η πρόσφατη λαϊκή ετυμηγορία, να καταργηθεί η ΠΥΣ και να αποκατασταθούν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας με πλήρη επαναφορά του Ν. 1876/90. Η συνέχιση και η ένταση των εργατικών αγώνων για την υπεράσπιση των συλλογικών συμβάσεων είναι και ο μοναδικός δρόμος που οδηγεί στην παραπάνω κατεύθυνση.

Μόνο η άμεση κατάργηση του Μνημονίου και η αποκατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων μπορεί να είναι συμβατή με τη λαϊκή ετυμηγορία

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

14/5/2012

 

Μία μόλις εβδομάδα μετά τη σαφή και με συντριπτική πλειοψηφία λαϊκή απονομιμοποίηση του κατάπτυστου Μνημονίου που πρόλαβαν και επέβαλλαν οι πρόθυμοι κυβερνητικοί συνέταιροι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, σήμερα ήρθε η στιγμή να εφαρμοστούν οι πιο σκληρές αντεργατικές του διατάξεις, που αφορούν τη βίαια λήξη των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. 

Ούτε η χούντα δεν θα τολμούσε να θεσμοθετήσει το τερατούργημα του Ν. 4046/2012 και της σχετικής Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου (Νο 6) αλλά και την ακόμα πιο τερατώδη Ερμηνευτική Εγκύκλιο του Υπουργού Εργασίας, που υπερβαίνει ακόμα και το ίδιο το Μνημόνιο, της οποίας μαζική χρήση αρχίζουν να κάνουν οι εργοδότες, ώστε να επιβάλλουν από σήμερα και σε πολλές περιπτώσεις εντελώς παράνομα, ατομικές συμβάσεις ντροπής και ένδειας.

Για τους εργαζόμενους και το συνδικαλιστικό κίνημα είναι εντελώς αδιανόητο να εφαρμοστεί το πιο αντεργατικό θεσμικό πλαίσιο, 9 μόλις ημέρες μετά τη λαϊκή ετυμηγορία που διέλυσε το Μνημόνιο.

Ένα θεσμικό πλαίσιο, που δεν έχει υπάρξει ούτε στα πιο αυταρχικά δικτατορικά καθεστώτα και το οποίο δεν αφορά απλώς μειώσεις μισθών, αλλά καταστρέφει κάθε μηχανισμό συλλογικών ρυθμίσεων για τους εργαζόμενους.

Πρόκειται για την πιο βίαια κατάργηση του συνόλου της ελάχιστης συλλογικής προστασίας και των κατακτήσεων των εργαζομένων.

Αν για την ΠΑΣΚΕ – ΓΣΕΕ, το διακύβευμα αυτής της περιόδου είναι η συντήρησή και αναπαραγωγή της μέσα σε ένα συνδικαλιστικό κίνημα της ακινησίας και της αφωνίας, για τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα το πραγματικό διακύβευμα είναι να οργανώσουν την αντίσταση της εργατικής τάξης απέναντι στα απεχθή αποτελέσματα των Μνημονιακών πολιτικών και να απαιτήσουν από όλες τις πολιτικές δυνάμεις, να εναρμονιστούν με τη λαϊκή ετυμηγορία, να καταργήσουν τον κατάπτυστο Ν. 4046/12 αποκαθιστώντας άμεσα τις συλλογικές συμβάσεις.

Καλούμε όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να συντονίσουν με μαζικό και ενωτικό τρόπο τους αγώνες και τη δράση τους.

Εγκύκλιος της Νομικής Υπηρεσίας της ΓΣΕΕ για τη λήξη της μετενέργειας

Γ.Σ.Ε.Ε.

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ υπ' αριθμ. 6 Αθήνα, 14/5/2012

ΠΡΟΣ Τις Ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα Δύναμης Γ.Σ.Ε.Ε. 

  Κοινοποίηση:

1. Ειδικό Γραμματέα Σ.ΕΠ.Ε.

2. Κοινωνικές Επιθεωρήσεις Εργασίας όλης της χώρας 
 

Θέμα: Επείγουσα ενημέρωση για ζητήματα που αφορούν την από 14-5-2012 εφαρμογή της «μετενέργειας» της αντεργατικής ΠΥΣ ν.6/2012.

Συνάδελφοι,

Τα αντισυνταγματικά, άδικα και απρόσφορα μέτρα που έχουν ληφθεί από το ν. 3845/2010 και μετά, με αποκορύφωμα την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου ν.6/2012, εφαρμόζονται σε ένα διαπιστωμένο περιβάλλον ερμηνευτικής σύγχυσης. Η σύγχυση αυτή επιτείνεται διαρκώς από ερμηνευτικές προσεγγίσεις (επίσημες ή μη), που έρχονται στο φως της δημοσιότητας με προφανή στόχο, μέσω της ολοένα και πιο στενής ερμηνείας των διατάξεων, την ενίσχυση του ανέλεγκτου χαρακτήρα του διευθυντικού "δικαιώματος" των εργοδοτών και την εξάλειψη των υποχρεώσεών τους προς τους εργαζομένους.

Μέσα στο διαπιστωμένο αυτό περιβάλλον ερμηνευτικής σύγχυσης, σε αρκετές περιπτώσεις σκόπιμης, η 14η Μαΐου 2012 (3 μήνες μετά τη θέση σε ισχύ της ΠΥΣ ν.6 την 14η-2-2012) προβάλλεται ως ορόσημο γενικευμένης και καθολικής έναρξης ισχύος της μισθολογικής μετενέργειας της ΠΥΣ. Στο πλαίσιο αυτό προωθείται η ερμηνεία ότι, σε περίπτωση που δεν έχει υπογραφεί νέα αντίστοιχη ΣΣΕ, όλοι οι λοιποί όροι της ΣΣΕ που έχει λήξει (εκτός του βασικού μισθού και των 4 προβλεπόμενων επιδομάτων) παύουν αυτόματα να ισχύουν ως όροι των ατομικών συμβάσεων εργασίας των εργαζομένων.

Προκειμένου να ενημερωθούν άμεσα τα σωματεία μέλη σας και οι εργαζόμενοι θέτουμε υπόψη σας την άποψη της Νομικής μας Υπηρεσίας για τα ακόλουθα κρίσιμα σημεία:

1. Ως προς το θέμα της άμεσης γενικής εφαρμογής της περιορισμένης μισθολογικής μετενέργειας από την 14η Μαΐου 2012.

Συνεχίζουν να ισχύουν και να παράγουν την κανονιστική τους ισχύ, δεσμεύοντας τους εργοδότες και τους εργαζόμενους που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής τους,

• όλες οι ΣΣΕ με ισχύ πάνω από ένα (1) έτος, ακόμα κι εάν είχαν ημερομηνία λήξης, αλλά συνεχίζουν να εφαρμόζονται. Αυτές οι ΣΣΕ θεωρούνται αόριστης διάρκειας και λύνονται, ως τέτοιες, μόνο με καταγγελία. Εάν δεν καταγγελθούν, συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι την αναγκαστική τους λήξη που επιβάλλεται, ανεπίτρεπτα και παράνομα, από την ΠΥΣ ν.6 .

• οι ΣΣΕ, που βρίσκονται σε διαδικασία επαναδιαπραγμάτευσής τους, ύστερα από νομότυπη καταγγελία τους, και δεν έχει παρέλθει το 3μηνο (πλέον) της παράτασης της κανονιστικής τους ισχύος.

• τυχόν διεξαγωγή διαβουλεύσεων και ενημερωτικών συναντήσεων μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών σε μία ΣΣΕ που είναι σε ισχύ, για τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων του κλάδου ή του επαγγέλματος ή της επιχείρησης, δεν οδηγεί σε κατάργηση της ΣΣΕ αυτής, η οποία συνεχίζει να παράγει κανονικά και πλήρως τη κανονιστική της δέσμευση.

2. Ως προς το θέμα του περιεχομένου της μετενέργειας μετά τις ρυθμίσεις της ΠΥΣ ν.6/2012 .

Η παραπληροφόρηση που επιχειρείται να προωθηθεί το διάστημα αυτό σχετίζεται με την απάντηση στο ερώτημα εάν «σε περίπτωση που καταγγελθεί μια ΣΣΕ και δεν υπογραφεί εντός τριμήνου νέα ΣΣΕ, οι θεσμικοί όροι της καταγγελθείσας ΣΣΕ συνεχίζουν να αποτελούν όρους των ατομικών συμβάσεων των εργαζομένων».

Η απάντησή μας στο ερώτημα αυτό είναι:

Μετά το πέρας του τριμήνου (πλέον) της παράτασης της κανονιστικής ισχύος της ΣΣΕ μετά την καταγγελία της, είναι στην ευχέρεια του εργοδότη να διατηρήσει τους μισθολογικούς όρους της ΣΣΕ στο ίδιο ύψος ή να «επωφεληθεί» από τη ρύθμιση της παρ.4 του άρθρου 2 της ΠΥΣ 6/2012, μειώνοντας την αμοιβή στο βασικό μισθό της μισθολογικής κατηγορίας κάθε εργαζόμενου με τα τέσσερα προβλεπόμενα επιδόματα συν το επίδομα γάμου, που αποτελεί γενικό κατώτατο όρο εργασίας ρητά προβλεπόμενο από την Ε.Γ.Σ.Σ.Ε., ως κατώτατο όριο προστασίας των εργαζομένων συνταγματικά προστατευόμενο (άρθρα 21 και 22 Συντάγματος).

Εφόσον δεν υπογραφεί νέα ΣΣΕ, στο πεδίο εφαρμογής της οποίας να εμπίπτουν και τα δύο μέρη (εργοδότης και εργαζόμενοι), οι λοιποί όροι εργασίας, δηλαδή όλοι οι υπόλοιποι όροι εκτός της αμοιβής, μετενεργούν στο σύνολό τους ως ενοχικοί όροι των ατομικών συμβάσεων των εργαζομένων που υπάγονταν στο πεδίο εφαρμογής της λήξασας ΣΣΕ, για όσο χρόνο αυτή είχε κανονιστική ισχύ. Αυτοί οι όροι μπορούν να τροποποιηθούν μόνο με συμφωνία του εργαζόμενου και όχι μονομερώς από τον εργοδότη.

Η απάντηση αυτή τεκμηριώνεται κυρίως από τα ακόλουθα:

• Στο πλαίσιο της εκτέλεσης της σύμβασης εργασίας, οι υποχρεώσεις του εργοδότη δεν εξαντλούνται με την καταβολή του μισθού, αλλά συνδέονται αναπόσπαστα και με άλλες υποχρεώσεις του, όπως την υποχρέωση πρόνοιας, η οποία του επιβάλλει να λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα και να φροντίζει την προστασία και την προαγωγή της προσωπικότητας των εργαζομένων.

• Βάσει του ν. 1876/1990 (άρθρο 2), κανονιστικό μέρος μιας ΣΣΕ μπορεί να αποτελέσει το σύνολο των εργασιακών θεμάτων αμοιβαίου ενδιαφέροντος εργοδοτών και εργαζομένων, ατομικών ή συλλογικών, εργασιακών ή ασφαλιστικού περιεχομένου, που αναφέρονται άμεσα ή έμμεσα στις εργασιακές σχέσεις.

• Η ευρύτητα του περιεχομένου των όρων των ΣΣΕ προκύπτει και από τη νομική αντιμετώπιση της συρροής περισσότερων ΣΣΕ για τη ρύθμιση των όρων μιας ατομικής σύμβασης εργασίας. Κατά τη ρητή διατύπωση του νόμου (άρθρο 10 παρ.1 εδ.β΄του ν. 1876/1990) η σύγκριση των ΣΣΕ που συρρέουν γίνεται κατά τις ακόλουθες ενότητες: α) ενότητα αποδοχών και β) λοιποί όροι. Η παρ.1 του άρθρου 10 του ν. 1876/1990 είναι σε πλήρη ισχύ και δεν επηρεάζεται από το γεγονός ότι η διάταξη της παρ.2 του ίδιου άρθρου για τη συρροή κλαδικής και επιχειρησιακής ΣΣΕ έχει ανασταλεί για «όσο διαρκεί η εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής» με την παρ.5 του μνημειώδους άρθρου 37 του ν. 4024/2011.

• Σημειώνεται επίσης ότι το γεγονός ότι με ΣΣΕ μπορεί να ρυθμισθεί ο Κανονισμός Εργασίας, η κατάρτιση του οποίου αποτελεί εκ του νόμου υποχρέωση των επιχειρήσεων, καταδεικνύει ότι στο κανονιστικό περιεχόμενο ΣΣΕ εντάσσονται ευρύτατα θέματα που αφορούν στη διαμόρφωση και διατήρηση ενιαίας τάξεως, ομοιομορφίας και ίσης μεταχείρισης στην εκμετάλλευση/επιχείρηση.

• Ως «μετενέργεια» νοείται η απορρόφηση στις ατομικές συμβάσεις εργασίας των εργαζομένων, με ενδοτική ισχύ, των όρων της ΣΣΕ στο πεδίο εφαρμογής της οποίας (οι εργαζόμενοι) υπάγονταν και η οποία έχει λήξει και δεν έχει αντικατασταθεί από νεώτερη. Η μετενέργεια λειτουργεί ως αναγκαίος συμπληρωματικός θεσμός στην τρίμηνη (πλέον) παράταση της κανονιστικής ισχύος της ΣΣΕ που έχει νομότυπα λήξει. Σκοπός των αλληλοσυμπληρωματικών αυτών θεσμών είναι η απαιτούμενη προστασία των εργαζομένων από την εργοδοτική εξουσία μονομερούς επιβολής οποιουδήποτε δυσμενούς όρου, αλλά και από την εργοδοτική τακτική υπονόμευσης των συλλογικών διαπραγματεύσεων για την αποφυγή σύναψης ΣΣΕ.

• Η μετενέργεια στο σύνολο των εργασιακών όρων εργασίας που περιέχονταν σε ΣΣΕ, όπως και η «ρήτρα διατήρησης» στις ΣΣΕ προηγούμενων μη μισθολογικών συλλογικών ρυθμίσεων, αποτελούν συνήθεις θεσμούς του εργατικού δικαίου και εφαρμόζονται σε αρκετές χώρες παγκοσμίως. Οι θεσμοί αυτοί είναι σύμφωνοι με τις εγγυήσεις που τίθενται από τη δεσμευτική για την Ελλάδα Διεθνή Σύμβαση Εργασίας αρ.98 (κύρωση με ν. 4205/1961). Στις εγγυήσεις της ΔΣΕ 98 εντάσσεται η αποφυγή νομικού κενού και η διασφάλιση συνέχειας στη ρύθμιση των όρων και συνθηκών εργασίας των εργαζομένων σε ατομικό επίπεδο, αλλά και η προστασία των εργαζομένων από την αναγκαστική και αυτόματη διακινδύνευση της συλλογικής τους εκπροσώπησης, που θα οδηγούσε σε κατάργηση της ελεύθερης και ανεξάρτητης βούλησής τους .

• Στις κατευθυντήριες δεσμεύσεις που περιέχονται στα συνημμένα στο ν. 4046/2012 Μνημόνιο Οικονομικών και Χρηματοπιστωτικών Πολιτικών (στοιχείο Ε.28-29) και στο Μνημόνιο Συνεννόησης στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής (στοιχείο 4) περιέχεται η δέσμευση λήψης άμεσων μέτρων για τη μείωση των ονομαστικών μισθών, για την οποία ρητά, ανάμεσα σε άλλα, αναφέρεται:

 «[θ]α λάβουμε και προκαταρκτικά μέτρα για να επιτρέψουμε μια μείωση στους ονομαστικούς μισθούς»

  «[η] κυβέρνηση σκοπεύει να στοχεύσει σε μια μείωση του ανά μονάδα κόστους εργασίας κατά περίπου 15 τοις εκατό κατά τη διάρκεια του προγράμματος»

 [Σ]υγχρόνως, η Κυβέρνηση θα προωθήσει την ομαλή διαπραγμάτευση των μισθών στα διάφορα επίπεδα και θα καταπολεμήσει την αδήλωτη εργασία.

 «[Δ]ιαρθρωτικά μέτρα για το επίπεδο των συλλογικών συμβάσεων. Τα βασικά μέτρα που θα νομοθετήσουμε (ως προαπαιτούμενες ενέργειες) περιλαμβάνουν:

- Διάρκεια των συλλογικών συμβάσεων και αναθεώρηση της 'μετενέργειας' των συλλογικών συμβάσεων. Οι αλλαγές θα ορίζουν ότι: (i) όλες οι συλλογικές συμβάσεις θα πρέπει να έχουν μια μέγιστη διάρκεια 3 ετών, (ii) οι συλλογικές συμβάσεις που υπάρχουν ήδη για 24 μήνες ή περισσότερο θα λήξουν όχι αργότερα από 1 έτος από την ψήφιση του νόμου, (iii) η περίοδος χάριτος μετά την λήξη της σύμβασης μειώνεται από τους 6 στους 3 μήνες, και (iv) σε περίπτωση κατά την οποία δεν είναι δυνατή η επίτευξη μιας νέας συλλογικής σύμβασης μετά από προσπάθειες τριών μηνών, η αμοιβή θα επανέλθει στον βασικό μισθό συν τα παρακάτω γενικά επιδόματα (αρχαιότητας σε υπηρεσία, τέκνου, εκπαίδευσης και επικινδυνότητας). Αυτό θα συνεχίσει να ισχύει μέχρι να αντικατασταθεί από όρους που καθορίζονται σε μια νέα συλλογική συμφωνία ή σε νέα ή ατομική σύμβαση».

Eίναι προφανές ότι οι μνημονιακές δεσμεύσεις και αντίστοιχα οι ρυθμίσεις της ΠΥΣ ν.6/2012 διέπονται από τη ρητή δέσμευση μείωσης των αμοιβών της εργασίας και για τους εργαζομένους ιδιωτικού δικαίου μέσω της παρέμβασης του κράτους στους σχετικούς μισθολογικού περιεχομένου όρους των ΣΣΕ και όχι των λοιπών όρων εργασίας (αυτούς που συνήθως ονομάζουμε ως «θεσμικούς» όρους). Φυσικά, η κακή διατύπωση (όχι μόνο αυτών) των διατάξεων, αφήνει περιθώρια σκόπιμων παρερμηνειών, ειδικά στο ζήτημα των μετενέργειας των όρων ΣΣΕ που έχει λήξει, προκειμένου να τεθούν σε αμφισβήτηση συνολικά οι όροι παροχής εργασίας και η ενιαία προστασία των εργαζομένων από τις σχετικές συλλογικές ρυθμίσεις.

3. Ως προς το θέμα των εργοδοτικών πιέσεων για περιορισμό των εκκρεμών συλλογικών διαπραγματεύσεων μόνο σε μισθολογικά ζητήματα.

Μέσα σ'αυτό εξαιρετικά δυσχερές περιβάλλον, πολλές Οργανώσεις ή σωματεία, που συμβάλλεσθε σε ΣΣΕ, δέχεστε σημαντικές πιέσεις συμμετοχής σε διαβουλεύσεις για την κατάρτιση νέων ΣΣΕ με πιέσεις μείωσης του επιπέδου προστασίας που μέχρι σήμερα διασφαλιζόταν για τους εργαζόμενους, υπό την απειλή καταγγελίας των ΣΣΕ από την εργοδοτική πλευρά και ενεργοποίησης των αντεργατικών ρυθμίσεων της ΠΥΣ ν. 6/2012. Μάλιστα σε περιπτώσεις εκκρεμών διαδικασιών συλλογικών διαπραγματεύσεων για την κατάρτιση νέας ΣΣΕ, έχουν περιέλθει σε γνώση μας καταγγελίες για εργοδοτικές πρακτικές παρέλκυσης της διαδικασίας και οδήγησής της τελικά σε αδιέξοδο και σε μη ρύθμιση, με το επιχείρημα ότι οι νέες διατάξεις για τη μετενέργεια καταργούν των σύνολο των θεσμικών όρων, οπότε δεν υπάρχει υποχρέωση της εργοδοτικής πλευράς να συζητήσει ή να διαπραγματευθεί για ζητήματα που αφορούν λοιπούς όρους της ΣΣΕ.

Βάσει του νόμου, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις για την κατάρτιση ΣΣΕ αποτελούν δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση των συμβαλλόμενων στη ΣΣΕ μερών, οφείλουν δε να γίνονται καλόπιστα και με πρόθεση να λυθεί η συλλογική διαφορά (άρθρο 4 παρ.1 &3 ν. 1876/1990).

Η υποχρέωση της εργοδοτικής οργάνωσης (ή του μεμονωμένου εργοδότη) για καλόπιστη διαπραγμάτευση επιβάλλει, ανάμεσα σε άλλα, τη χορήγηση προς τους εργαζόμενους όχι μόνο των αιτούμενων οικονομικών στοιχείων, αλλά και των στοιχείων πολιτικής προσωπικού της επιχείρησης, καθώς και την αιτιολόγηση των εργοδοτικών προτάσεων ή/και αντιπροτάσεων (άρθρο 4 παρ.4 ν. 1876/1990).

Αντίστοιχα, η εργοδοτική υποχρέωση χορήγησης στοιχείων όχι μόνο για τα μισθολογικά ζητήματα, αλλά και για κάθε υπό διαπραγμάτευση θέμα που αφορά λοιπούς όρους εργασίας ισχύει και κατά το στάδιο της Μεσολάβησης στον Ο.ΜΕ.Δ. (άρθρο 15 παρ.4-5 ν. 1876/1990, όπως ισχύει).

Όλα αυτά τα ζητήματα, όπως και η στάση που τα μέρη τηρούν κατά τη διάρκεια των συλλογικών διαπραγματεύσεων, αποτελούν περιεχόμενο των πρακτικών, τα οποία, βάσει του νόμου, τηρούνται κατά τη διάρκεια των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Με βάση λοιπόν και τα όσα αναφέρονται και στο σημείο 2. της Εγκυκλίου, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις για την κατάρτιση ΣΣΕ καλύπτουν όλα τα ζητήματα που τα διαπραγματευόμενα μέρη θέτουν προς διαπραγμάτευση, δηλαδή όχι μόνο μισθολογικά ζητήματα, αλλά εξίσου και αυτά που αφορούν στη ρύθμιση όλων των θεμάτων που αναφέρονται ως νόμιμο περιεχόμενο της ΣΣΕ.

4. Ζητούμε από τις Υπηρεσίες του Σ.ΕΠ.Ε., στις οποίες κοινοποιείται η παρούσα, να μη διστάζουν να επικοινωνούν με τις οργανώσεις μας που συμβάλλονται σε ΣΣΕ, αλλά και με τη Γ.Σ.Ε.Ε., ώστε να διευκολύνονται ως προς τη κατανόηση της κάθε περίπτωσης.

Ζητούμε εκ νέου να συνεχίζουν να περιφρουρούν τα ελάχιστα ίχνη νομιμότητας που έχουν απομείνει, να αρνηθούν να εφαρμόσουν αντισυνταγματικές διατάξεις και να προβούν σε αυστηρούς ελέγχους και επιβολή προστίμων σε εργοδότες που παραβιάζουν υποχρεώσεις τους και δικαιώματα των εργαζομένων.

Αυτόνομη Παρέμβαση: Η εργοδοτική αυθαιρεσία δεν θα περάσει. Άμεση απελευθέρωση του Γ Κότσαρη

Η μαύρη συγκυβέρνηση, αφού διέλυσε ότι είχε απομείνει από εργασιακό δικαίωμα, ακόμα και σήμερα προχωρά σε συλλήψεις και διώξεις συνδικαλιστών της εταιρίας  Kuehne Nagel κάνοντας πλάτες στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

Συγκεκριμένα η εταιρία Kuehne Nagel  παρά το γεγονός ότι έχει θέσει σε διαθεσιμότητα οκτώ εργαζόμενους, με πρόσχημα ότι έχει πτώση τον κύκλο εργασιών, επιχείρησε να χρησιμοποιήσει σήμερα ενοικιαζόμενους εργαζόμενους.

Στην αντίδραση των εργαζομένων και του Σωματείου τους απάντησε με μηνύσεις, που οδήγησαν στη σύλληψη από το αστυνομικό τμήμα της Σχηματαρίου του προέδρου του Σωματείου Γιώργου Κότσαρη.

Η αστυνομία αντί να συλλάβει την εργοδοσία, η οποία παράνομα και χωρίς ενημέρωση της επιθεώρησης εργασίας επιχείρησε να χρησιμοποιήσει εργαζόμενους από εργολάβο, συνέλαβε συνδικαλιστές που υπερασπίζονταν τη νομιμότητα. Έκανε τα στραβά μάτια στην παρουσία μπράβων της εταιρίας οι οποίοι διευκόλυναν την είσοδο των ενοικιαζόμενων εργαζομένων στην επιχείρηση.

Είναι προφανές ότι οι ενέργειες αυτές γίνονται με την πλήρη κάλυψη της κυβέρνησης και την πολιτικής ηγεσίας του Υπ Εργασίας.

Την ώρα που οι μνημονιακές πολιτικές σφυροκοπούνται από τους εργαζόμενους και θα αποδοκιμαστούν μαζικά από τον Ελληνικό λαό αύριο στις κάλπες, φαίνεται ότι οι εκπρόσωποι του δικομματισμού είναι αμετανόητοι και μέχρι την τελευταία στιγμή δίνουν γη και ύδωρ στην εργοδοσία.

Απαιτούμε τώρα την άμεση απελευθέρωση του Προέδρου του Σωματείου της εταιρίας Kuehne Nagel  Γιώργου Κότσαρη.

Απαιτούμε να σταματήσει η εργοδοτική αυθαιρεσία και η ανοχή από την κυβέρνηση και την αστυνομία

Σε κάθε περίπτωση τους δηλώνουμε ότι η εργοδοτική αυθαιρεσία δεν θα περάσει και  οι εργαζόμενοι με την πάλη τους θα την συντρίψουν.