Δήλωση Γιώργου Γαβρίλη, Αν. Προέδρου ΓΣΕΕ για τις εξαγγελίες του Υπ Εργασίας

Ποιο είναι το πραγματικό γεγονός και ποιο είναι το παιχνίδι, όταν σύμφωνα με τις δηλώσεις του Υπουργού Εργασίας, τη μια μέρα δεν υπάρχει σάλιο για τους εργαζόμενους και την άλλη βρίσκονται περίπου 1 δις ευρώ με τους ίδιους πάντα αποδέκτες.

Η κυβέρνηση με τη σημερινή συνέντευξη του Υπουργού Εργασίας με τα μέτρα που ανακοίνωσε δείχνει να λειτουργεί ως «βαστάζος» των εργοδοτών.

Επιμένει με πολιτικά εργαλεία παλαιάς κοπής ξανά και ξανά να στηρίζει απλόχερα τους εργοδότες με επιδοματικές κρατικές πολιτικές με πρόσχημα τη δήθεν δημιουργία και διατήρηση των θέσεων εργασίας.

Τέτοια μέτρα, όπου κι αν εφαρμόστηκαν, δεν προκύπτει από πουθενά είτε από εμπειρία είτε από κάποιο στοιχείο είτε από έρευνα, ότι είναι μέτρα ικανά για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της ανεργίας.

Αυτή η εμμονή στις αδιέξοδες «ενεργητικές» νεοφιλελεύθερες πολιτικές απασχόλησης γίνεται σε μια στιγμή μάλιστα που απαιτείται η γενναία και εκτεταμένη κοινωνική προστασία του συνόλου των ανέργων.

Το πρόβλημα της ανεργίας και οι εφιαλτικές διαστάσεις που παίρνει δεν αντιμετωπίζονται με χαριστικές επιδοματικές πολιτικές, που στην καλύτερη περίπτωση ανακυκλώνουν τις θέσεις εργασίας και γενικεύουν το μοντέλο των ελαστικών εργασιακών σχέσεων.

Αντίθετα χρειάζεται ένα ριζικό διαφορετικό οικονομικό πρόγραμμα πραγματικής ανάπτυξης βασισμένο στην αύξηση των δημοσίων δαπανών, στην αναδιάρθρωση κλάδων, στη βιώσιμη ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης, στην ενίσχυση του κοινωνικού τομέα, με την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, στη τόνωση της ζήτησης και τη στήριξη των μικρών επιχειρήσεων.

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ- Μεγάλες περικοπές στα δελτία Κοινωνικού Τουρισμού και τις παροχές της Εργαστικής Εστίας

Δελτίο Τύπου

ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΤΩΝ ΔΕΛΤΙΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΟΧΩΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ

Η δραστική και απαράδεκτη περικοπή που σχεδιάζεται κατά 150.000 των δελτίων κοινωνικού τουρισμού της Εργατικής Εστίας, καθώς και άλλων παροχών του Οργανισμού (βιβλία, θέατρο κλπ), συνιστά πρόκληση για τους εργαζόμενους.

Ουσιαστικά, και με πρόσχημα πάλι τη «δημοσιονομική κρίση», η Κυβέρνηση «υπεξαιρεί» με αυταρχικό τρόπο, χρήματα και εισφορές των εργαζομένων προς την Εργατική Εστία, περικόπτοντας ακόμη και τις ελάχιστες παροχές σε μια εφιαλτική περίοδο που βιώνουν οι εργαζόμενοι με τις απολύσεις, τις διαθεσιμότητες, τη μη καταβολή δεδουλευμένων και τις περικοπές ημερών εργασίας να βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.

Αντί λοιπόν η Κυβέρνηση να εξετάσει ακόμα και το ενδεχόμενο της διεύρυνσης των δικαιούχων για Κοινωνικό Τουρισμό, έρχεται με την απόφασή της αυτή να τιμωρήσει τους εργαζόμενους αλλά και να ρίξει ακόμα σε πιο βαθιά ύφεση τον τουριστικό κλάδο, αναπαράγοντας συνεχώς τον φαύλο κύκλο των αποτυχημένων πολιτικών της.

Καλούμε το Υπουργείο Εργασίας και την Κυβέρνηση, έστω και την ύστατη ώρα, να αποσύρει την αντεργατική - αντικοινωνική της απόφαση και να διαθέσει τις συγκεκριμένες εισφορές εργοδοτών και εργαζομένων, για αυτό που πραγματικά τις δίνουν και όχι για να μπαλώσει τα ελλείμματά της.



Το Γραφείο Τύπο της Αυτόνομης Παρέμβασης

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΝΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ, ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ.

Δελτίο Τύπου
15.1.2010

Αφού προηγήθηκαν οι πανικόβλητες διαπιστώσεις του υπουργού εργασίας περί αδυναμίας του ΟΑΕΔ να καταβάλλει επιδόματα ανεργίας, εχθές με νέες του δηλώσεις πιστοποίησε!! τη δραματική αύξηση της ανεργίας, και άρχισε να ανακοινώνει συσσίτια και κουπόνια για τους ανέργους!!

Αντί λοιπόν ο Υπουργός και η Κυβέρνηση να κάνουν διαπιστώσεις δημοσιογραφικού χαρακτήρα και να προτείνουν φιλανθρωπίες για την ανεργία, καλό θα ήταν να διατυπώσουν και να μας ανακοινώσουν κάποιο πραγματικό, συνεκτικό και αποτελεσματικό σχέδιο αντιμετώπισης του εφιάλτη της ανεργίας και να εφαρμόσουν συγκεκριμένα μέτρα εκτεταμένης κοινωνικής προστασίας, με πρώτο την επέκταση και την αύξηση του επιδόματος ανεργίας για το σύνολο των ανέργων.

Φαίνεται καθαρά όμως, ότι παραμένουν δέσμιοι της κοινοτικής επιτήρησης και του Προγράμματος Σταθερότητας που, απλά φτιάχνουν κλίμα για νέες περικοπές δικαιωμάτων και κοινωνικών παροχών.

Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ θα πρέπει να πάψει επιτέλους να παρακολουθεί άφωνη τις αντεργατικές – αντικοινωνικές πολιτικές που βρίσκονται σε πλήρη ανάπτυξη, και να οργανώσει και συντονίσει την πάλη των εργαζομένων και ανέργων, ενάντια στην πρωτοφανή επίθεση που δέχονται, αρχής γενομένης με κήρυξη Πανεργατικής Απεργίας στις 10 Φλεβάρη, όπως όλες οι άλλες δυνάμεις πλέον προτείνουν.

Διαφορετικά, αυτό που θα βουλιάξει αν δεν αλλάξει θα είναι το συνδικαλιστικό κίνημα.

Το Γραφείο Τύπου της Αυτόνομης Παρέμβασης.

Εκδήλωση Διαμαρτυρίας για το ασφαλιστικό

Η Αυτόνομη Παρέμβαση με αφορμή την συνεδρίαση της επιτροπής διαλόγου για το ασφαλιστικό και στα πλαίσια της δίμηνης καμπάνιας και ενημέρωσης των εργαζομένων, προχώρησε σήμερα σε εκδήλωση διαμαρτυρίας στο Υπ Εργασίας.

Μετά το τέλος της εκδήλωσης ο Γραμματέας της Αυτόνομης Παρέμβασης και Αν Πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιώργος Γαβρίλης έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Η Κυβέρνηση επενδύει στο φόβο και την ανασφάλεια. Διαμορφώνει το κατάλληλο κλίμα για να δικαιολογήσει τις δεσμεύσεις της απέναντι στην Ε.Ε. και τις αγορές, που κινούνται στην κατεύθυνση αλλαγής του μοντέλου οργάνωσης του Δημόσιου Ασφαλιστικού Συστήματος, μετατρέποντας το από Δημόσιο σταδιακά σε Ιδιωτικό.

Τρομοκρατούν τους εργαζόμενους, τους μόνους που είναι συνεπείς στο σύνολο των υποχρεώσεών τους απέναντι στο ασφαλιστικό σύστημα.

Αφήνει στο απυρόβλητο όλες εκείνες τις αιτίες που τροφοδοτούν το σύστημα με προβλήματα, όπως η μαύρη εργασία, η εισφοροδιαφυγή, τα κλεμμένα αποθεματικά, η απουσία χρηματοδότησης από το κράτος.

Μιλούν για άδεια ταμεία και την ίδια στιγμή χρηματοδοτούν τους εργοδότες με 100 εκατ € για το υποτιθέμενο πρόγραμμα αντιμετώπισης της ανεργίας των νέων.
Μας χρωστούν, δεν τους χρωστάμε

Το Δημόσιο Ασφαλιστικό Σύστημα αποτελεί αδιαπραγμάτευτη αξία για τους εργαζόμενους, γιατί μπορεί πέραν των άλλων να ενσωματώνει πολιτικές αλληλεγγύης και αναδιανομής από τους ισχυρότερους προς τους ασθενέστερους.

Η ηγεσία του Συνδικαλιστικού Κινήματος, ειδικότερα η πλειοψηφία στη ΓΣΕΕ, οφείλει να εγκαταλείψει την κερκίδα και το ρόλο του θεατή και να οργανώσει τον αγώνα των εργαζομένων.

Την καλούμε να προκηρύξει απεργία στις 10 Φλεβάρη συντονίζοντας τον αγώνα των εργαζομένων στον Ιδιωτικό τομέα με τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, δημιουργώντας ένα μέτωπο αντίστασης, καθιστώντας ταυτόχρονα τους εργαζόμενους πρωταγωνιστές των εξελίξεων.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΗΛΙΚΙΑΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

Η σχεδιαζόμενη, σύμφωνα με πληροφορίες, ψήφιση νόμου για υλοποίηση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και αύξησης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών αποτελεί νέα επίθεση εναντίον των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στο Δημόσιο και ιδιαίτερα των γυναικών αλλά και πλήρη διάψευση των προεκλογικών δεσμεύσεων της κυβέρνησης.

Οι αποφάσεις αυτές αποδεικνύουν τις προθέσεις της κυβέρνησης, που με άλλοθι την Ευρωπαϊκή Ένωση, ανατρέπουν τα ασφαλιστικά δικαιώματα, μετατρέπουν τον χαρακτήρα της ασφάλισης από κοινωνικό σε επαγγελματικό, αυξάνουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών και οδηγούν ουσιαστικά τα ασφαλιστικά ταμεία σε πλήρη κατάρρευση.

Αποκαλύπτουν επίσης και τις κρυφές δεσμεύσεις που φαίνεται να έχει αναλάβει η κυβέρνηση απέναντι στην ΕΕ με αφορμή το πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης.

Η Αυτόνομη παρέμβαση καταδικάζει αυτές τις επιλογές.

Μπροστά σ’ αυτές τις εξελίξεις απαιτείται ο αποφασιστικός αγώνας του συνδικαλιστικού κινήματος για να σταματήσουν αυτές οι πολιτικές.

Οι πλειοψηφίες των Συνδικαλιστικών Οργανώσεων πρέπει ν’ αναλάβουν τις ευθύνες τους και να οργανώσουν την πάλη των εργαζομένων.

Η ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
4/1/2010

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στην αγωνία της να παρουσιάσει έργο στο μέτωπο της ανεργίας, ωθείται σε λύσεις που έχουν αποδειχθεί τουλάχιστον ατελέσφορες και αναποτελεσματικές,
Το μέτρο, που προωθεί η κυβέρνηση για την 4ετή επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών προς τους εργοδότες για να κάνουν προσλήψεις, επαναφέρει με παραλλαγή την παλαιότερη πρόταση του Γ. Παπανδρέου στο Λαύριο πριν από 5 χρόνια, όπου πρότεινε την 4ετή απασχόληση των νέων χωρίς ασφάλιση.

Τη στιγμή που στη χώρα μας, ο εφιάλτης της ανεργίας αποκτά μαζικές διαστάσεις, ξεπερνώντας τα 762.000 εγγεγραμμένα άτομα, η λύση που προτείνει η κυβέρνηση, μόλις και μετά βίας και για μια χρονική στιγμή μπορεί να υπάρξει μια οριακή άμβλυνση του προβλήματος ή και το χειρότερο μπορεί να έχουμε μια ηλιακή μετατόπιση της ανεργίας σε μεγαλύτερες ηλικίες και μάλιστα με υψηλό κόστος. Κόστος που θα επωμιστεί ο ελληνικός λαός και οι εργαζόμενοι, για να συνεχίσουν οι εργοδότες να βρίσκουν δεκανίκι σε επιδοματικές κρατικές πολιτικές, με πρόσχημα τη δήθεν δημιουργία ή διατήρηση των θέσεων εργασίας.

Τέτοιου είδους μέτρα, όπου κι αν εφαρμόστηκαν όχι μόνο δεν έφεραν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα στην αύξηση της απασχόλησης, αλλά αντίθετα λειτούργησαν υπέρ της περαιτέρω ενίσχυσης της προσωρινής και ελαστικής εργασίας και απ’ την άλλη δημιουργούν ένα ακόμα κεκτημένο, όπου η κοινωνία θα πρέπει εσαεί να χρηματοδοτεί τους εργοδότες.

Το πρόβλημα της ανεργίας δεν αντιμετωπίζεται με αποσπασματικές επιδοματικές πολιτικές. Αντιμετωπίζεται με ένα ριζικά διαφορετικό οικονομικό πρόγραμμα πραγματικής ανάπτυξης, βασισμένο στις εκτεταμένες δημόσιες επενδύσεις, στη βιώσιμη ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης της χώρας και στην ενίσχυση του κοινωνικού τομέα με δημιουργία μαζικών θέσεων εργασίας, μακριά από την υποδούλωση που επιβάλλει το Κεφάλαιο μέσα από το Σύμφωνο Σταθερότητας, σε δοκιμασμένες και αποτυχημένες νεοφιλελεύθερες συνταγές.

Πώς αμείβονται οι Αργίες των εορτών των Χριστουγέννων & της Πρωτοχρονιάς

ΑΠΟ ΤΟ

ΚΕ.Π.Ε.Α. - ΚΕΝΤΡΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ & ΑΝΕΡΓΩΝ - ΓΣΕΕ

Κατά την περίοδο των εορτών έχουν καθορισθεί με το νόμο ημέρες υποχρεωτικής αργίας και ημέρες κατ’ έθιμο αργίας.

Ως ημέρα υποχρεωτικής αργίας είναι η ημέρα των Χριστουγέννων (25η Δεκεμβρίου) κατά την οποία απαγορεύεται η απασχόληση των μισθωτών και η λειτουργία των επιχειρήσεων εκτός από εκείνες που νόμιμα λειτουργούν κατά τις Κυριακές και τις γιορτές.

Έτσι ισχύουν τα εξής:

1) Επιχειρήσεις που δεν θα λειτουργήσουν Εάν δεν λειτουργήσει η επιχείρηση καταβάλλεται στους μισθωτούς που αμείβονται με ημερομίσθιο το σύνηθες καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους χωρίς καμία προσαύξηση. Στους μισθωτούς που αμείβονται με μισθό δεν οφείλεται τίποτα πέραν του μηνιαίου μισθού.

2) Επιχειρήσεις που θα λειτουργήσουν Οι μισθωτοί που θα απασχοληθούν ημέρα υποχρεωτικής αργίας δικαιούνται να λάβουν αν αμείβονται με ημερομίσθιο το σύνηθες καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους και προσαύξηση 75% που θα υπολογισθεί στο νόμιμο ωρομίσθιό τους για όσες ώρες απασχοληθούν.

Στην περίπτωση που οι εργαζόμενοι αμείβονται με μηνιαίο μισθό:

α) προσαύξηση 75% επί του νόμιμου ωρομίσθιού τους και το οφειλόμενο κατά τη συγκεκριμένη ημέρα μισθό τους ίσο με τόσα ωρομίσθια όσα είναι και οι ώρες απασχόλησης εφόσον πρόκειται για επιχειρήσεις που υπάγονται στις διατάξεις περί Κυριακής αργίας και λειτουργούν εκτάκτως και

β) μόνο προσαύξηση 75% επί του νόμιμου ημερομισθίου για όσες ώρες απασχοληθούν αν πρόκειται για μισθωτούς επιχειρήσεων που δεν υπάγονται στις διατάξεις περί Κυριακής αργίας

γ) Όσοι από τους ημερομίσθιους δεν προσέλθουν στην εργασία τους αν γνωρίζουν ότι η επιχείρηση λειτουργεί δεν θα λάβουν την αμοιβή της ημέρας αυτής.

Ως κατ’ έθιμο αργίες είναι η δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων (26η Δεκεμβρίου), η Πρωτοχρονιά (1η Ιανουαρίου), τα Θεοφάνια (6 Ιανουαρίου) και αμείβονται ως εξής:

Οι παραπάνω εορτές δεν περιλαμβάνονται στις εξαιρέσιμες και συνεπώς είναι εργάσιμες ημέρες για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα εκτός αν έχουν καθιερωθεί ως εξαιρέσιμες αργίες με ειδικά διατάγματα, συλλογικές συμβάσεις κτλ.

Έτσι επιτρέπεται κατά την ημέρα αυτή η λειτουργία των ιδιωτικών επιχειρήσεων όσο και η απασχόληση των μισθωτών. Στους μισθωτούς που απασχολούνται κατά τις ημέρες αυτές, αν μεν είναι ημερομίσθιοι οφείλεται να λάβουν το συνήθως καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους χωρίς καμία προσαύξηση, αν δε αμείβονται με μηνιαίο μισθό καμιά αμοιβή, πέρα του κανονικού μισθού τους. Σημειώνεται ιδιαίτερα για τους αμειβόμενους με ημερομίσθιο εάν δεν απασχοληθούν τις ημέρες αυτές, έστω και για λόγους που δεν οφείλονται σε υπαιτιότητά τους, θα καταβληθεί το ημερομίσθιό τους.

Εάν η επιχείρηση παραμένει κλειστή κατά τις ημέρες αυτές,

α) όσοι αμείβονται με ημερομίσθιο δεν δικαιούνται κατά κανόνα να λάβουν το ημερομίσθιό τους γιατί δεν υπάρχει διάταξη νόμου με την οποία να θεσπίζεται γενική υποχρέωση των εργοδοτών για την πληρωμή του ημερομισθίου τους στις μη εξαιρέσιμες αργίες, εκτός βέβαια αν από έθιμο, ή επιχειρησιακή συνήθεια, ή ΣΣΕ κλπ. προβλέπεται ότι θα αργήσουν στις εορτές αυτές, καταβάλλοντας όμως το αντίστοιχο ημερομίσθιο και

β) όσοι αμείβονται με μηνιαίο μισθό θα λάβουν κανονικά το μισθό τους χωρίς καμιά πρόσθετη αμοιβή. Αν όμως η επιχείρηση λειτουργεί συνήθως κατά τη ημέρα αυτή αλλά φέτος ο εργοδότης αποφάσισε μονομερώς να μη λειτουργήσει, οφείλει να καταβάλλει στους αμειβόμενους με ημερομίσθιο το ημερομίσθιό τους, κατά τις διατάξεις περί υπερημερίας εργοδότου, και σε όσους αμείβονται με μηνιαίο μισθό δεν δικαιούνται άλλης αμοιβής εκτός από τον κανονικό μηνιαίο μισθό τους.

Αν όμως η επιχείρηση παρέμεινε κλειστή τα προηγούμενα χρόνια και φέτος ο εργοδότης εξαιρετικώς αποφάσισε τη λειτουργία της, τότε: α) οι αμειβόμενοι με ημερομίσθιο δικαιούνται το κανονικό τους ημερομίσθιο και β) οι αμειβόμενοι με μισθό δικαιούνται να λάβουν το 1/25 επί πλέον του μισθού τους (διότι ο μισθός αντιστοιχεί στις εργάσιμες ημέρες του μηνός, ενώ η ημέρα αυτή δεν ήταν για αυτούς εργάσιμη και συνεπώς δεν περιλαμβάνονταν στο μισθό τους η αμοιβή για την ημέρα αυτή).

Εάν κατά τις ημέρες αυτές που χαρακτηρίζονται σαν εργάσιμες ο μισθωτός απουσιάσει αυθαίρετα από την εργασία του, δεν δικαιούται να λάβει το ημερομίσθιό και η απουσία του μπορεί να θεωρηθεί αδικαιολόγητη. Αντίθετα, αν ο εργοδότης δεν επιτρέψει για οποιοδήποτε λόγο εκτός από της περίπτωση ανωτέρας βίας στους μισθωτούς να εργαστούν, υποχρεούται να τους καταβάλλει το ημερομίσθιο της ημέρας αυτής.

Η πρόταση της Αυτόνομης Παρέμβασης στο ΓΣ της ΓΣΕΕ και η στάση των άλλων δυνάμεων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 21-12-2009

Η Αυτόνομη Παρέμβαση στο Γενικό Συμβούλιο της ΓΣΕΕ μπροστά στην επίθεση που βρίσκεται σε εξέλιξη με πρόσχημα την κρίση στο εισόδημα των εργαζομένων, στα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, στην προσπάθεια να καμφθούν οι αντιστάσεις των εργαζομένων τόνισε ότι το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει όχι μόνο να μην υποκλιθεί σε αυτή τη λογική, αλλά αντίθετα να παλέψει για την ανατροπή της.

Έθεσε έξι προϋποθέσεις ενός επιτυχημένου αγώνα:

1. Την ανατροπή του κλίματος φόβου, να πείσουμε ότι υπάρχει άλλη πολιτική διεξόδου

2. Η ΓΣΕΕ να αλλάξει ρότα και να πείσει έμπρακτα γι' αυτό

3. Την ενίσχυση της συμμετοχή των εργαζομένων και την ενότητα δράσης

4. Την υπεράσπιση του δημόσιου, καθολικού, αναδιανεμητικού χαραχτήρα της κοινωνικής ασφάλισης

5. Την διεκδίκηση της σταθερής εργασίας, χωρίς ελαστικότητες

6. Την διεκδίκηση ικανοποιητικής Ε.Γ.Σ.Σ.Ε.

Πρότεινε στο Γ.Σ. της ΓΣΕΕ το πρώτο απεργιακό βήμα να γίνει στα τέλη Γενάρη με κοινή απεργία ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Ταυτόχρονα μέχρι την απεργιακή κινητοποίηση η ΓΣΕΕ να προχωρήσει σε πολύμορφες δράσεις που θα βάλουν σε κίνηση το Συνδικαλιστικό κίνημα σε όλα τα επίπεδα.

Την πρόταση αυτή δεν στηρίχτηκε από τις άλλες δυνάμεις στο ΓΣ της ΓΣΕΕ. Η ΠΑΣΚΕ παραμένει σταθερά προσανατολισμένη να λειτουργεί συμπληρωματικά στις επιλογές της Κυβέρνησης επανερχόμενη σε ένα μοντέλο Κυβερνητικού Συνδικαλισμού που προσθέτει νέα προβλήματα στην αξιοπιστία της ΓΣΕΕ.

Η ΔΑΚΕ προτίμησε να μην τοποθετηθεί για την ανάγκη απεργιακής κινητοποίησης ενώ το ΠΑΜΕ, με την επικοινωνιακού τύπου αποχώρηση του, διευκόλυνε τις δυνάμεις αυτές στις επιλογές τους.

Η Αυτόνομη Παρέμβαση θα επιμείνει στη γραμμή των αγώνων και θα παλέψει με κάθε μέσο προκειμένου οι εργαζόμενοι να οργανώσουν την αντίσταση και τους αγώνες τους και το συνδικαλιστικό κίνημα να ξεφύγει από τη αδράνεια και τον συμβιβασμό.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΓΣΕΕ

ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΣΕΕ
18-12-2009

ΜΑΖΙΚΟΣ –ΕΝΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΩΝ ΜΑΣ.
ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ
24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΓΕΝΑΡΗ

Το συνδικαλιστικό κίνημα και οι εργαζόμενοι της χώρας μας βρίσκονται μπροστά σε μια νέα κατάσταση μετά τις βουλευτικές εκλογές που παρά τα προεκλογικώς επαγγελλόμενα, εξελίσσεται σε μια ολομέτωπη επίθεση απέναντι στα εργατικά δικαιώματα. Η επίθεση αυτή εντάσσεται στην ίδια γραμμή νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εφαρμόζονται στην χώρα μας από το 1990 και μετά αλλά έχει προσλάβει έναν πρωτοφανή σε οξύτητα χαραχτήρα με την επίκληση των δημοσιονομικών προβλημάτων της χώρας, που χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για να συρρικνωθούν δραματικά το εισόδημα, η εργασία, τα δικαιώματα, το κοινωνικό κράτος και να υποθηκευτεί το μέλλον της χώρας σε έναν φαύλο κύκλο στασιμότητας και αναπαραγωγής και διεύρυνσης των καπιταλιστικών κερδών.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ όλο και περισσότερο εναρμονίζει την πολιτική της με το σχέδιο της προηγούμενης κυβέρνησης. Με την συνδρομή της Ευρωπαϊκής ένωσης, των διεθνών χρηματοπιστωτικών –κερδοσκοπικών οργανισμών διαμορφώνεται ένα ασφυκτικό κλίμα πειθάρχησης των εργαζομένων και της ελληνικής κοινωνίας. Η τρομοκρατία των ελλειμμάτων, η ψευδής εικόνα περί του αναπόφευκτου των αλλαγών που προτείνονται, προσπαθούν να εμπεδώσουν ένα κλίμα μοιρολατρίας και ηττοπάθειας, μια λογική «καθίστε στα αυγά σας γιατί υπάρχουν και χειρότερα».

Το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει όχι μόνο να μην υποκλιθεί σε αυτή τη λογική, αλλά αντίθετα να παλέψει για την ανατροπή της.

Η κυβέρνηση επιχειρεί με επικοινωνιακά τεχνάσματα να δείξει ότι παρόλα αυτά δεν υποτάσσεται. Πρόκειται για μαγική εικόνα. Η κυβέρνηση πειθαρχεί όλο και περισσότερο στις επιταγές του κεφαλαίου. Οι όποιες επιμέρους διαφοροποιήσεις και επί μέρους πολιτικές που αντικαθιστούν αναχρονισμούς στο πολιτικό και οικονομικό σύστημα, δεν αλλάζουν καθόλου την ουσία μιας πολιτικής που είναι και νεοφιλελεύθερη και γι’ αυτό το λόγο αντεργατική. Αποδεσμεύεται διαρκώς από όποιες περιορισμένου χαραχτήρα προεκλογικές δεσμεύσεις είχε για τους εργαζόμενους.

Ο κρατικός προϋπολογισμός, τα πρόσφατα μέτρα του κου Παπανδρέου, το πρόγραμμα σταθερότητας συμπυκνώνουν με άλλο τρόπο την εφαρμογή του Ιρλανδικού μοντέλου. Θα οδηγήσουν σε δραματική αύξηση της ανεργίας, συρρίκνωση του εργατικού εισοδήματος, αύξηση των φορολογικών βαρών στους εργαζόμενους, σε μείωση του δημοσίου τομέα και σε έξαρση των ιδιωτικοποιήσεων, διάλυση του κοινωνικού κράτους, διατήρηση του απαράδεκτης εργασιακής επισφάλειας. Με αυτή την πολιτική δεν υπάρχει διέξοδος από την κρίση αλλά βάθεμά της. Το αποτέλεσμα της θα είναι ένα δραματικό κοινωνικό κόστος παράλληλα με τη συντήρηση ή και την ενίσχυση της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Ο κοινωνικός διάλογος, χρησιμοποιείται ως μοχλός επιβολής απόψεων. Η κυβέρνηση αναζητεί συνενόχους στην εφαρμογή της αντεργατικής της πολιτικής και δεν πρέπει να βρεθούν συνδικαλιστές που να παίξουν αυτό τον ρόλο.

ΠΩΣ ΑΠΑΝΤΑ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Η στάση του συνδικαλιστικού κινήματος σήμερα θα καθορίσει τις εξελίξεις για πάρα πολλά χρόνια. Μόνος δρόμος σήμερα είναι αυτός της ενωμένης πάλης, της σύγκρουσης με αυτές τις πολιτικές της προβολής μιας εναλλακτικής στρατηγικής διεξόδου από την κρίση σε όφελος της εργασίας, της εξειδίκευσης και διεκδίκησης ενός επιθετικού πλαισίου στόχων. Παρά τις μεγάλες αντιθέσεις μας με την σημερινή πλειοψηφία επιμένουμε και απαιτούμε: Η ΓΣΕΕ πρέπει να παίξει το ρόλο του εκφραστή των συμφερόντων των εργαζομένων και του οργανωτή των αγώνων τους.

Έξι προϋποθέσεις ενός επιτυχημένου αγώνα:

1) Ανατροπή του κλίματος φόβου, να πείσουμε ότι υπάρχει άλλη πολιτική διεξόδου. Το συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορεί να δώσει την μάχη στην βάση των επί μέρους αλλαγών. Απαιτείται η προβολή εναλλακτικών λύσεων στα πλαίσια μιας άλλης οικονομικής λογικής που θα έχει ως κριτήρια και στόχους: την αντιμετώπιση της ανεργίας, την αύξηση των εισοδημάτων των εργαζομένων, την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, την απόκρουση των ιδιωτικοποιήσεων, την πλήρη και σταθερή εργασία, την αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου. Αυτά προϋποθέτουν ότι το έλλειμμα αντιμετωπίζεται σε έναν διαφορετικό ορίζοντα πολύ μεγαλύτερης διάρκειας από την τετραετία και επιλέγεται ο δρόμος της ανάπτυξης και όχι ο δρόμος της οικονομικής συρρίκνωσης. Αυτά απαιτούν ένα συνολικά διαφορετικό σχέδιο για την οικονομία με εθνική και ευρωπαϊκή διάσταση.

2) Η ΓΣΕΕ να αλλάξει ρότα και να πείσει έμπρακτα γι’ αυτό. Η εικόνα της ΓΣΕΕ έχει φθαρεί στους εργαζόμενους σαν αποτέλεσμα των επιλογών της πλειονότητας της ηγεσίας της. Το τελευταίο διάστημα η κατάσταση έχει χειροτερέψει δραματικά με την εικόνα κομματικής πειθάρχησης που εκπέμπει ιδίως ο πρόεδρός της σε ορισμένα θέματα (stage, ασφαλιστικό κ.α.). Η συνδικαλιστική μας οργάνωση δεν μπορεί να παίζει τον ρόλο ούτε του τροχονόμου των κυβερνητικών πολιτικών, ούτε πολύ περισσότερο του συνεργάτη στην εφαρμογή τους. Αν δεν αλλάξει στάση άμεσα ,η ζημιά θα είναι ανεπανόρθωτη. Εμείς δε θέλουμε οι εργατικοί θεσμοί που είναι τα συνδικαλιστικά όργανα της τάξης μας να χρεοκοπήσουν μαζί με τις ηγεσίες τους. Απαιτείται άμεσα η καταγγελία της κυβερνητικής πολιτικής, η απεμπλοκή της ΓΣΕΕ από τον λεγόμενο κοινωνικό διάλογο και η οργάνωση με συγκεκριμένο σχέδιο του αγώνα των εργαζομένων. Το κύριο είναι η ανάπτυξη του αγώνα των εργαζομένων, η επιμονή σε διεκδικητικούς στόχους, ο διάλογος να γίνει στην κοινωνία και όποτε χρειαστεί να γίνεται με διμερή τρόπο και όχι με την εκφυλιστική μορφή και τον αποπροσανατολιστικό τρόπο που επιδιώκει η κυβέρνηση.

3) Να ενισχύσουμε την συμμετοχή των εργαζομένων και την ενότητα δράσης. Η δημιουργία ενός απαραίτητου αγωνιστικού μετώπου απαιτεί να προκρίνουμε μορφές που θα βάζουν σε διαδικασία συναπόφασης τους εργαζόμενους, που θα ενισχύουν τον ρόλο των συνελεύσεων, των πρωτοβάθμιων σωματείων, των μαζικών διαδικασιών βάσης. Κομβικό ζήτημα αποτελεί επίσης το άμεσο σταμάτημα των ενεργειών που διασπούν την ενιαία δράση του κινήματος, που πολώνουν τους εργαζόμενους, που αποδυναμώνουν τον κοινό αγώνα Η κυβέρνηση διευκολύνεται από αυτή την κατάσταση και πολύ περισσότερο εξυπηρετείται από ενδεχόμενη οργανωτική διάσπαση που από πολλές πλευρές επιδιώκεται. Είναι άλλο πράγμα η δημιουργία προϋποθέσεων πρόσθετης αγωνιστικής δράσης των από κάτω, οι θεματικές συσπειρώσεις πάλης και άλλο πράγμα οι διασπαστικές πρακτικές που μονιμοποιούν διαχωρισμούς μεταξύ των εργαζομένων.

4) Να υπερασπίσουμε τον δημόσιο, καθολικό, αναδιανεμητικό χαραχτήρα της κοινωνικής ασφάλισης. Το ασφαλιστικό αντιμετωπίζεται ως δημοσιονομικό και όχι ως κοινωνικό πρόβλημα. Η κυβέρνηση όχι μόνο εγκαταλείπει την προεκλογική της δέσμευση για κατάργηση του νόμου Πετραλιά, αλλά προετοιμάζει νέα επίθεση περαιτέρω συρρίκνωσης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων αλλά κυρίως την δομική αλλαγή του συστήματος και την μετατροπή του από διανεμητικό σε ατομικό κεφαλαιοποιητικό με δραματική επίπτωση στα μελλοντικά δικαιώματα των εργαζομένων. Η ΓΣΕΕ οφείλει με σαφήνεια να καταγγείλει το κυβερνητικό σχέδιο και να επιμείνει στην κατάργηση των αντιασφαλιστικών διατάξεων, την ενίσχυση των συντάξεων, την προστασία του καθεστώτος πρόωρης συνταξιοδότησης και των βαρέων-ανθυγιεινών, να απαιτήσει επαρκή τριμερή χρηματοδότηση και επιστροφή των καταληστευθέντων πόρων και να υπερασπίσει την δημόσιο, καθολικό, διανεμητικό χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης.

5) Να διεκδικήσουμε την σταθερή εργασία ,χωρίς ελαστικότητες. Η κυβέρνηση επιδιώκει το εξωραϊσμό της σημερινής απαράδεκτης κατάστασης που έχει μετατρέψει σε ζούγκλα την λεγόμενη αγορά εργασίας που κυριαρχεί η εργοδοτική αυθαιρεσία Εμείς δεν μπορούμε να δεχτούμε αυτή την κατάσταση στο όνομα κάποιων μικροαλλαγών που διατηρούν τον πυρήνα αυτού του αντεργατικού πλαισίου. Στόχος μας η συνολική αναμόρφωση του νομοθετικού πλαισίου με επιδίωξη την μείωση των ωρών εργασίας, την κατάργηση των απαράδεκτων μορφών ενοικίασης, εργασίας με μπλοκάκι, STAGE, εργολαβίες στο δημόσιο, και τη διασφάλιση της απασχόλησης τους, τη δραστική ενίσχυση της πλήρους εργασίας αορίστου χρόνου στον ιδιωτικό τομέα με την σταδιακή κατάργηση όλων των ελαστικοτήτων, την εξασφάλιση πλήρων δικαιωμάτων στους ελαστικά απασχολούμενους για όσο διάστημα-παρά την δική μας αντίθεση- εργάζονται με αυτές τις μορφές, την ουσιαστική ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της επιθεώρησης εργασίας. Να ακυρωθούν όλες οι συμφωνίες μείωσης του χρόνου εργασίας και αμοιβής.

6) Διεκδίκηση ικανοποιητικής Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. Πρέπει να γίνει ουσιαστική προετοιμασία για αγωνιστική διεκδίκηση της νέα σύμβασης. Να συζητηθεί ουσιαστικά με τους εργαζόμενους το περιεχόμενο και η μορφή διεκδίκησής της ώστε να αποτραπεί μια διαδικασία διαπραγμάτευσης μόνο από τα πάνω. Να προκρίνουμε ως επιλογή την ταυτόχρονη διεκδίκηση της Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. με τις κλαδικές συμβάσεις ώστε να διευρυνθεί το μέτωπο πάλης. Να προτείνουμε ως βασικές αιχμές την γενναία αύξηση του κατώτερου μισθού με διορθωτικό ποσό 200 €, από 1-1-2010 και πρόσθετη αναπροσαρμογή του με βάση τον πληθωρισμό (αντίστοιχη αναπροσαρμογή του ημερομισθίου) ώστε μέσα σε μια τριετία να εξομοιωθεί με τα ευρωπαϊκά δεδομένα, την αύξηση του επιδόματος γάμου στο 15%, και παιδιών στο 7%, 10%, 15% ανάλογα με τον αριθμό παιδιών, τον διπλασιασμό του επιδόματος αδείας και την αύξηση κατά 1 εβδομάδα των ημερών κανονικής άδειας, την μείωση του χρόνου εργασίας στις 35 ώρες την εβδομάδα, τη χορήγηση σε κάθε εργαζόμενο κάρτας απεριορίστων διαδρομών κ.α.

ΔΙΑΡΚΗΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Η κυβέρνηση θα περάσει το μεγαλύτερο μέρος της αντεργατικής πολιτικής της μέχρι τον Απρίλιο. Σε αυτή την χρονική περίοδο θα εξελίσσεται και το ζήτημα των συμβάσεων. Πρέπει συνεπώς να σχεδιαστεί η οργάνωση ενός κύματος πολύμορφων κινητοποιήσεων σε αυτή την περίοδο, που να κορυφώνεται τον Απρίλη.

Το πρώτο απεργιακό βήμα προτείνουμε να γίνει στα τέλη Γενάρη με κοινή απεργία ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Επιμένουμε όμως ότι χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια ώστε να δημιουργηθεί μια αγωνιστική κινητικότητα από τα κάτω που είναι το πιο ουσιαστικό για να σπάσει το κλίμα φόβου και ηττοπάθειας. Μορφές δράσης με περιοδείες, συνελεύσεις, επιτροπές αγώνα κατά συνοικία στις μεγάλες πόλεις, συγκεντρώσεις, ημερίδες, συλλογή υπογραφών είναι διαδικασίες που θα βοηθήσουν ουσιαστικά στην επιτυχία των κεντρικών κινητοποιήσεων.

Οι εξελίξεις θα οδηγήσουν αναπόφευκτα σε μεγάλες κοινωνικές εντάσεις και εκρήξεις που μπορεί να πάρουν άγρια μορφή λόγω της απόγνωσης που θα δημιουργήσει η αντεργατική οικονομική πολιτική. Η ΓΣΕΕ οφείλει να μπει μπροστά και να δώσει πολιτική διέξοδο σε αυτούς τους αγώνες. Σε αντίθετη περίπτωση θα ξεπεραστεί απ’ τους ίδιους τους εργαζομένους.

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ VODAFONE ΓΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ VODAFONE-ΠΑΝΑΦΟΝ
(Αρ. Απόφασης Πρωτοδικείου: 5215/2008)
Αρ. Πρωτοκόλλου: 57/2009
Χαλάνδρι, 15/12/2009

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Η διοίκηση της VODAFONE να αποσύρει την προσφυγή εναντίον του Επιχειρησιακού Σωματείου

Κανένα εμπόδιο στη σύναψη Συλλογικών Συμβάσεων

Τους τελευταίους μήνες το Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων Vodafone-Πάναφον, έχει ξεκινήσει τις διεργασίες για την υπογραφή Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΣΣΕ). Κατέθεσε επίσημη πρόταση για διαπραγμάτευση προς τη διοίκηση της εταιρείας στις 4 Νοεμβρίου.

Στην πρώτη συνάντηση, που έγινε στις 26 Νοεμβρίου, η Διοίκηση της εταιρείας αρνήθηκε οποιαδήποτε συζήτηση για ΕΣΣΕ, προβάλλοντας ως επιχειρήματα την δύσκολη οικονομική κατάσταση της εταιρείας και τη γενικότερη κρίση της αγοράς. Αρνήθηκε κατηγορηματικά τις διαπραγματεύσεις για ένα συνολικό σχέδιο κατοχύρωσης των εργαζομένων, και αντιπρότεινε την συζήτηση για επιμέρους ειδικά θέματα χωρίς χρονοδιάγραμμα και δεσμεύσεις.

Τονίζουμε πως την ίδια στιγμή η Vodafone συνεχίζει να είναι από τις πλέον κερδοφόρες εταιρείες στην Ελλάδα με νέα ανοίγματα στην αγορά και κινήσεις που σταθεροποιούν τα κέρδη της και τις επενδύσεις της (μόνο για την περίοδο Απριλίου-Σεπτεμβρίου 2009 καταγράφει συνολικά έσοδα 601 εκατ. στερλίνες (673,12 εκατ. ευρώ).

Στην ίδια συνάντηση η Διοίκηση μας ενημέρωσε πως η εταιρεία έχει προσφύγει εναντίον του σωματείου στην Επιτροπή του άρθρου 15 του Ν.1264/1982 -η οποία εκδικάστηκε στις 11 Δεκεμβρίου- αμφισβητώντας την αντιπροσωπευτικότητά του και τη δυνατότητά του να συνάπτει ΕΣΣΕ. Ως επιχείρημα προβάλλεται το γεγονός ότι στο σωματείο δεν επιτρέπεται η συμμετοχή διοικητικών/διευθυντικών στελεχών με θέσεις υψηλότερες του επιπέδου team leader (supervisors, managers, κλπ.), ενώ ισχυρίζονται πως η σύνθεση του σωματείου δεν είναι αντιπροσωπευτική των εργαζομένων της εταιρείας.

Είναι ολοφάνερο πως η διοίκηση της εταιρείας όχι μόνο δεν προτίθεται να συζητήσει την εφαρμογή της ΕΣΣΕ, αλλά θα κρατήσει την ίδια σκληρή και αντεργατική στάση που διατηρεί όλον αυτόν τον καιρό, όταν προβαίνει σε απολύσεις, «οικειοθελείς αποχωρήσεις», εντατικοποίηση της εργασίας, απόπειρες outsourcing (όπως με την πρόσφατη περίπτωση των συναδέλφων από το τμήμα ADSL/Broadband), αλλά και έμμεσης αντικατάστασης του τακτικού προσωπικού με υπενοικιαζόμενους που αμείβονται με πενιχρούς μισθούς και εργάζονται με μηνιαίες συμβάσεις.

Τα Σωματεία και οι συνδικαλιστές που υπογράφουμε το παρόν ψήφισμα, συμπαραστεκόμαστε στον δίκαιο αγώνα του Σωματείου Εργαζομένων στην VODAFONEΕ για την σύναψη Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης.

Στηρίζουμε την Παράσταση Διαμαρτυρίας που καλεί το Σωματείο την Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου στις 8:00 π.μ. στις κεντρικές κτιριακές εγκαταστάσεις της VODAFONE, Τζαβέλλα 1-3 στο Χαλάνδρι και απαιτούμε από την Διοίκηση της:

· Να αποσύρει άμεσα την προσφυγή εναντίον του Επιχειρησιακού Σωματείου.
· Να σταματήσει τις κωλυσιεργίες και να συνάψει Επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, που να ανταποκρίνεται στο σημερινό κόστος ζωής και να αναλογεί στο µμέγεθος και τα κέρδη της Επιχείρησης.

· Να σταματήσει άμεσα κάθε απόπειρα μείωσης του προσωπικού με οποιονδήποτε τρόπο.

Όλοι μαζί είμαστε πιο δυνατοί και μπορούμε να πετύχουμε καλύτερες εργασιακές συνθήκες και δίκαιες αμοιβές για κάθε εργαζόμενο.

Το ΔΣ του Πανελληνίου Σωματείου Εργαζομένων Vodafone

ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΕΣ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΩΝ & ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΙΚΩΝ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ ( Σ.Ε.Τ.Τ.Ε.Α)

e – mail: mailtosettea@yahoo.gr

Συνάδελφοι-ισσες η προκλητικότητα των εργοδοτών το τελευταίο διάστημα έχει φέρει τα πράγματα στο απροχώρητο. Φτάσαμε στο σημείο οι εργοδότες να καταπατούν πλέον κάθε εργατικό δίκαιο και να δηλώνουν ότι δεν έχουν να πληρώσουν μισθούς ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ Ή ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ είτε δεν θα πληρώσουν δώρο Χριστουγέννων.

Έχουμε την περίπτωση του fransaise της acs Αγ. Παρασκευής να αλλάζει ιδιοκτήτη και να πετά στον δρόμο τους εργαζόμενους, έχουμε τις περιπτώσεις των fransaise της σπηντεξ όπου μονίμως οι συνάδελφοι αργούν να πληρωθούν. Ανάλογα προβλήματα και στη Γεν. Ταχυδρομική.

Όπως και να έχει αυτό που δείχνει να συμβαίνει είναι ότι σε όλες τις εταιρείες ταχυμεταφοράς και ταχυδρόμησης που έχουν fransaise, το κουμάντο το κάνουν οι μητρικές εταιρείες. Συνεπώς έχουν και την μέγιστη ευθύνη για την καταπάτηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων,

Για όλους αυτούς τους λόγους και μετά από απόφαση του Δ.Σ. του σωματείου μας θα πραγματοποιηθεί 4ωρη στάση εργασίας την Πέμπτη 17/ 12/ 09, 07:00π.μ – 11:00 π.μ

με τα εξής αιτήματα στον κλάδο ταχυδρόμησης – ταχυμεταφορας .

· Άμεση καταβολή μισθοδοσίας των εργαζομένων για τον μήνα Νοέμβρη.
· Υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων στα πρακτορεία “franchise”.
· Όχι στην καταστρατήγηση της εργατικής νομοθεσίας και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.
· 7ωρο – 5νθήμερο – 35ωρο.
· Βαρέα Ανθυγιεινά Ένσημα στον κλάδο
· Αναγνώριση ειδικοτήτων

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2009 ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2009 ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Αναφορικά µε τη λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων κατά την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων, η Οµοσπονδία µας επισημαίνει τα εξής:

1. Παρ΄ ότι, ρητά διαφωνεί και είναι αντίθετη µε τη λειτουργία των καταστημάτων κατά τις Κυριακές αργίες, εφαρμόζεται η ισχύουσα νομοθεσία και ειδικότερα το άρθρο 1, του Β.∆. 750/71, το οποίο αναφέρει: «Επιτρέπεται η λειτουργία των επιχειρήσεων και των παντός είδους καταστημάτων κατά το κεκανονισμένον ωράριον λειτουργίας των α) κατά την Κυριακήν η οποία συμπίπτει εις το μεταξύ της 18ης και της 24ης Δεκεμβρίου εκάστου έτους διάστημα και β) κατά την τελευταίαν Κυριακήν εκάστου έτους εφόσον αύτη συμπίπτει µε την 31ην Δεκεμβρίου».

2. Επομένως, τα εμπορικά καταστήματα και τα καταστήματα τροφίμων επιτρέπεται να λειτουργήσουν εφέτος μόνο μία (1) Κυριακή αυτήν της 20ης Δεκεμβρίου 2009.

3. Σύμφωνα µε το ίδιο Β.∆. επιτρέπεται και η απασχόληση των εργαζομένων, οι οποίοι και – εφόσον λειτουργήσει το κατάστημα – θα πρέπει να προσέλθουν στην εργασία τους.

4. Ως προς το κλείσιμο των καταστημάτων κατά την Κυριακή 20/12/2009 υπάρχει νομοθετικό κενό. Για το λόγο αυτό, και προκειμένου οι εργαζόμενοι να μπορέσουν να γιορτάσουν ανθρώπινα τις εορτές, η ΟΙΥΕ ζητά τα καταστήματα να κλείσουν στις 18.00.

5. Ως προς το ρεπό και την αποζημίωση των εργαζομένων για την απασχόλησή τους κατά την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009, ισχύουν τα εξής: ο εργοδότης υποχρεούται να χορηγήσει µία (1) ημέρα αναπληρωματικής ανάπαυσης (ρεπό) (χορηγείται κατ’ έθιμον στις 2/1/2010 ή σε περίπτωση απογραφής εντός του πρώτου μήνα του νέου έτους), και να καταβάλει για την ημέρα αυτή: α) στους αμειβόμενους µε ηµεροµίσθιο, τόσα ωρομίσθια όσες ώρες απασχολήθηκαν και προσαύξηση 75% που θα υπολογισθεί στο νόμιμο ωρομίσθιο τους και για όσες ώρες εργασθούν, β) στους αμειβόμενους με μισθό προσαύξηση 75% επί του 1/25 του νόµιµου μισθού τους.

6. Η υποχρέωση χορήγησης αναπληρωματικής ημέρας ανάπαυσης αφορά όσους εργαστούν από 5 ώρες και άνω. Η αναπληρωματική ανάπαυση καθορίζεται από τον εργοδότη (σε συμφωνία και µε τον εργαζόμενο) και θα πρέπει να ανακοινωθεί στην οικεία Επιθεώρηση Εργασίας.

Για την ΟΙΥΕ

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΥΓΚΡΟΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΤΟΥ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
1/12/2009

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΥΓΚΡΟΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΤΟΥ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ!

Οι 50 ημέρες της παραμονής του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, είναι πλεον υπεραρκετές, για να κατανοήσουν όλοι, ότι ο Πρωθυπουργός δεν έρχεται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα και τις Βρυξέλλες, όπως με επικοινωνιακό τρόπο θέλησε να εμφανίσει στο χθεσινό συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου. Η σύγκρουση αφορά τον εαυτό του σε σχέση με τις προεκλογικές του υποσχέσεις, αλλά και το μέτωπο που ανοίγει ενάντια στους εργαζόμενους και τους ανέργους.

Σήμερα λοιπόν, 50 ημέρες μετά τις εκλογές οι αυξημένες προσδοκίες που δημιουργήθηκαν για ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων, πνίγονται στα ρηχά των κυβερνητικών πεπραγμένων.
Από τη μια η Κυβέρνηση εγκαταλείπει μια προς μια τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, δείχνοντας μια απίστευτη υπακοή και προσαρμογή στο πνεύμα και το γράμμα των δημοσιονομικών πολιτικών του Συμφώνου Σταθερότητας, και από την άλλη Πρωθυπουργός και Υπουργοί βάζουν απέναντί τους την Κοινωνία, τους εργαζόμενους και τις ανάγκες τους.
Αυτό που σημερα είναι σε εξεέλιξη είναι μια κυβερνητική σύγκρουση με τους εργαζόμενους και μόνο, επειδή:

· Η προεκλογική δέσμευση για γενναία αναδιανομή του εισοδήματος, έχει ήδη μετατραπεί σε πάγωμα μισθών πάνω από 2.000 ευρώ μικτά, πάγωμα του ΕΚΑΣ και αυξήσεις κοντά στο μηδεν.

· Η διεύρυνση, ενίσχυση και προστασία της εργασίας, έχει ήδη μετατραπεί σε 110.000 απολύσεις του Δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα.

· Η στήριξη ενός Δημόσιου Κοινωνικού Ασφαλιστικού Συστήματος με ισχυρά τα χαρακτηριστικά της Αναδιανομής και της Αλληλεγγύης, έχει ήδη βαπτιστεί «νάρκη» που την πατήσαμε, σύμφωνα με τον κ. Λοβέρδο. Η δε λύση του Ασφαλιστικού, ηδη αναζητείται στις δομικές αλλαγές, δηλαδή στο σταδιακό ξήλωμα της Δημόσιας Ασφάλισης.

· Η κατάργηση του Νόμου Πετραλιά για το Ασφαλιστικό, από κατηγορηματική δέσμευση έγινε «πάγωμα» για ένα έτος και μετά βλέπουμε, ενώ η υπόσχεση για χρηματοοικονομική στήριξη του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης, έχει ήδη μετατραπεί σε μείωση των δαπανών τους κατά 1,7 δις €, στον Κρατικό Προϋπολογισμό.

· Το κτύπημα της εισφοροδιαφυγής και της μαύρης – ανασφάλιστης εργασίας, έχει ήδη μετατραπεί σε «κατάρρευση εσόδων», διαβρώνοντας την οικονομική αποτελεσματικότητα του Ασφαλιστικού.

· Η δέσμευση για ανάκτηση του Δημοσίου ελέγχου για στρατηγικού και εθνικού συμφέροντος επιχειρήσεις (ΟΤΕ – ΟΛΠ) , μετατράπηκε εν μια νυκτί σε πολιτική του «ότι γέγονε, γέγονε» και μεταφράζεται ήδη σε πολιτική περαιτέρω εκποίησης του Δημόσιου πλούτου.

Είναι φανερό πλέον με ποιον γίνεται η σύγκρουση της Κυβέρνησης.

Γίνεται με την Κοινωνία και τους εργαζόμενους.

Και όχι με τις Βρυξέλλες, το νεοφιλελεύθερο Σύμφωνο Σταθερότητας, τα τραπεζικά και άλλα μεγαλο-εργοδοτικά συμφέροντα.

Ενιαίο μέτωπο για την κοινωνική ασφάλιση

Ενιαίο μέτωπο για την κοινωνική ασφάλιση

του Δημήτρη Στρατούλη

Αναδημοσίευση από την Αυγή 29.11.2009

Η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε το ασφαλιστικό με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως συνισταμένη του δημοσιονομικού προβλήματος και δεσμεύτηκε για συγκεκριμένα περιοριστικά μέτρα. Αυτό είναι απαράδεκτο, γιατί τα θέματα της κοινωνικής ασφάλισης με βάση τις ιδρυτικές συνθήκες της Ε.Ε. δεν υπάγονται στην αρμοδιότητα των οργάνων της αλλά στις κυβερνήσεις των χωρών - μελών, αφού ισχύει η «αρχή της επικουρικότητας». Επίσης η κοινωνική ασφάλιση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως δημοσιονομικό πρόβλημα αλλά ως κοινωνικό δικαίωμα και μάλιστα συνταγματικά κατοχυρωμένο, που τελεί υπό την εγγύηση του κράτους.

Η κυβέρνηση, με βάση τις δεσμεύσεις της, άφησε να διαρρεύσει ότι θα προωθήσει αλλαγές στο ασφαλιστικό, με τις οποίες θα αφαιρούνταν ασφαλιστικά δικαιώματα και κάλεσε τα συνδικάτα και τους εργοδοτικούς φορείς σε διάλογο. Είναι προφανές ότι -όπως έκαναν και παλαιότερα οι κυβερνήσεις Σημίτη- ήθελε να χρησιμοποιήσει το διάλογο ως επικοινωνιακό μανδύα για να εξαπατήσει τους εργαζόμενους για τις πραγματικές προθέσεις της, για να διαχύσει τις ευθύνες για τα προβλήματα του ασφαλιστικού και για να προωθήσει ευκολότερα τις αντικοινωνικές επιλογές της.

Ο διάλογος αυτός είναι προσχηματικός. Το αποδεικνύει και μόνο το γεγονός ότι ο υπουργός Εργασίας αρνήθηκε να αποδεχτεί τις αυτονόητες προϋποθέσεις που του έθεσαν οι συνδικαλιστές της “Αυτόνομης Παρέμβασης”, αφενός για υλοποίηση της προεκλογικής αλλά και μετεκλογικής δέσμευσης του ΠΑΣΟΚ για κατάργηση του νόμου Πετραλιά και αφετέρου για να μην περικοπεί κατά 1,7 δισ. η κρατική επιχορήγηση των ασφαλιστικών ταμείων στον προϋπολογισμό του 2010.

Η κυβέρνηση, χωρίς καν να παρουσιάσει τις προτάσεις της, προσπαθεί να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα αναθέτοντας τον διάλογο σε μια επιτροπή τεχνοκρατών, λες και το ασφαλιστικό είναι τεχνικό και όχι πολιτικό πρόβλημα. Αυτό όμως που έμεινε είναι η αναφορά του υπουργού Εργασίας στην ανάγκη δομικών αλλαγών στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, με την οποία άνοιξε την πόρτα στη συζήτηση για το κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Κάτι παρόμοιο είχε προτείνει πριν από λίγες ημέρες και ο Μίχαλος του ΕΒΕΑ.

Το κεφαλαιοποιητικό σύστημα όμως, στο οποίο ο καθένας έχει ατομική ευθύνη για τη σύνταξή του, αφού όσα εισφέρει τόσα και θα πάρει, δεν είναι ούτε κοινωνική ούτε ασφάλιση. Κι εδώ θα γίνει μεγάλη πολιτική και κοινωνική σύγκρουση, γιατί η συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας δεν θα κάνει βήμα πίσω ως προς το να είναι η κοινωνική ασφάλιση δημόσια, καθολική και με αναδιανεμητικό χαρακτήρα, που θα την διαπερνούν οι αρχές της αλληλεγγύης και όχι οι αξίες της ιδιωτικής ασφάλισης.

Από τις συζητήσεις και αντιπαραθέσεις των τελευταίων ημερών έχει γίνει ευρύτερα κατανοητό ότι η αριστερά έχει δίκιο, όταν λέει ότι τα προβλήματα του ασφαλιστικού στη χώρα μας δεν σχετίζονται με τις δαπάνες του, αφού οι συντάξεις και οι παροχές υγείας είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα, αλλά με τα έσοδά του. Και αυτό, όχι μόνο γιατί λεηλατήθηκαν τα αποθεματικά του είτε με τις υποχρεωτικές άτοκες καταθέσεις τους για πολλά χρόνια στην Τράπεζα της Ελλάδος, είτε μέσω χρηματιστηριακού τζόγου, δομημένων ομολόγων ή της εισφοροδιαφυγής, εισφοροαποφυγής και εισφοροκλοπής, αλλά και γιατί τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων μειώθηκαν φέτος δραματικά λόγω της αύξησης της ανεργίας και της γενίκευσης των ελαστικών μορφών απασχόλησης.

Τα υπαρκτά προβλήματα της κοινωνικής ασφάλισης στη χώρα μας είναι η μεγάλη εισφοροδιαφυγή, που της ροκανίζει τα θεμέλια (περίπου 35% έναντι 2-3% στις άλλες χώρες της Ε.Ε.) και της στέρησε 8,4 δισ. ευρώ το 2009, η ελλιπής κρατική χρηματοδότηση, τα χρέη προς αυτή του κράτους και των ιδιωτών, η λεηλασία των κλάδων υγείας από φαρμακευτικές εταιρείες και ιδιωτικά νοσοκομεία. Τα μεγάλα επίσης ζητούμενα γιʼ αυτή είναι η σταδιακή επιστροφή των κλεμμένων αποθεματικών της, η ασφαλής διαχείριση όσων της απέμειναν και η θέσπιση νέων πόρων χρηματοδότησής της.

Για όλα αυτά δεν χρειάζεται κανένας διάλογος, αλλά πολιτική βούληση από την κυβέρνηση για άμεσα μέτρα αντιμετώπισής τους, που όμως δεν την έχει, γιατί έχει αναλάβει άλλες δεσμεύσεις. Τα όποια μέτρα για αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, μείωση συντάξεων ή αύξηση εισφορών θα έχουν ακραίες αντικοινωνικές επιπτώσεις. Επίσης, θα είναι και αναποτελεσματικά, γιατί έχει αποδειχθεί ότι δεν αυξάνουν τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, αλλά και παράλογα, γιατί το 66% των συνταξιούχων παίρνει μηνιαία λιγότερα από 600 ευρώ και γιατί οι εισφορές στη χώρα μας είναι οι μεγαλύτερες στην Ε.Ε.

Η κυβέρνηση δεν είναι εύκολο να αφαιρέσει ασφαλιστικά δικαιώματα, όχι μόνο γιατί αντιδρά η Αριστερά αλλά και γιατί έχει ήδη τις πρώτες αντιδράσεις από τον κοινωνικό χώρο του ΠΑΣΟΚ. Το τι έπαθε η κυβέρνηση Σημίτη από τις προτάσεις Γιαννίτση δεν είναι εύκολο να ξεχαστεί. Παρ' ότι η τελική αντιπαράθεση για την κοινωνική ασφάλιση μεταφέρθηκε για την άνοιξη, υπάρχουν από σήμερα οι προϋποθέσεις για τη συγκρότηση ενός ευρύτατου κοινωνικού και πολιτικού μετώπου για την υπεράσπιση και αναβάθμισή της. Τίποτε δεν τελείωσε. Όλα θα κριθούν από τους κοινωνικούς αγώνες που θα ξεσπάσουν το επόμενο διάστημα και από τους κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς που θα διαμορφώσουν.

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

OXI ΣTH ΝΕΑ ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΑΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΩΝ
ΟΧΙ ΣΕ ΕΝΑ AKOMH
ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ
ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ 16/12

Σχετικά με το μεγάλο θέμα του Ασφαλιστικού και τις μεθοδεύσεις οι οποίες γίνονται η Αυτόνομη Παρέμβαση με καθαρό τρόπο εκτιμά και προτείνει τα εξής.

1. Η σημερινή κυβέρνηση ακολουθεί την «πεπατημένη» με βάση και τις υποδείξεις του κ. Αλμούνια και Τρισέ οι οποίοι εξετάζουν το ασφαλιστικό μόνο από την άποψη του δημοσιονομικού κόστους. Αντιμετωπίζει το ασφαλιστικό όχι ως κοινωνικό ζήτημα αλλά ως οικονομικό βάρος. Στη βάση αυτή η κυβέρνηση αναδιπλώνεται και εγκαταλείπει ακόμη και τις προεκλογικές της δεσμεύσεις για κατάργηση διατάξεων του Νόμου Πετραλιά, μειώνει κατά 1,7 δις την επιχορήγηση που δίνει για τα ταμεία στον προϋπολογισμό, δημιουργεί κλίμα πανικού με την επίκληση της χρεωκοπίας των ταμείων,ενώ προετοιμάζει νέες αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις σε βάρος των ασφαλισμένων και του ίδιου του Δημοσίου, αναδιανεμητικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης. Η σημερινή αναφορά του Υπουργού σε δομικές αλλαγές που παραπέμπει σε αλλαγή του αναδινεμητικού συστήματος σε κεφαλαιοποιητικό αυτόν ακριβώς τον στόχο εξυπηρετεί.

2. Οι εργοδοτικές οργανώσεις, κυρίως ο ΣΕΒ και το ΕΒΕΑ δημιουργούν ένα κλίμα προώθησης δομικών αλλαγών στα πλαίσια της ιδιωτικοποίησης του συστήματος προτείνουν ευθέως τον μετασχηματισμό στο τριφασικό σύστημα που έχει ως αποτέλεσμα τη διάρρηξη της κοινωνικής αλληλεγγύης και την πρόσθετη επιβάρυνση των ασφαλισμένων επ’ οφελεία της κρατικής και εργοδοτικής δαπάνης.

3. Ο Κοινωνικός διάλογος όπως τον χειρίστηκαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις - και σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις και η σημερινή κυβέρνηση,- είναι μια εκφυλιστική διαδικασία υποταγμένη αποκλειστικά σε επικοινωνιακές και αντεργατικού χαρακτήρα σκοπιμότητες. Το μόνο που παράγει είναι αντεργατικές και αντιασφαλιστικές λύσεις. Τρανή απόδειξη είναι ότι οι διαδοχικές επεμβάσεις απέτυχαν να δώσουν λυση όσον αφορά την βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος.

4. Το συνδικαλιστικό κίνημα δεν έχει σαφείς στόχους και η πλειοψηφία της ηγεσίας του δεν έχει την πρόθεση αγωνιστικής διεκδίκησης,ενώ επιδεικνύει μία συμβιβαστική στάση απέναντι σε μία μεγάλη επίθεση που ήδη κλιμακώνεται.

Υπό αυτές τις συνθήκες ο κοινωνικός διάλογος με την μορφή και τον τρόπο που αξιοποιείται, αποτελεί μία παγίδα που θα έχει ως θύματα όλους τους εργαζόμενους.

Το συνδικαλιστικό κίνημα καλείται να διαφοροποιήσει την μέχρι τωρα στάση του και να προσανατολιστεί:

α) σε απεργιακή κινητοποίηση στις 16 Δεκέμβρη με αφορμή το ασφαλιστικό,την επισφάλεια,τους μισθούς, τον προϋπολογισμό

β) να προετοιμάσει τους εργαζόμενους με μαζικές διαδικασίες και όρους κινήματος για μια πολύμηνη κινητοποίηση.

γ) να αποκαλύψει τις επιδιώξεις κυβέρνησης,Ευρωπαικής ένωσης και εργοδοτών

δ/ να θέσει στη σωστή βάση το πραγματικό πρόβλημα του ασφαλιστικού συστήματος που είναι η ταυτόχρονη συνύπαρξη οικονομικού και κοινωνικού ελλείμματος, όπως και το γεγονός ότι η κρίση του οφείλεται στην καταλήστευση των αποθεματικών στην ανασφάλιστη εργασία στην ανεργία και επισφάλεια που στερούν τεράστιους πόρους από το σύστημα.

Στα πλαίσια αυτά το Συνδικαλιστικό Κίνημα πρέπει να διαμορφώσει ένα διεκδικητικό πλαίσιο με σαφείς στόχους:

1) την κατάργηση των αντιασφαλιστικών διατάξεων των νόμων Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά

2) την άμεση χρηματοδότηση των αναγκών των ταμείων, την κάλυψη όλων των υποχρεώσεων του κράτους προς το ασφαλιστικό σύστημα και της καθιέρωσης της τριμμερούς χρηματοδότησης με την συνεισφορά του κράτους κατά 3/9 των εσόδων από εισφορές.

3) τη σταδιακή επιστροφή με χρονοδιάγραμμα των καταληστευθέντων αποθεματικών με ειδική φορολογία του κεφαλαίου και της μεγάλης περιουσίας ώστε να δημιουργηθεί ένα επαρκές αποθεματικό για τις ερχόμενες γεννεές ασφαλισμένων.

4) την κατάργηση ΑΜΕΣΑ της ανασφάλιστης εργασίας καθώς και κάθε μορφής εισφοροδιαφυγή και εισφοροαποφυγής.

5) την κατάργηση της επισφαλούς εργασίας και την ριζική αντιμετώπιση της ανεργίας.

6) την σημαντική ενίσχυση των κατώτερων συντάξεων και τη σύνδεση της κύριας σύνταξης με το 80% του μισθού όπως κάθε φορά διαμορφώνεται.

7) τη μη εφαρμογή της απόφασης του Ευρωπαικού δικαστηρίου για τα όρια ηλικίαςτων γυναικών

8) την υπεράσπιση του καθεστώτος πρόωρης συνταξιοδότησης και των βαρέων και ανθυγιεινών

9) την εφαρμογή της 35 ετίας χωρίς όριο ηλικίας

10) την υπεράσπιση του δημόσιου,κοινωνικού,αναδιανεμητικού χαρακτήρα του συστήματος ασφάλισης στη χώρα μας.

Οι εκπρόσωποι της Αυτόνομης Παρέμβασης στις τριτοβάθμιες οργανώσεις έθεσαν αυτά τα ζητήματα με διεκδικητικό τρόπο και στη ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και στην σημερινή συνάντηση με τον Υπουργό Εργασίας .

Δήλωσαν ότι δεν θα συμμετάσχουν υπό αυτές τις συνθήκες και χωρίς καμία δέσμευση για την επαρκή χρηματοδότηση του συστήματος σε μια διαδικασία η οποία θα οδηγηθεί νομοτελειακά στην απώλεια δικαιωμάτων των εργαζομένων και στη διάλυση του Δημόσιου Συστήματος κοινωνικής Ασφάλισης.

Η θέση μας αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι η κυβέρνηση αρνήθηκε παρά τις προτάσεις μας να υλοποιήσει έστω τη δέσμευσή της για κατάργηση του Νόμου Πετραλιά και να ακυρώσει την αφαίρεση 1,7 δις από τα ασφαλιστικά ταμεία στον προϋπολογισμό του 2010.

Είμαστε διατεθειμένοι να συμβάλλουμε σε έναν ανοιχτό διάλογο στην κοινωνία με πρωτοβουλία των ίδιων των συνδικάτων και να αναδείξουμε τις θέσεις του μαζικού εργατικού κινήματος.

Είμαστε διατεθειμένοι να παρευρεθούμε διεκδικητικά σε συναντήσεις με το Υπουργείο Εργασίας, εφόσον το ίδιο αποσαφηνίζει την θέση του και υποβάλλει προτάσεις.

Δεν είμαστε καθόλου διατεθειμένοι να συμβάλλουμε σε μία αποπροσανατολιστική, θεατρινίστικη και υποταγμένη σε σκοπιμότητες διαδικασία κοινωνικού διαλόγου και δε θα το πράξουμε.

Καλούμε τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ να υιοθετήσουν την πρότασή μας.

Καλούμε τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ να συντάξουν τις δυνάμεις τους σε μία κοινή αγωνιστική προσπάθεια εγκαταλείποντας τις άγονες αντιπαραθέσεις και την τακτική της διαίρεσης των εργαζομένων.

Καλούμε τους εργαζόμενους να συμβάλλουν στη δημιουργία ενός αγωνιστικού κλίματος και κινήματος - ανάλογου της περιόδου Γιαννίτση - που μπορεί με την μαζικότητα, την ενωτική του διάθεση και την μαχητικότητά του να ακυρώσει τις αντεργατικές επιδιώξεις.

Τα συνδικάτα την επόμενη μέρα

Τα συνδικάτα την επόμενη μέρα
Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΙΑ*

Αναδημοσίευση από την Αυγή 6.11.2009

Η εκλογική συντριβή της κυβέρνησης της Ν.Δ. και η ανάδειξη του ΠΑΣΟΚ στη διακυβέρνηση της χώρας με υψηλή αυτοδυναμία, εκφράζει σε μεγάλο βαθμό, τον θυμό και την οργή των εργαζομένων για τις αδιέξοδες, αντεργατικές και κοινωνικά ανάλγητες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που ουσιαστικά διέλυσαν στο πέρασμά τους σχεδόν τα πάντα: το όποιο κοινωνικό κράτος, την Παιδεία, την Υγεία, το εργατικό εισόδημα, τις εργασιακές σχέσεις, τα ασφαλιστικά δικαιώματα.

Οι εργαζόμενοι όμως δεν θα πρέπει να τρέφουν αυταπάτες σχετικά με τη νέα κυβέρνηση. Η οποία, πέρα από τα «φιλεργατικά» περιτυλίγματα, δεν έχει ούτε τη βούληση ούτε τους συσχετισμούς, ώστε να οδηγήσει τη χώρα σε μια άλλη πολιτική και οικονομική πορεία, πέρα από τους καταναγκασμούς της Ε.Ε. και του Συμφώνου Σταθερότητας.

Ήδη, η χώρα μπαίνει σε καθεστώς σκληρής κοινοτικής επιτήρησης, με προδιαγεγραμμένη τετραετή λιτότητα. Στην ημερήσια διάταξη αναγκαστικά θα προωθηθούν προς υλοποίηση, τα περίφημα διαρθρωτικά μέτρα: περαιτέρω εκποίηση του δημόσιου πλούτου, επιτάχυνση της απορρύθμισης της αγοράς εργασίας στην κατεύθυνσης της ευελιξίας, ξήλωμα του ασφαλιστικού. Η εμμονή στις ενεργητικές (βλ. επιδοματικές για τους εργοδότες) πολιτικές θα συνεχιστεί, ενώ η κοινωνική προστασία των ανέργων και των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων θα χαθεί στους δαίδαλους της απασχολησιμότητας.

Η ατζέντα των συνδικάτων και η κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα

Μαζί με την οικονομική κρίση, θα οξυνθεί και η κοινωνική. Οι εργαζόμενοι, θα προσβλέπουν στα συνδικάτα και θα ελπίζουν σε αυτά. Θα είναι μπροστά στους αγώνες, εφόσον τους ζητηθεί με αξιοπιστία, με σχέδιο και κυρίως με ορατά τα πιθανά θετικά αποτελέσματα ως προς την εργασιακή, ασφαλιστική και οικονομική τους κατάσταση.

Απέναντι στην κυβερνητική ατζέντα, τα συνδικάτα και η ΓΣΕΕ, έχουν την ευθύνη να προτάξουν τους στόχους τους και να θέσουν επιθετικά στην ημερήσια διάταξη το δικό τους διεκδικητικό πλαίσιο και τις προτάσεις τους (ΔΕΘ), χωρίς εκπτώσεις και με κομβικά σημεία: α) τον αναπροσανατολισμό της οικονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση της προστασίας του εισοδήματος και της διεύρυνσης της κοινωνικής προστασίας των ανέργων, β) την ανάκτηση της δημόσιας περιουσίας, όπου απέναντι στο δίλημμα του κρατισμού ή των ιδιωτικοποιήσεων, υπάρχει το εναλλακτικό πρότυπο της αποτελεσματικής και ποιοτικής δημόσιας επιχείρησης ως μοχλού ανάπτυξης και δημιουργίας θέσεων εργασίας, μακριά από πελατειακά χαρακτηριστικά, γ) την κατάργηση όλων των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών νόμων του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. και την επανίδρυση ενός καθεστώτος ασφαλούς, μόνιμης και πλήρους αξιοπρεπούς απασχόλησης καθώς και του συστήματος της Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης, με τριμερή χρηματοδότηση και αναδιανεμητικό χαρακτήρα σε όφελος των ασθενέστερων.

Η οργάνωση της πάλης των εργαζομένων και η μαζική, ενωτική αγωνιστική διεκδίκηση θα αποδειχθεί μονόδρομος.

Όμως η κατάσταση στα περισσότερα συνδικάτα και ειδικά στη ΓΣΕΕ είναι απογοητευτική.
Ο απαράδεκτος ασφυκτικός κομματικός εναγκαλισμός τα έχει οδηγήσει στον εναλλασσόμενο κυβερνητικό συνδικαλισμό (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ), με αποτέλεσμα τη συνέχιση της απομαζικοποίησης, της αδράνειας, της γραφειοκρατικοποίησης, της αναξιοπιστίας, και της απουσίας συνολικών μαζικών διεκδικητικών και με αποτελέσματα εργατικών αγώνων. Από την άλλη, υπάρχει και ο ιδιότυπος κομματικός αντιπολιτευτισμός (ΠΑΜΕ), που με το σεχταρισμό του επιτείνει την πόλωση και την ακύρωση της κοινής δράσης των εργαζομένων. Κατάσταση που εκ των πραγμάτων βολεύει την εκάστοτε κυβέρνηση.

Αν αυτή η κατάσταση δεν αντιστραφεί, είναι φανερό ότι πολύ λίγα πράγματα μπορούν να γίνουν.

Αν τα συνδικάτα δεν αλλάξουν οργανωτική λογική και προσανατολισμό, αν δεν σπάσουν τις κυβερνητικές και κομματικές λογικές, αν δεν σταματήσουν τις “συντεχνιακές” λογικές εκπροσώπησης σε χώρους με τρεις και τέσσερες ταχύτητες εργαζομένων (εργολάβοι, συμβασιούχοι, μπλοκάκια, stage) και δεν προσεγγίσουν τώρα τους νέους και τις νέες της επισφάλειας, είναι βέβαιο ότι θα συνεχίζουν να βυθίζονται στην απαξίωση και να κινδυνεύουν με περαιτέρω συρρίκνωση και εν τέλει εξαφάνιση.

Γι΄ αυτό και θα πρέπει να επαναφερθεί με επιμονή το αίτημα και η επιτακτική αναγκαιότητα της κοινής δράσης των εργαζομένων, των συνδικάτων και της ΓΣΕΕ, πέρα από κάθε κομματική - παραταξιακή λογική. Μέσα από τα συνδικάτα και με τα συνδικάτα. Είναι πια καιρός να εκφραστούν αυθεντικά οι εργαζόμενοι. Μέσα στους εργασιακούς χώρους, στα πρωτοβάθμια σωματεία, στις Ομοσπονδίες και τα Ε.Κ. Ώστε, να αλλάξει επιτέλους προσανατολισμό και νοοτροπία το συνδικαλιστικό κίνημα.

* Ο Παναγιώτης Κυριακούλιας είναι μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της Αυτόνομης Παρέμβασης και της Διοίκησης της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΙΥΕ)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΙΥΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΟΛΑΒΙΑ ΤΟΥ ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟΥ

Αθήνα 12/10/2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Δόλια και ανήθικη μαζική απόλυση 28 εργαζομένων από εργολαβική εταιρεία καθαρισμού

Η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος, καταγγέλλει την ηθικά απαράδεκτη, και δόλια μεθοδευμένη απαλλαγή (δηλ. απόλυση χωρίς αποζημίωση) 28 εργαζομένων από την «δουλεμπορική» εταιρεία ABNORR CLEANING ΕΠΕ, και από την πρώτη στιγμή στέκεται στο πλευρό των εργαζομένων για άμεση επαναπρόσληψή τους.

Η συγκεκριμένη εργολαβική εταιρεία με δόλιο και εκβιαστικό τρόπο ανάγκασε τους 42 εργαζόμενους που εργάζονταν από 2 έως 18 χρόνια μέσω αυτής ή και προηγούμενων εργολάβων στο Σισμανόγλειο (στο τμήμα σίτισης και διατροφής) να παραιτηθούν, επειδή έληγε η σύμβασή της με το νοσοκομείο, με τη δέσμευση ότι θα τους επαναπροσλάβει, εφόσον ξαναπάρει από αυτό την υπεργολαβία. Τους μετακίνησε για ένα μήνα σε μια παρένθετη εταιρεία Thomas Bates (που εμφανίζεται ως κατασκευαστική εταιρεία!!!) από την οποία δεν πληρώθηκαν ποτέ, και, όταν ξαναπήρε τη δουλειά από το νοσοκομείο, παρά τις δεσμεύσεις της απέλυσε 28 από τους 42 εργαζόμενους, οι οποίοι επειδή είχαν παραιτηθεί δεν δικαιούνται ούτε αποζημιώσεις απόλυσης, ούτε επιδότηση ανεργίας, ούτε οι συνδικαλιστές την προβλεπόμενη από το νόμο προστασία τους.

Η ΟΙΥΕ

α) έχει ήδη προσφύγει στο Υπουργείο Εργασίας, ζητώντας την προσωπική παρέμβαση του Υπουργού Ανδρέα Λοβέρδου , απαιτώντας να παρέμβει για την επαναπρόσληψη των 28 απολυμένων και να υπάρξει τήρηση της εργατικής νομοθεσίας από το Σισμανόγλειο και την εταιρεία υπεργολάβο.

β) προχώρησε σε σχετικές καταγγελίες σε όλα τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα, δηλαδή τις κατά τόπους Επιθεωρήσεις Εργασίας, τον ΣΕΠΕ, το ΙΚΑ καθώς στην υγειονομική επιθεώρηση του Υπουργείου Υγείας, προκειμένου να υπάρξουν άμεσοι έλεγχοι και να διαπιστωθεί το κατά πόσον ο εργολάβος τηρεί τις προδιαγραφές υγείας και ασφάλειας του προσωπικού που «διαθέτει» στο νοσοκομείο ως βοηθούς μαγείρους, σιτιστές και τραπεζοκόμους

γ) θα προσφύγει άμεσα στον αρμόδιο εισαγγελέα, ώστε να παρέμβει για να καταλογιστούν οι ποινικές ευθύνες του εργοδότη που παρανόμησε, καθώς και της παρένθετης εταιρείας – φάντασμα που με αδιαφανή τρόπο ανέλαβε για 1 μήνα τη σίτιση του ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟΥ νοσοκομείου.

Η Ομοσπονδία μας, απαιτεί οι εργαζόμενοι, που με απαράδεκτες μεθοδεύσεις απολύθηκαν μαζικά και χωρίς αποζημίωση ΝΑ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΦΘΟΥΝ ΤΩΡΑ από την ΑBNORR CLEANING, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με πλήρη τα μισθολογικά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα

Μαζί με το σύνολο του συνδικαλιστικού κινήματος αγωνιζόμαστε, ώστε οι εργολαβίες, που αναπαράγουν τον εργασιακό μεσαίωνα, να καταργηθούν άμεσα. Σήμερα απαιτείται και στο Δημόσιο και στα Νοσοκομεία να προσληφθεί μόνιμο προσωπικό.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΥΕ

ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
12/11/2009

ΜΕ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΡΟΥΣΦΕΤΙΑ,
ΕΝΩ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ
ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ΟΜΗΡΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Η Κυβέρνηση με τις χθεσινές αποφάσεις της για τις προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ:

Κατέδειξε την απόλυτη άρνηση της να καταργήσει οριστικά το απαράδεκτο καθεστώς της ελαστικής εργασίας στο δημόσιο τομέα.

Αρνείται την κατάργηση στην ουσία του ρουσφετιού, αφού συνεχίζονται οι εξαιρέσεις και τα παράθυρα.

Αρνείται επίσης να χειριστεί το εκρηκτικό πρόβλημα των χιλιάδων εργαζομένων συμβασιούχων και stage, μέσω μιας προωθημένης, καθολικής και κοινωνικά αποδεκτής λύσης, η οποία θα ήταν εδώ και τώρα να γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις στον κοινωνικό τομέα (Κοινωνικές Υπηρεσίες του Δημοσίου, ΟΤΑ, Υγεία, Παιδεία), οι οποίες άλλωστε υπολειτουργούν και χρειάζονται να στελεχωθούν άμεσα.

Η καθολική αυτή λύση, όχι μόνο θα αντιμετώπιζε το πρόβλημα της συνέχισης της απασχόλησης των ήδη υπηρετούντων εργαζομένων με τις γνωστές επαίσχυντες μορφές απασχόλησης (συμβάσεις έργου, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, stage), αλλά και θα δημιουργούσε νέες πραγματικές θέσεις απασχόλησης και για επιπλέον χιλιάδες ανέργους.

Η λύση αυτή θα αναβάθμιζε αυτόματα το επίπεδο των κοινωνικών υπηρεσιών και τη λειτουργία του κράτους, θα μείωνε την ανεργία, θα δημιουργούσε εισοδήματα και θα ξανα-έβαζε σε λειτουργία τη συνολική οικονομία της οικονομίας, με πολλαπλασιαστικά οφέλη για όλους.

Αντ’ αυτού η Κυβέρνηση, ουσιαστικά επέλεξε να τους απολύσει όλους, να προσλάβει πολύ λιγότερους και μάλιστα όχι μόνιμους, αλλά με νέες συμβάσεις ορισμένου χρόνου, διαιωνίζοντας το ρουσφέτι, την αναξιοκρατία (που δήθεν καταπολεμά) και δημιουργώντας ξανά μια νέα γενιά ομήρων.

Όλα αυτά γίνονται επειδή η Κυβέρνηση επιμένει σ’ ένα πλαίσιο απορρύθμισης της εργασίας και υποβάθμισης του Δημοσίου Τομέα και επιπλέον είναι επιτηρούμενος όμηρος του Χ. Αλμούνια και της Ε. Ε, ακολουθώντας τις νεοφιλελεύθερες συνταγές τους, για άμεση και δραστική μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και των δημοσίων δαπανών.

Έτσι, το κράτος απεμπολεί και εκχωρεί το δικαίωμα του για άσκηση πολιτικών απασχόλησης και οικονομικών πολιτικών, που θα δημιουργήσουν ανάπτυξη και θα ενισχύσουν το κοινωνικό κράτος.

Τα συνδικάτα, η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ πρέπει να στηρίξουν τον αγώνα συνολικά των συμβασιούχων και των stagierς και να ανοίξουν ένα ευρύτερο μέτωπο κατά της επισφάλειας και της ανεργίας. Ο αγώνας αυτός σε κάθε περίπτωση πρέπει να είναι συμπληρωματικός και αλληλέγγυος με τον αγώνα των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα, και ιδίως αυτών που είναι επισφαλείς.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΟΛΑΒΙΑΣ ΣΤΟ ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ

Δόλια και ανήθικη μαζική απόλυση 28 εργαζομένων από εργολαβική εταιρεία καθαρισμού

Ο εργασιακός μεσαίωνας ήταν και παραμένει εδώ στις εργολαβίες καθαρισμού, που όχι μόνο διατηρούν την εργασιακή ζούγκλα αλλά εφευρίσκουν και νέους δόλιους τρόπους, για να ξεζουμίζουν τους εργαζόμενους, οι οποίοι συνεχίζουν να είναι απροστάτευτοι, βρίσκουν δε συμπαραστάτες και βοηθούς στο έργο τους αυτό τις υπηρεσίες του δημοσίου στη προκειμένη περίπτωση τη Διοίκηση του Σισμανόγλειου Γενικού Νοσοκομείου Αττικής.

Η εργολαβική εταιρεία καθαρισμού ABNOR CLEANING ΕΠΕ που είχε αναλάβει το τμήμα διατροφής του Νοσοκομείου και απασχολούσε 42 εργαζόμενους, με προκλητικό και εκβιαστικό τρόπο, ισχυριζόμενη ότι λήγει η εργολαβία της, εξανάγκασε τους εργαζόμενους να «παραιτηθούν» για να απασχοληθούν στο νέο εργολάβο, και αφού αρνιόταν προκλητικά να τους απασχολήσει σε άλλο έργο ή να τους χορηγήσει τις απολύσεις.

Άγνωστο παραμένει ακόμη με ποια διαδικασία η «νέα» εργολαβία Κατασκευαστική εταιρεία -Εισαγωγές- Εξαγωγές πρώτων υλών!!, ανέλαβε το τμήμα διατροφής και απασχόλησε τους εργαζόμενους για ένα περίπου μήνα και σήμερα είναι άφαντη αφήνοντας αυτούς απλήρωτους, ενώ στην πορεία το έργο ανέλαβε πάλι η ABNOR CLEANING ΕΠΕ!!

Μέχρι που θα φτάσει η πλεκτάνη, η ανήθικη και δόλια συμπεριφορά των εργολαβιών καθαρισμού, ώστε να ξεφορτώνονται «νομότυπα» με τη συνενοχή και της Διοίκησης του Νοσοκομείου 28 εργαζόμενους αποστερώντας τους όλα τα εργασιακά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα;

Ηχούν παράξενα ακόμη στα αυτιά μας οι δηλώσεις του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, κ. Ανδρέα Λοβέρδου ότι πρέπει να τελειώνουμε με τον εργασιακό μεσαίωνα.

Περιμένουμε να δούμε ποιά θα είναι η άμεση και αποφασιστική παρέμβαση που απαιτείται εκ μέρους του Υπουργείου και προς την εταιρεία ABNOR CLEANING ΕΠΕ αλλά και προς τη Διοίκηση του Νοσοκομείου.

Οι εργαζόμενοι που με απαράδεκτες μεθοδεύσεις απολύθηκαν μαζικά και χωρίς αποζημίωση πρέπει ΤΩΡΑ ΝΑ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΦΘΟΥΝ χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με πλήρη τα μισθολογικά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ STAGE

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ
5/11/2009

Η Αυτόνομη Παρέμβαση εκφράζει τη συμπαράσταση της στον αγώνα των εργαζομένων στα stage, οι οποίοι με μαζικό τρόπο διαδήλωσαν σήμερα στην Αθήνα.

Η κυβέρνηση σε μια περίοδο που αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς η ανεργία και με πρόσχημα την κατάργηση των stage στο δημόσιο τομέα, ασκεί μια πολιτική που οδηγεί στην επί πλέον διόγκωση της ανεργίας και στη συνέχιση της ομηρίας με άλλες ελαστικές μορφές των νέων εργαζομένων.

Η ΓΣΕΕ οφείλει να ξεμπλοκαριστεί από την πολιτική που εκφωνεί ο Πρόεδρος της, που είναι αντίθετη από τις θέσεις της πλειοψηφίας των δυνάμεων που δρουν στη ΓΣΕΕ και να συμπαρασταθεί στους εργαζόμενους.

Το κίνημα των εργαζόμενων στα stage πρέπει επίσης να αναπτυχθεί, χωρίς να εμπλέκεται σε διαδικασίες χειραγώγησης του από την πλευρά ορισμένων δυνάμεων. Πρακτικές που οδηγούν στην αποσιώπηση της παρουσίας στελεχών της Αυτόνομης Παρέμβασης, όπως και της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων, στη σημερινή συγκέντρωση, δε διευκολύνουν καθόλου τον αγώνα των εργαζομένων στα stage.

Η ενότητα και ο συντονισμένος αγώνας των εργαζόμενων, η πάλη όλης της εργατικής τάξης κατά της επισφάλειας και υπέρ της πλήρους και σταθερής εργασίας μπορεί να φέρει αποτελέσματα.